TAO ایلان ماسک است که در OpenAI سرمایه‌گذاری کرد و Subnet سم آلتمن است.

نویسنده: مومیر، IOSG

منطق صعودی TAO مستلزم این است که شما باور داشته باشید که یک معجزه از نظریه بازی‌ها می‌تواند رخ دهد. با این حال، چنین معجزاتی قبلاً در صنعت ارزهای دیجیتال اتفاق افتاده است.

بیتنزور یکی از ظریف‌ترین روایت‌ها را در فضای ارزهای دیجیتال دارد: یک بازار هوش مصنوعی غیرمتمرکز که در آن مکانیسم بازار، بودجه را به تأثیرگذارترین تحقیقات اختصاص می‌دهد. TAO لایه هماهنگی، زیرشبکه آزمایشگاه و بازار کمیته تأمین مالی است.

با کنار زدن روایت، به نکته‌ی نگران‌کننده‌تری خواهید رسید.

بیتنزور یک برنامه تأمین مالی است که در آن، سفته‌بازان ارزهای دیجیتال، بودجه‌ای را برای تحقیقات هوش مصنوعی فراهم می‌کنند - در حالی که دریافت‌کنندگان هیچ تعهدی برای بازگرداندن هیچ ارزشی به TAO ندارند.

می‌توانید TAO را به عنوان ایلان ماسک در نظر بگیرید - او اولین سرمایه‌گذار در OpenAI، یک سازمان «غیرانتفاعی» بود. زیرشبکه‌ها مانند سم آلتمن هستند - آنها سازندگانی هستند که بودجه دریافت می‌کنند و محصولات را ارائه می‌دهند، اما هیچ تعهد قراردادی برای تقسیم سود ندارند. آنها در نهایت ممکن است تصمیم بگیرند که سود را خصوصی کنند بدون اینکه هیچ ارزشی به منبع اصلی تأمین مالی برگردانند.

بیتنزور توکن‌های TAO را بر اساس قیمت توکن‌های زیرشبکه، بین اپراتورهای زیرشبکه و ماینرها توزیع خواهد کرد. زمانی که یک زیرشبکه تخصیص TAO را دریافت می‌کند، هیچ مکانیسم اجرایی وجود ندارد که الزام کند مدل‌های هوش مصنوعی، مجموعه داده‌ها یا خدماتی که تولید می‌کنند باید در اکوسیستم Bittensor باقی بمانند. اپراتورهای زیرشبکه می‌توانند از مشوق‌های TAO بیتنزور برای سوءاستفاده از سیستم استفاده کنند و سپس محصولات واقعی را به جای دیگری منتقل کنند - به سرورهای ابری متمرکز، بسته‌بندی شده به عنوان APIهای مستقل، یا مستقیماً تحت یک پوسته SaaS فروخته شوند.

TAO هیچ سهامی ندارد و هیچ قرارداد صدور مجوزی ندارد. تنها عامل الزام‌آور، توکن زیرشبکه است - قیمت توکن باید برای حفظ دسترسی به منابع، ثابت بماند. اما این فقط قبل از اینکه زیرشبکه "از بین برود" مؤثر است: زمانی که محصول به اندازه کافی قوی شد تا بتواند خارج از سیستم بیتنسور روی پای خود بایستد، این اتصال قطع می‌شود. رابطه بین بیتنزور و زیرشبکه بیشتر شبیه سرمایه‌گذاری خطرپذیر است تا بودجه تحقیقاتی - سرمایه اولیه را در اختیار شما قرار می‌دهد اما هیچ سهمی از سهام شما را نمی‌گیرد.

به طور خلاصه، بیتنزور اساساً یک انتقال ثروت است: از جیب دلالان توکن به حساب‌های محققان هوش مصنوعی - یا به طور ساده‌تر، از افراد بی‌تجربه به "ماینرهایی" که این فناوری را درک می‌کنند.

اصل ساده است:

• سرمایه‌گذاران TAO هزینه‌های کل اکوسیستم را تأمین می‌کنند. آنها TAO را برای حمایت از قیمت توکن می‌خرند و نگه می‌دارند، و خود قیمت توکن، مجرایی برای ورود سرمایه به سیستم تشویقی زیرشبکه است.

• اپراتورهای زیرشبکه با «نشان دادن عملکرد» پاداش تورمی TAO را کسب می‌کنند - اما در واقعیت، «نشان دادن عملکرد» تا حد زیادی به معنای خوب نگه داشتن قیمت توکن زیرشبکه آنهاست.

• محصولات هوش مصنوعی ساخته شده با این بودجه می‌توانند در هر زمانی از رده خارج شوند - تنها محدودیت این است که آنها هنوز هم نیاز به جذب مداوم منابع شبکه دارند.

این کابوسی است که سرمایه‌گذاران خطرپذیر (VC) بیش از همه از آن می‌ترسند: شما پول می‌دهید، آنها محصول را تولید می‌کنند، اما هیچ بدهی به شما ندارند. آنچه باقی می‌ماند، جدول زمانی صدور توکن به علاوه‌ی یک دعا است.

من. تفسیر خوش‌بینانه

حالا بیایید از زاویه دیگری به آن نگاه کنیم. دیدگاه خوش‌بینانه بر دو ستون بنا شده است:

1. تقاضای مداوم منابع، شرکت‌های هوش مصنوعی را همیشه با کمبود بودجه مواجه می‌کند. هزینه‌های محاسبات، داده‌ها و استعداد بالا است. اگر بیتنزور بتواند به طور قابل اعتمادی این منابع را در مقیاس وسیع فراهم کند، زیرشبکه‌ها انگیزه معقولی برای ماندن خواهند داشت - نه به این دلیل که در آن گیر افتاده‌اند، بلکه به این دلیل که ترک آن به معنای از دست دادن دسترسی به کانال‌های تأمین منابع است. یک پشتیبانی منطقی نرم وجود دارد: تقاضا برای منابع در هوش مصنوعی بی‌پایان است، و مقیاسی که TAO می‌تواند ارائه دهد، تنها از طریق خودکفایی مالی قابل دستیابی نیست. با پیروی از این منطق، تیم‌های زیرشبکه به طور فعال و بدون نیاز به هیچ سازوکار اجرایی، ارزش‌گذاری توکن‌های خود را حفظ خواهند کرد و به اقتصاد TAO اجازه می‌دهند تا به طور خودجوش یک حلقه بازخورد مثبت تشکیل دهد.

2. ارز دیجیتال در تجمیع منابع برتری دارد. بیت‌کوین قدرت محاسباتی عظیمی را صرفاً از طریق مشوق‌های توکن جمع‌آوری کرده است. مکانیسم اثبات کار اتریوم نیز به موفقیت بزرگی دست یافته و به یک آهنربای قدرتمند برای جذب منابع محاسباتی تبدیل شده است. بیتنزور همین استراتژی را در حوزه هوش مصنوعی به کار می‌گیرد. «مکانیسم اجرا» خود بازی توکن است - تا زمانی که TAO ارزش داشته باشد، انگیزه شرکت در آن همچنان افزایش خواهد یافت.

اگر آینده‌ی بیتنزور را ۱۰۰۰ بار شبیه‌سازی کنیم، توزیع نتایج به شدت نامتوازن خواهد بود.

در بیشتر شبیه‌سازی‌ها، بیتنزور یک پروژه تأمین مالی خاص باقی خواهد ماند. دستاوردهای هوش مصنوعی تولید شده توسط زیرشبکه‌ها ناچیز خواهد بود. زیرشبکه‌های با بهترین عملکرد، توجه قابل توجهی را به خود جلب می‌کنند، پاداش‌ها را تصاحب می‌کنند و سپس به یک مدل منبع بسته تغییر می‌کنند و هیچ ارزشی برای TAO باقی نمی‌ماند. وقتی صدور توکن از ارزش ایجاد شده بیشتر شود، توکن‌های TAO کاهش ارزش پیدا می‌کنند.

در چند مسیر شبیه‌سازی، چیزی واقعاً اوج می‌گیرد. یک زیرشبکه، یک سرویس هوش مصنوعی واقعاً رقابتی ایجاد می‌کند و اثرات شبکه‌ای شروع به افزایش ناگهانی می‌کنند. TAO به لایه هماهنگی واقعی زیرساخت هوش مصنوعی غیرمتمرکز تبدیل می‌شود - نه از طریق محدودیت‌های اجباری، بلکه از طریق کشش گرانشیِ تبدیل شدن به یک دارایی ذخیره در یک اقتصاد عملیاتی هوش مصنوعی، ارزش کسب می‌کند.

در موارد بسیار نادر، TAO به موجودیتی تبدیل می‌شود که یک کلاس دارایی کاملاً جدید را تعریف می‌کند.

دوم. جایی که ممکن است مشکلاتی ایجاد شود

منطق نزولی ساده است:

• بدون چسبندگی. به محض اینکه یک زیرشبکه دیگر نیازی به مشوق‌های توکن TAO نداشته باشد، آن زیرشبکه را ترک خواهد کرد. بیتنزور یک مرحله گذار است، نه یک مقصد نهایی.

• هوش مصنوعی متمرکز از مزیت چشمگیری برخوردار است. شرکت‌هایی مانند OpenAI، گوگل و آنتروپیک قدرت محاسباتی و ذخایر استعدادی بسیار بیشتری دارند. TAO نمی‌تواند با قدرت قابل توجه بازارهای سرمایه‌گذاری خطرپذیر و سهام خصوصی رقابت کند. بنابراین، بهترین استعدادها مسیرهای توسعه سنتی را انتخاب خواهند کرد.

• صدور، مالیات است. طرح انتشار TAO با رقیق کردن دارندگان، به زیرشبکه‌ها یارانه می‌دهد. اگر مقدار ایجاد شده توسط زیرشبکه با این سطح از رقیق‌سازی مطابقت نداشته باشد، این یک خونریزی مزمن است که در لباس یک «مکانیسم رشد» پنهان شده است.

به طور خلاصه، سناریوی خوش‌بینانه بیشتر شبیه آرزو و خیال است تا یک مسیر واقعاً عملی برای موفقیت.

سوم. نتیجه‌گیری

بیشتر سرمایه‌ای که در TAO سرمایه‌گذاری می‌شود، در نهایت به فعالیت‌های توسعه‌ای که ارزشی برای دارندگان توکن ندارند، کمک مالی خواهد کرد. با این حال، کریپتو بارها ثابت کرده است که بازی‌های هماهنگی مبتنی بر انگیزه توکن می‌توانند نتایجی را ایجاد کنند که هیچ مدل منطقی نمی‌تواند پیش‌بینی کند. بیت‌کوین نباید موفق می‌شد، اما موفق شد - اگرچه این استدلال به خودی خود کافی نیست، اما صنعت از آن برای تأیید بسیاری از پروژه‌هایی استفاده کرده است که از نظر اصول اولیه، در برابر بررسی دقیق مقاومت نمی‌کنند.

مسئله اصلی در مورد TAO این نیست که آیا سازوکارهای اجرایی وجود دارد یا خیر - آنها وجود ندارند و تلاش‌های dTAO این موضوع را تغییر نداده است. مسئله اصلی این است که آیا انگیزه‌های مبتنی بر نظریه بازی به اندازه کافی قوی هستند که زیرشبکه‌های با بالاترین کیفیت را در مسیر خود نگه دارند یا خیر. خرید TAO شرط‌بندی روی این است که یک «ضمانت نرم» می‌تواند در یک واقعیت سخت دوام بیاورد.

این یا ساده‌لوحانه است یا خیال‌پردازانه.