خبرگزاری جدید فدرال رزرو: واش «زبانش را سخت» می‌کند اما نمی‌تواند در برابر داده‌ها مقاومت کند، دو گزارش تورمی ممکن است سرنوشت افزایش نرخ بهره در سپتامبر را تعیین کند

نیک تیمیراوس معتقد است که دو داده تورمی به زودی به آزمون واقعی اعتبار رئیس جدید فدرال رزرو، واش، تبدیل خواهد شد.

نویسنده: ژائو یینگ، وال استریت ژورنال

دو داده تورمی که به زودی منتشر می‌شود، آزمون واقعی اعتبار رئیس فدرال رزرو، واش، خواهد بود.

به گزارش جدیدترین روزنامه وال استریت، نیک تیمیراوس، خبرنگار اقتصادی که به «خبرگزاری جدید فدرال رزرو» معروف است، معتقد است که واش همواره کاهش تورم را به عنوان محور اصلی سیاست‌های خود در فدرال رزرو قرار داده است، اما کنفرانس خبری مبهم پس از جلسه سیاست‌گذاری ماه گذشته، باعث شده است که بازار به این شک کند که آیا او واقعاً تمایل دارد تا با اقداماتی که نشان‌دهنده موضع سخت‌گیرانه‌اش است، عمل کند یا خیر.

دو داده‌ای که در یک ماه آینده منتشر خواهد شد، شامل شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) برای ماه ژوئیه و شاخص PCE اصلی که فدرال رزرو به آن بیشتر توجه دارد، به طور مستقیم تصمیم‌گیری مقامات فدرال رزرو در جلسه سپتامبر را برای افزایش نرخ بهره یا حفظ وضعیت موجود تعیین خواهد کرد.

اگر داده‌ها داغ باشند، واش با یک معضل روبرو خواهد شد: یا باید با افزایش نرخ بهره ثابت کند که به وعده‌های خود عمل می‌کند، یا باید در حالی که با مخالفت‌های داخلی بیشتری مواجه است، نرخ بهره را ثابت نگه دارد، که در این صورت شکاف اعتبار باقی‌مانده از جلسه ژوئیه به مراتب سخت‌تر خواهد بود. اگر داده‌ها ملایم باشند، این می‌تواند به او فضایی برای تنفس بدهد و او را قادر سازد تا در کنفرانس سالانه جکسون هول، به طور فعال سیاست‌های خود را توضیح دهد، نه اینکه مجبور به پاسخگویی به فشارهای بازار باشد.

محدوده داده‌ها: 0.2% نقطه عطف است

اقتصاددانان پیش‌بینی می‌کنند که افزایش ماهانه CPI اصلی برای ماه ژوئیه 0.2% باشد. تیمیراوس اشاره می‌کند که برابر یا کمتر از این سطح، به معنای این است که روند تورم با هدف 2% فدرال رزرو همخوانی دارد؛ اما اگر فراتر از این باشد، به عنوان یک سیگنال فشار سیاسی واضح تلقی خواهد شد.

داده‌های CPI به طور مستقیم بر روی شاخص تورمی که فدرال رزرو بیشتر به آن تکیه می‌کند، تأثیر خواهد گذاشت، که در اواخر این ماه منتشر خواهد شد. قابل توجه است که نرخ تورم اصلی در شاخص انتخابی فدرال رزرو در ماه ژوئن به 3.3% افزایش یافته است، که نسبت به 2.8% یک سال پیش به وضوح افزایش یافته است.

نیک تیمیراوس بیان می‌کند که دلیل توجه به داده‌های کنونی این است که پیش‌بینی‌های قبلی چندین مقام دچار انحراف شده است. آن‌ها در ابتدا انتظار داشتند که شوک‌های تعرفه‌ای یک‌باره باشد و قیمت‌های انرژی با کاهش قیمت نفت کاهش یابد، و نیازی به تشدید سیاست‌ها برای بازگشت به هدف تورم وجود نداشته باشد. اما این شوک‌ها نه تنها ادامه دارند، بلکه با افزایش قیمت تجهیزات و نرم‌افزارهای فناوری ناشی از رونق ساخت هوش مصنوعی ترکیب شده‌اند، که پیش‌بینی‌های مقامات را به طور فزاینده‌ای دشوار کرده است.

خطای کنفرانس خبری، اعتماد بازار را آسیب زد

نیک تیمیراوس معتقد است که پس از جلسه سیاست‌گذاری ماه ژوئیه، عملکرد واش باعث ناامیدی بازار شد. وقتی از او پرسیده شد که اگر تورم کاهش نیابد، آیا با افزایش نرخ بهره پاسخ خواهد داد، پاسخ او مبهم و دور از واقعیت بود - به این معنا که افزایش بازدهی اوراق قرضه به نوعی جایگزین اثرات انقباضی سیاست پولی شده است و به طور ضمنی به احتمال بازتعریف هدف تورمی فدرال رزرو اشاره کرد.

واکنش بازار به این موضوع نسبتاً نادر بود: بازدهی اوراق قرضه 30 ساله ایالات متحده در حین سخنرانی واش افزایش یافت و پس از آن کاهش نیافت. جیمز اگلهوف، اقتصاددان ارشد BNP Paribas در ایالات متحده، بیان کرد که این روند در اطراف جلسه سیاست‌گذاری غیرمعمول است و نشان‌دهنده «تغییر بنیادی در درک بازار از فدرال رزوی است که تحت رهبری واش قرار دارد».

پاول مک‌کالی، اقتصاددان ارشد سابق Pimco، به صراحت گفت که واش عادت دارد که اصول کلان را به جای اظهارات خاص جایگزین کند و در واقع فضای سیاست خود را محدود کرده است. «او خیلی بلند صحبت می‌کند و در واقع در سطح عملی گزینه‌های خود را محدود کرده است»، مک‌کالی گفت.

اختلافات داخلی نمایان می‌شود، تعداد مخالفان افزایش می‌یابد

پس از پایان جلسه، از 19 مقام حاضر، 10 نفر - از جمله نیمی از 12 رأی‌دهنده - در روزهای بعدی به طور علنی صحبت کردند و منطق سیاستی را که واش نتوانسته بود در کنفرانس خبری توضیح دهد، به طور فعال تکمیل کردند.

در حال حاضر، حداقل 6 رأی‌دهنده به طور علنی اعلام کرده‌اند که اگر تورم بهبود نیابد، ممکن است از افزایش نرخ بهره حمایت کنند؛ که از این میان، 3 نفر در جلسه ژوئیه به افزایش فوری نرخ بهره رأی داده‌اند.

نیک تیمیراوس بیان می‌کند که برخی از افرادی که با واش آشنا هستند، اعتراف کرده‌اند که سردرگمی ارتباطی ناشی از کنفرانس خبری ژوئیه نیاز به اصلاح دارد و کنفرانس جکسون هول ممکن است یک پنجره مناسب باشد. با این حال، برخی دیگر معتقدند که واکنش بازار اغراق‌آمیز بوده است - دونالد کاهن، معاون سابق فدرال رزرو، اشاره کرد که بر اساس تغییرات در شاخص‌های انتظارات تورمی بازار، «واکنش بازار به اندازه‌ای که تحلیلگران توصیف می‌کنند، ناامیدکننده نیست. اما شما نمی‌خواهید وارد آن کنفرانس خبری شوید و سپس چنین نتیجه‌ای بگیرید: نرخ‌های بلندمدت بالا می‌رود و نرخ‌های کوتاه‌مدت پایین می‌آید.»

تضاد فلسفه ارتباطی و فشارهای واقعی

واش از ابتدای تصدی خود قصد داشت روش ارتباطی فدرال رزرو را تغییر دهد. او معتقد است که توضیح شرایط و عواملی که موجب اقدام سیاستی می‌شود، در واقع دست و پای بانک مرکزی را می‌بندد و سیگنال ارزشمندی - یعنی قضاوت بازار در مورد روند اقتصادی - را مختل می‌کند. کاهش راهنمایی‌های پیشرو، به نظر او، می‌تواند خوانش‌های بازار خالص‌تری را ارائه دهد.

با این حال، کاهن به این موضوع انتقاد کرد: «اگر شما چارچوب تفکر خود را توضیح ندهید، چگونه می‌دانید که قضاوت شما چه زمانی تأیید نمی‌شود؟»

از نظر زمان‌بندی، اگر جلسه سپتامبر تصمیم به عدم افزایش نرخ بهره بگیرد، جلسه بعدی چند روز قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای برگزار خواهد شد - در آن زمان مقامات ممکن است تمایل نداشته باشند که در دوره حساس انتخاباتی اولین اقدام را برای افزایش نرخ بهره انجام دهند. این بدان معناست که اگر پنجره سپتامبر از دست برود، تصمیم‌گیری عملاً به دسامبر موکول خواهد شد و در آن زمان، پیش‌بینی تورمی که حتی همکاران واش نیز به سختی می‌توانند بر آن پایبند باشند، باید از این تصمیم حمایت کند.