روی دیگر صعود بازار سهام: بازآرایی انرژی، تنگنای موقعیت‌های فروش کوتاه‌مدت بیت‌کوین و جابجایی بازار

عنوان اصلی مقاله: اختلال در خلیج، تجارت نفت را بازسازی می‌کند؛ استراتژی ۱ میلیارد دلار بیت‌کوین اضافه می‌کند؛ معامله‌گران فروش استقراضی در تنگنا قرار گرفتند.
نویسنده مقاله اصلی: طلحه چودری، ۱کونتو
ترجمه: پگی، بلاک‌بی‌یتس

یادداشت ویراستار: زیر مجموعه‌ای از سیگنال‌های ظاهراً «گاوی»، بازار ساختاری تا حدی ناهماهنگ نشان می‌دهد: جهش بازار سهام، عقب‌نشینی قیمت نفت، کاهش انتظارات تورمی. سرمایه‌گذاران در حال بازگشت به روایت‌های «درگیری قابل مدیریت» و «تغییر سیاست» هستند. با این حال، با نگرشی درازمدت‌تر مشخص می‌شود که تنش‌های عمیق‌تر فروکش نکرده‌اند.

از یک سو، صندوق‌ها فعالانه عدم‌قطعیت‌های کوتاه‌مدت را نادیده گرفته و بر تسهیل بالقوه سیاست‌ها و چرخه فناوری، به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی، تمرکز می‌کنند؛ از سوی دیگر، تأثیرات ساختاری ناشی از تأمین انرژی، زنجیره‌های تأمین جهانی و مانورهای ژئوپلیتیکی به‌آرامی مسیر بلندمدت تقاضا و قیمت‌ها را تغییر می‌دهند.

این شکاف در بازارهای مختلف نیز مشهود است: سهام بر اساس «راه‌حل مورد انتظار» معامله می‌شوند، در حالی که کالاها و متغیرهای کلان همچنان «مسائل حل‌نشده» را منعکس می‌کنند.

با گسترش روزافزون شکاف میان روایت و واقعیت، خطرات واقعی اغلب نه در متغیرهای مورد بحث، بلکه در متغیرهایی نهفته است که بازار به‌طور گزینشی از آن‌ها چشم‌پوشی می‌کند.

در زیر مقالهٔ اصلی آمده است:

خلاصه بازار

بازار دارایی‌های دیجیتال

استراتژی از ۶ تا ۱۲ آوریل، دارایی‌های بیت‌کوین خود را به میزان تقریبی ۱ میلیارد دلار افزایش داد و ۱۳٬۹۲۷ واحد بیت‌کوین را با قیمت متوسط ۷۱٬۹۰۲ دلار برای هر واحد خریداری کرد. این باعث شد که مجموع دارایی‌های آن به ۷۸۰٬۸۹۷ بیت‌کوین برسد. هزینهٔ انباشت این بیت‌کوین‌ها ۵۹٫۰۲ میلیارد دلار بود، با هزینهٔ نگهداری متوسط ۷۵٬۵۷۷ دلار، و فاصلهٔ ۱۹٬۱۰۳ بیت‌کوین تا هدف ۸۰۰٬۰۰۰ باقی مانده است.

این خرید توسط شرکت از طریق فروش ۱۰ میلیون سهم از سهام ممتاز دائمی کششی (STRC) خود از طریق عرضه در بازار (ATM) تأمین مالی شد، بدون هیچ فروشی از STRF، STRK، STRD یا MSTR. شایان ذکر است که پس از تعدیل قاعده در ماه مارس، حجم انتشار STRC به یکی از بالاترین سطوح تاریخی خود رسید.

این معامله در حالی انجام شد که شرکت زیان تحقق‌نیافته‌ای به مبلغ ۱۴.۴۶ میلیارد دلار را برای دارایی‌های دیجیتال در سه‌ماهه اول سال ۲۰۲۶ افشا کرد. در همین حال، یک صندوق قابل معامله در بورس (ETF) بیت‌کوین اسپات در یک هفته شاهد ورود خالص ۷۸۶ میلیون دلاری بود و قیمت بیت‌کوین برای مدتی از ۷۰,۰۰۰ دلار فراتر رفت، اما در بحبوحه فروپاشی مذاکرات آخر هفته و تنش‌های ژئوپلیتیکی پس از اعلام یک محاصره دریایی در ۱۳ آوریل، به حدود ۷۱,۰۰۰ دلار عقب‌نشینی کرد.

میکرواقتصاد

افزایش چشمگیر تردد نفتکش‌ها به سمت ایالات متحده ساحل خلیج نشانگر بازآرایی سریع تجارت جهانی نفت در واکنش به بحران خاورمیانه است. شرکت‌های حمل‌ونقل دریایی و تحلیل داده‌ها اشاره می‌کنند که تعداد کنونی کشتی‌هایی که برای بارگیری نفت خام به ایالات متحده می‌آیند و سپس آن را به بازارهای اروپایی و آسیایی با عرضه محدود منتقل می‌کنند، بسیار بالاتر از سطوح عادی است.

با محدود شدن ترانزیت از تنگه هرمز و صف‌وار شدن صدها کشتی مرتبط با انرژی برای بارگیری، خریداران زنجیره‌های تأمین خود را به سمت ایالات متحده تغییر می‌دهند، حتی اگر این به معنای طی کردن مسیرهای طولانی‌تر دور از آفریقا باشد. این تغییر، نقش ایالات متحده را به عنوان «تأمین‌کننده حاشیه‌ای» و «ثبات‌بخش اضطراری» در نظام انرژی جهانی بیش از پیش مستحکم می‌کند.

برخی تحلیلگران این روند را یک تغییر در چشم‌انداز ژئوپلیتیکی می‌دانند که اهرم فشار ایران را تضعیف می‌کند. این همچنین داستانی است از لجستیک و ظرفیت، از جمله گسترش کانال‌های بندری سواحل خلیج. با این حال، ملاحظات کلان اقتصادی نیز مطرح است: از یک سو، افزایش صادرات آمریکا به کاهش جهش‌های قیمت جهانی نفت و بهبود تراز تجاری کمک می‌کند؛ از سوی دیگر، مصرف‌کنندگان داخلی همچنان فشار ناشی از افزایش قیمت بنزین را احساس خواهند کرد. در حالی که ایالات متحده به صادرکننده خالص نفت تبدیل شده و در برابر شوک‌های قیمتی نفت نسبت به گذشته مقاوم‌تر است، این موضوع همچنان خطرات بالقوه‌ای برای رشد سیاسی و اقتصادی ایجاد می‌کند.

بازار سهام

بازار سهام آمریکا برای دومین روز معاملاتی متوالی افزایش یافت، زیرا سرمایه‌گذاران در بحبوحه افزایش عدم قطعیت‌های ژئوپلیتیکی، تصمیم گرفتند «خطرات را نادیده بگیرند» و در عوض بر انتظارات خوش‌بینانه از یک توافق احتمالی آمریکا و ایران شرط بستند. شاخص اس‌اند‌پی ۵۰۰ با ۱٫۱۸٪ افزایش، به فاصلهٔ کمتر از ۱٪ از بالاترین سطح ۵۲ هفته‌ای خود رسید؛ داو با ۰٫۶۶٪ رشد کرد؛ نزدک با ۱٫۹۶٪ جهش، تحت رهبری سهام فناوری، با عملکرد برجستهٔ اوراکل، انویدیا و پالانتیر تکنالوجیز همراه بود.

احساسات بازار همچنین با کاهش شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) در ماه مارس نسبت به پیش‌بینی‌ها تقویت شد. در همین حال، قیمت نفت به شدت کاهش یافت، به طوری که WTI حدود ۷٪ و نفت خام برنت حدود ۴٪ سقوط کرد.

نتایج درآمدی متفاوت بود: سهام ولز فارگو به‌دلیل عملکرد ضعیف با کاهش قیمت مواجه شد، در حالی که سهام جی‌پی‌مورگان چیس، با وجود فراتر رفتن از انتظارات سودآوری، به‌دلیل کاهش در پیش‌بینی درآمد خالص بهره اندکی افت کرد.

علاوه بر این، شایعاتی در بازار درباره ادغام احتمالی شرکت‌های هواپیمایی یونایتد ایرلاینز و امریکن ایرلاینز مطرح بود، اما گمان می‌رود این معامله با بررسی‌های سخت‌گیرانه ضدانحصار مواجه شود، هرچند سهام هر دو شرکت همچنان به رشد خود ادامه داد.

انویدیا به روند صعودی قدرتمند خود ادامه داد که عمدتاً ناشی از تقاضای قوی برای تراشه‌های هوش مصنوعی، انتشار مدل کوانتومی متن‌باز «ایزینگ» و هزینه‌های سنگین سرمایه‌ای جاری توسط شرکت‌های بزرگ فناوری بود؛ این شرکت همچنین شایعاتی مبنی بر خرید تولیدکنندگان رایانش شخصی را رد کرد.

فدرال رزرو و ایالات متحده خزانه‌داری

ایالات متحدهٔ آمریکا اسکات بسن، وزیر خزانه‌داری، ابراز اطمینان کرده است که تورم هسته‌ای امسال به کاهش خود ادامه خواهد داد و این امر به فدرال رزرو امکان می‌دهد تا نرخ‌های بهره را کاهش دهد. با این حال، او همچنین اذعان کرد که معقول است سیاست‌گذاران پیش از اقدام، منتظر سیگنال‌های روشن‌تری درباره تأثیر اقتصادی درگیری با ایران بمانند.

داده‌ها نشان می‌دهد که تورم کلی در ماه مارس نسبت به ماه قبل ۰.۹٪ افزایش یافته است، در حالی که قیمت‌های تولیدکننده ۰.۵٪ رشد کرده‌اند که عمدتاً ناشی از انرژی است؛ در حالی که تورم هسته‌ای به‌طور قابل توجهی در سطوح ۰.۲٪ و ۰.۱٪ به‌ترتیب باقی مانده است. او خاطرنشان کرد که پس از آتش‌بس، کاهش بازده اوراق قرضه آمریکا و قیمت نفت نشان‌دهنده کاهش انتظارات تورمی است.

در حال حاضر، فدرال رزرو به طور کلی به حفظ نرخ‌ها در وضعیت فعلی تمایل دارد، در حالی که عدم قطعیت سیاسی نیز در حال افزایش است: دوره ریاست جروم پاول در ماه مه به پایان می‌رسد و تأیید کوین وارش ممکن است به دلیل تحقیقاتی درباره هزینه‌کرد بیش از حد در ساختمان فدرال رزرو که سناتور تام تیلِس در آن دخیل است، به تأخیر بیفتد.

ژئوپلیتیک

ایالات متحده و ایران در تلاشند تا دور دوم مذاکرات صلح را ظرف چند روز آینده، احتمالاً با بازگشت به پاکستان، ترتیب دهند، با هدف دستیابی به پیشرفت پیش از انقضای توافق آتش‌بس کنونی در هفته آینده. ایران همچنین در نظر دارد تا برای کاهش تنش‌ها، به‌طور موقت حمل‌ونقل دریایی از تنگه هرمز را متوقف کند.

در حالی که مذاکرات اسلام‌آباد نتایج ملموسی به همراه نداشت، دیپلماسی در حال پیشرفت است، اما ایالات متحده مسدودسازی دریایی تنگه هرمز را آغاز کرده است، صادرات نفت ایران را محدود می‌کند و به توقیف یا منحرف کردن کشتی‌های مرتبط با بنادر ایران هشدار می‌دهد، در حالی که به کشتی‌های بی‌طرف اجازه عبور می‌دهد. خوش‌بینی بازار نسبت به چشم‌انداز دستیابی به توافق، باعث کاهش قیمت نفت و افزایش بازار سهام شده است.

این درگیری پیش از این به زیرساخت‌های انرژی منطقه آسیب زده، زنجیره تأمین جهانی را مختل کرده و هزینه‌های سوخت را افزایش داده است. آژانس بین‌المللی انرژی هشدار داده است که تقاضای جهانی نفت ممکن است اولین کاهش سالانه خود را از سال ۲۰۲۰ تجربه کند. در همین حال، سوئیس حمایت دیپلماتیک ارائه کرده است، اسرائیل به اقدامات خود علیه حزب‌الله در لبنان ادامه می‌دهد و آمریکا و ایران همچنان بر سر مسئله هسته‌ای اختلافات قابل‌توجهی دارند — آمریکا طرح توقف طولانی‌مدت را پیشنهاد می‌کند در حالی که ایران به سمت بازه زمانی کوتاه‌تری تمایل دارد.

نظر ما

نرخ‌های تأمین مالی منفی، نه ۷۶٬۰۰۰ دلار، ممکن است سیگنال کف واقعی بیت‌کوین باشد.

رد بیت‌کوین در حوالی ۷۶٬۰۰۰ دلار شاید به آن اندازه که بازار تصور می‌کند مهم نباشد؛ آنچه بیشتر قابل توجه است ساختار خارج از زنجیره است: بازار مشتقات ۴۶ روز متوالی نرخ تأمین مالی منفی را تجربه کرده است که نشان می‌دهد معامله‌گران در بلندمدت «برای شورت کردن پرداخت می‌کنند». در بازاری که معمولاً گرایش به رشد دارد، این وضعیت به‌طور استثنایی نادر است.

آخرین باری که احساسات به این یک‌سونگرایی بود، پس از سقوط ناگهانی اف‌تی‌ایکس بود، زمانی که بدبینی شدید با کف چرخه همزمان شد. البته این به معنای تکرار سادهٔ تاریخ نیست؛ عوامل کلان‌محیطی، مقررات و متغیرهای نقدینگی همچنان بر بازار تأثیر می‌گذارند. اما می‌توان نتیجه گرفت که موقعیت فروش کوتاه‌مدت فعلی به‌طور قابل‌توجهی شلوغ شده است.

خطر واقعی ممکن است نه در کاهش بیشتر باشد، بلکه وقتی حتی یک محرک مثبت خفیف ظاهر شود، وادار شدن فروشندگان استقراضی به پوشش موقعیت‌های خود در محیطی با نقدینگی پایین می‌تواند باعث قیمت‌گذاری مجدد شدید صعودی شود.

شوک خلیج فارس در شرف فروکش کردن است، اما بخشی از تقاضا برای نفت ممکن است دائمی باشد.

بازار اغلب نابودی تقاضا را پدیده‌ای کوتاه‌مدت می‌داند، اما تجربه تاریخی نشان می‌دهد که شوک‌های شدید عرضه اغلب اثرات طولانی‌مدتی بر جای می‌گذارند.

وقتی افزایش قیمت‌ها همراه با کمبود عرضه رخ می‌دهد، خطوط هوایی هواپیماهای ناکارآمد را از رده خارج می‌کنند، کاربران صنعتی فرآیندهای تولید را تنظیم می‌کنند، ساکنان و کسب‌وکارها عادات مصرفی خود را تغییر می‌دهند و دولت‌ها تنوع‌بخشی به انرژی را تسریع می‌کنند. این «پس‌اندازهای غیرفعال» اغلب به «کاهش ساختاری تقاضا» تبدیل می‌شوند.

این امر یک ریسک کلیدی درجه دوم را به همراه دارد: زمانی که عرضه در منطقه خلیج بازیابی شود، سرعت بازیابی عرضه ممکن است از بازیابی تقاضا پیشی بگیرد. در آن زمان، تسهیل بازار نقد ممکن است به بازنگرانی در قیمت‌گذاری بازار مالی منجر شود؛ کاهش اسپردها، احیای موجودی‌ها، افت حاشیه پالایش و تولیدکنندگان نیز درمی‌یابند که بخشی از تقاضایی که در جریان بحران شکل گرفته بود، به‌طور دائم از بین رفته است.

بازگرداندن زنجیره تأمین حیاتی به داخل؛ آزمون و ارزیابی، نه صرفاً شعار بلکه اجرا

بازگرداندن زنجیره تأمین در حوزه‌های برقی‌سازی، دفاع ملی و ساخت پیشرفته شتاب می‌گیرد، اما خودِ «فوریت» نمی‌تواند مشکل را حل کند.

بخش‌های اصلی مانند فرآوری فلزات کمیاب، فلزات کلیدی و آهنرباها همچنان در چین به شدت متمرکز هستند که این امر آسیب‌پذیری زنجیره‌های تأمین غربی را در سطح استراتژیک فعلی که غیرقابل قبول است، آشکار می‌سازد. ابتکاراتی مانند USA Rare Earth در ایجاد ظرفیت‌های فرآوری در فرانسه و توسعه ظرفیت‌سازی در اوکلاهما نشان‌دهنده یک جهت‌گیری روشن است؛ مشارکت دولت همچنین نشان می‌دهد که «بازگرداندن تولید به داخل» از یک مسئله هزینه‌ای به مسئله‌ای امنیتی و تاب‌آوری در حال تبدیل شدن است.

با این حال، چالش واقعی در اجرا نهفته است: کارایی تأیید، تأمین مالی بلندمدت، نیروی کار ماهر و تقاضای پایدار در پایین‌دست همگی ضروری هستند. اگر این شرایط بنیادی نتوانند به‌طور هم‌زمان پیشرفت کنند، بازگرداندن زنجیره تأمین به داخل احتمالاً به جای یک قابلیت صنعتی واقعاً قابل اجرا، همچنان یک چشم‌انداز استراتژیک پرهزینه باقی خواهد ماند.

برای شما معاملاتی موفق آرزو می‌کنم.

[لینک مقاله اصلی]