چشم‌انداز متمرکز پرداخت‌های استیبل‌کوین: ۸۵ درصد حجم تراکنش‌ها در کنترل ۱۰۰۰ نهنگ برتر

عنوان اصلی: استیبل‌کوین پرداخت‌ها از پایه

منبع اصلی: Artemis

ترجمه اصلی: Techflow Research

این گزارش تحلیلی تجربی از نحوه استفاده از پرداخت‌های استیبل‌کوین ارائه می‌دهد که تراکنش‌های فرد به فرد (P2P)، کسب‌وکار به کسب‌وکار (B2B) و فرد به کسب‌وکار/کسب‌وکار به فرد (P2B/B2P) را پوشش می‌دهد.

این گزارش به تحلیل تجربی استفاده از پرداخت‌های استیبل‌کوین می‌پردازد و الگوهای تراکنش‌های P2P، B2B و P2B/B2P را بررسی می‌کند. با بهره‌گیری از مجموعه داده Artemis که متادیتا مربوط به آدرس‌های کیف پول شامل تخمین‌های جغرافیایی، برچسب‌های مالکیت و شناسه‌های قرارداد هوشمند را ارائه می‌دهد، تراکنش‌ها را بر اساس ویژگی‌های کیف پول فرستنده و گیرنده طبقه‌بندی کردیم. این تحلیل عمدتاً بر شبکه اتریوم متمرکز است که میزبان حدود ۵۲ درصد از عرضه جهانی استیبل‌کوین است.

ما به‌طور خاص دو استیبل‌کوین اصلی یعنی USDT و USDC را که مجموعاً ۸۸ درصد سهم بازار را در اختیار دارند، مطالعه کردیم. با وجود افزایش قابل توجه پذیرش استیبل‌کوین و توجه نظارتی در سال گذشته، یک پرسش کلیدی همچنان بی‌پاسخ مانده است: استفاده واقعی از استیبل‌کوین‌ها در پرداخت‌ها در مقایسه با سایر فعالیت‌ها چگونه است؟ هدف این گزارش کشف محرک‌های اصلی پذیرش پرداخت با استیبل‌کوین و ارائه بینش‌هایی برای پیش‌بینی روندهای آینده است.

۱. پیش‌زمینه

در سال‌های اخیر، پذیرش استیبل‌کوین‌ها به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است، به‌طوری که عرضه آن‌ها اکنون از ۲۰۰ میلیارد دلار فراتر رفته و حجم تراکنش‌های ماهانه درون‌زنجیره‌ای از ۴۰ تریلیون دلار عبور کرده است. اگرچه شبکه‌های بلاک‌چین سوابق تراکنش کاملاً شفافی را ارائه می‌دهند که قابل تحلیل است، اما ناشناس بودن این شبکه‌ها و فقدان اطلاعات در مورد اهداف تراکنش (مانند پرداخت‌های داخلی، پرداخت‌های برون‌مرزی، معاملات و غیره) تحلیل تراکنش و کاربر را دشوار می‌کند.

علاوه بر این، استفاده از قرارداد هوشمند و معاملات خودکار در شبکه‌هایی مانند اتریوم، تحلیل را پیچیده‌تر می‌کند، زیرا یک تراکنش ممکن است شامل تعامل با چندین قرارداد هوشمند و توکن باشد. بنابراین، یک پرسش کلیدی حل‌نشده این است که چگونه استفاده فعلی از استیبل‌کوین‌ها در پرداخت‌ها را در مقایسه با سایر فعالیت‌ها مانند معاملات ارزیابی کنیم. با وجود تلاش بسیاری از محققان برای پرداختن به این موضوع پیچیده، این گزارش با هدف ارائه رویکردهای اضافی برای ارزیابی استفاده از استیبل‌کوین، به‌ویژه برای اهداف پرداخت، تهیه شده است.

به‌طور کلی، دو رویکرد اصلی برای ارزیابی استفاده از استیبل‌کوین، به‌ویژه برای اهداف پرداخت وجود دارد.

رویکرد اول، رویکرد فیلترینگ است که از داده‌های خام تراکنش‌های بلاک‌چین استفاده می‌کند و با به‌کارگیری تکنیک‌های فیلتر کردن برای حذف نویز، تخمین دقیق‌تری از استفاده از پرداخت‌های استیبل‌کوین ارائه می‌دهد.

رویکرد دوم شامل نظرسنجی از ارائه‌دهندگان اصلی پرداخت استیبل‌کوین و تخمین فعالیت استیبل‌کوین بر اساس داده‌های پرداخت افشا شده آن‌ها است.

داشبورد تحلیل درون‌زنجیره‌ای ویزا (Visa Onchain Analytics Dashboard) که توسط ویزا با همکاری Allium Labs توسعه یافته، رویکرد اول را اتخاذ می‌کند. آن‌ها نویز موجود در داده‌های خام را از طریق تکنیک‌های فیلترینگ کاهش می‌دهند تا بینش‌های شفاف‌تری از فعالیت استیبل‌کوین ارائه دهند. تحقیقات نشان می‌دهد که پس از فیلتر کردن داده‌های خام، حجم کل تراکنش‌های ماهانه استیبل‌کوین از حدود ۵ تریلیون دلار (حجم کل) به ۱ تریلیون دلار (حجم تعدیل‌شده) کاهش یافت. با در نظر گرفتن تنها حجم تراکنش‌های خرد (تراکنش‌هایی با ارزش کمتر از ۲۵۰ دلار)، این حجم تنها به ۶۰ میلیارد دلار می‌رسد. ما از رویکرد فیلترینگ مشابه داشبورد تحلیل درون‌زنجیره‌ای ویزا استفاده کردیم، اما تمرکز رویکرد ما بیشتر بر برچسب‌گذاری صریح تراکنش‌ها به‌عنوان پرداخت است.

رویکرد دوم مبتنی بر داده‌های نظرسنجی شرکتی است و در «گزارش چشم‌انداز استیبل‌کوین ۲۰۲۵ فایربلاک» و «گزارش پرداخت‌های استیبل‌کوین از صفر» استفاده شده است. این گزارش‌ها از اطلاعات افشا شده توسط بازیگران کلیدی در بازار پرداخت بلاک‌چین برای تخمین استفاده مستقیم از استیبل‌کوین‌ها در پرداخت‌ها بهره می‌برند. به‌ویژه، «گزارش پرداخت‌های استیبل‌کوین از صفر» تخمین کلی از حجم تراکنش‌های پرداخت استیبل‌کوین ارائه می‌دهد و این پرداخت‌ها را در دسته‌های B2B، B2C، P2P و سایر دسته‌ها طبقه‌بندی می‌کند. گزارش‌ها نشان می‌دهند که تا فوریه ۲۰۲۵، مبلغ تسویه سالانه حدود ۷۲.۳ میلیارد دلار بوده که بخش عمده آن تراکنش‌های B2B است.

مشارکت اصلی این مطالعه در به‌کارگیری روش فیلترینگ داده برای تخمین استفاده از استیبل‌کوین در پرداخت‌های درون‌زنجیره‌ای است. یافته‌های تحقیق، استفاده از استیبل‌کوین را روشن کرده و تخمین‌های دقیق‌تری ارائه می‌دهد. علاوه بر این، ما به محققان در استفاده از روش‌های فیلترینگ داده برای پردازش داده‌های خام بلاک‌چین، کاهش نویز و افزایش دقت تخمین راهنمایی می‌کنیم.

۲. داده‌ها

مجموعه داده ما تمام تراکنش‌های استیبل‌کوین در بلاک‌چین اتریوم از اوت ۲۰۲۴ تا اوت ۲۰۲۵ را پوشش می‌دهد. این تحلیل بر تراکنش‌های شامل دو استیبل‌کوین اصلی یعنی USDC و USDT تمرکز دارد. این دو استیبل‌کوین به دلیل سهم بازار بالا و ثبات قیمت قوی انتخاب شدند که به کاهش نویز در فرآیند تحلیل کمک می‌کند. ما فقط تراکنش‌های انتقال را در نظر می‌گیریم و تراکنش‌های ضرب، سوزاندن یا پل زدن را مستثنی می‌کنیم. جدول ۱ جنبه‌های کلیدی مجموعه داده تحلیل‌شده ما را خلاصه می‌کند.

Table 1: Transaction Type Summary

۳. Methodology and Results

در این بخش، روش‌شناسی مورد استفاده برای تحلیل استفاده از استیبل‌کوین با تمرکز بر تراکنش‌های پرداخت را تشریح می‌کنیم. ابتدا، داده‌ها را با تمایز بین تراکنش‌های شامل تعامل با قرارداد هوشمند و تراکنش‌های نشان‌دهنده انتقال بین حساب‌های دارای مالکیت خارجی (EOA) فیلتر می‌کنیم و دومی را به‌عنوان تراکنش‌های پرداخت طبقه‌بندی می‌کنیم. این فرآیند در بخش ۳.۱ به تفصیل آمده است. سپس، بخش ۳.۲ توضیح می‌دهد که چگونه داده‌های برچسب حساب EOA ارائه‌شده توسط Artemis برای طبقه‌بندی بیشتر تراکنش‌های پرداخت به P2P، B2B، B2P، P2B و تراکنش‌های درون‌سازمانی B استفاده می‌شود. در نهایت، بخش ۳.۳ تمرکز تراکنش‌های استیبل‌کوین را تحلیل می‌کند.

3.1 Stablecoin Payments (EOA) vs. Smart Contract Transactions

در فضای Decentralized Finance، بسیاری از تراکنش‌ها شامل تعامل با قرارداد هوشمند هستند که چندین عملیات مالی را در یک تراکنش ترکیب می‌کنند، مانند تعویض one token با توکن دیگر در چندین استخر نقدینگی. این پیچیدگی، تحلیل استفاده از استیبل‌کوین به‌طور خاص برای اهداف پرداخت را دشوارتر می‌کند.

برای ساده‌سازی تحلیل و افزایش توانایی برچسب‌گذاری تراکنش‌های بلاک‌چین استیبل‌کوین به‌عنوان پرداخت، ما پرداخت‌های استیبل‌کوین را به‌عنوان هر تراکنش استیبل‌کوین ERC-20 تعریف می‌کنیم که در آن وجوه از یک آدرس EOA به آدرس EOA دیگر منتقل می‌شود (به‌استثنای تراکنش‌های ضرب و سوزاندن). هر تراکنشی که به‌عنوان پرداخت برچسب‌گذاری نشود، به‌عنوان تراکنش قرارداد هوشمند طبقه‌بندی می‌شود که شامل تمام تراکنش‌های شامل تعامل با قرارداد هوشمند (مثلاً عمدتاً تراکنش‌های DeFi) است.

شکل ۱ نشان می‌دهد که اکثر پرداخت‌های کاربر به کاربر (EOA-EOA) به‌طور مستقیم انجام می‌شوند و هر هش تراکنش مربوط به یک انتقال واحد است. برخی از انتقال‌های چندگانه EOA-EOA در همان هش تراکنش عمدتاً از طریق تجمیع‌کننده‌ها تسهیل می‌شوند که نشان‌دهنده استفاده نسبتاً کم از تجمیع‌کننده‌ها در انتقال‌های ساده است. در مقابل، توزیع تراکنش‌های قرارداد هوشمند شامل تراکنش‌های انتقال چندمرحله‌ای بیشتری است که نشان می‌دهد در عملیات دیفای، استیبل‌کوین‌ها اغلب قبل از بازگشت به یک حساب EOA، بین برنامه‌ها و پروتکل‌های مختلف گردش می‌کنند.

شکل ۱:

*داده‌های نمونه تحلیل‌شده تراکنش‌های ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵ را پوشش می‌دهد.

جدول‌های ۲ و ۲ نشان می‌دهند که از نظر تعداد تراکنش، نسبت تراکنش‌های پرداخت (EOA-EOA) به قرارداد هوشمند (دیفای) تقریباً ۵۰:۵۰ است و تراکنش‌های قرارداد هوشمند ۵۳.۲ درصد از حجم تراکنش را تشکیل می‌دهند. با این حال، شکل ۲ نشان می‌دهد که حجم تراکنش (مبلغ کل انتقال) نوسانات بیشتری نسبت به تعداد تراکنش نشان می‌دهد که حاکی از آن است که انتقال‌های بزرگ EOA-EOA، عمدتاً از سوی نهادها، باعث این نوسانات شده‌اند.

جدول ۲: خلاصه نوع تراکنش

شکل ۲:

شکل ۳ توزیع مبلغ تراکنش بین تراکنش‌های پرداخت (EOA-EOA) و قرارداد هوشمند را بررسی می‌کند. توزیع مبلغ برای هر دو تراکنش پرداخت و قرارداد هوشمند شبیه به یک توزیع نرمال با دم سنگین است که میانگین ارزش آن بین ۱۰۰ دلار تا ۱۰۰۰ دلار است.

با این حال، جهش قابل توجهی در تراکنش‌هایی با مبالغ کمتر از ۰.۱ دلار وجود دارد که ممکن است نشان‌دهنده وجود فعالیت ربات یا رفتار پیش‌دستی در تراکنش مرتبط با معاملات جعلی و معاملات شستشو باشد که با توصیفات Halaburda و همکاران (۲۰۲۵) و Cong و همکاران (۲۰۲۳) مطابقت دارد.

از آنجایی که gas fees اتریوم معمولاً از ۰.۱ دلار فراتر می‌رود، تراکنش‌های زیر این آستانه باید بیشتر بررسی شوند و احتمالاً از تحلیل حذف شوند.

شکل ۳:

نمونه داده‌های استفاده‌شده برای این تحلیل، سوابق تراکنش‌های ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵ را پوشش می‌دهد.

3.2 Payment Types

با استفاده از اطلاعات برچسب ارائه‌شده توسط Artemis، می‌توان تحلیل بیشتری از پرداخت‌ها بین دو آدرس EOA انجام داد. Artemis اطلاعات برچسب بسیاری از آدرس‌های کیف پول اتریوم را ارائه می‌دهد که قادر به شناسایی کیف پول‌های متعلق به نهادها (مانند کوین‌بیس) است. ما تراکنش‌های پرداخت را به پنج نوع طبقه‌بندی می‌کنیم: P2P، B2B، B2P، P2B و B داخلی. در زیر توضیحات مفصلی از هر دسته آمده است.

پرداخت P2P:

پرداخت‌های بلاک‌چین P2P به تراکنش‌هایی اشاره دارد که در آن وجوه مستقیماً بین دو کاربر در یک شبکه بلاک‌چین منتقل می‌شود. در یک بلاک‌چین مبتنی بر حساب (مانند اتریوم)، این تراکنش‌های P2P به‌عنوان فرآیند انتقال دارایی‌های دیجیتال از کیف پول یک کاربر (حساب EOA) به کیف پول EOA کاربر دیگر تعریف می‌شود. تمام تراکنش‌ها بدون نیاز به واسطه در بلاک‌چین ثبت و تأیید می‌شوند.

چالش اصلی:

یکی از چالش‌های اصلی این است که شناسایی کنیم آیا تراکنش بین دو کیف پول در سیستم حساب واقعاً بین دو نهاد جداگانه (یعنی افراد به‌جای نهادها) انجام شده است یا خیر و آن را به‌درستی به‌عنوان تراکنش P2P طبقه‌بندی کنیم. برای مثال، انتقال بین حساب‌های خود کاربر (یعنی حساب‌های سیبل) نباید به‌عنوان تراکنش P2P شمرده شود. با این حال، اگر ما به‌سادگی تمام تراکنش‌های بین EOAها را به‌عنوان تراکنش P2P تعریف کنیم، ممکن است به‌اشتباه چنین انتقال‌هایی را به‌عنوان P2P طبقه‌بندی کنیم.

مشکل دیگر زمانی ایجاد می‌شود که یک حساب EOA متعلق به یک شرکت باشد، مانند یک centralized exchange (مانند کوین‌بیس)، که در آن کیف پول EOA در واقع متعلق به یک فرد واقعی نیست. در مجموعه داده ما، می‌توانیم بسیاری از کیف پول‌های EOA نهادی و شرکتی را برچسب‌گذاری کنیم؛ با این حال، به دلیل اطلاعات برچسب ناقص، برخی از EOAهای متعلق به شرکت‌ها که در مجموعه داده ما ثبت نشده‌اند، ممکن است به‌اشتباه به‌عنوان کیف پول‌های فردی برچسب‌گذاری شوند.

در نهایت، این رویکرد قادر به ثبت پرداخت‌های P2P بلاک‌چین انجام‌شده از طریق واسطه‌ها نیست—مدلی که به‌عنوان «ساندویچ استیبل‌کوین» شناخته می‌شود. در این مدل، وجوه از طریق واسطه‌ای که در زنجیره تسویه می‌شود، بین کاربران منتقل می‌شود. به‌طور خاص، فیات ابتدا به واسطه ارسال می‌شود، که آن را به ارز دیجیتال تبدیل می‌کند، سپس وجوه از طریق شبکه بلاک‌چین منتقل می‌شود و در نهایت، واسطه گیرنده (که می‌تواند همان یا متفاوت باشد) آن را دوباره به فیات تبدیل می‌کند. انتقال بلاک‌چین به‌عنوان «لایه میانی» ساندویچ عمل می‌کند، در حالی که تبدیل فیات «لایه‌های بیرونی» را تشکیل می‌دهد. چالش اصلی در شناسایی این تراکنش‌ها این است که آن‌ها توسط واسطه‌هایی اجرا می‌شوند که ممکن است چندین تراکنش را برای کاهش کارمزد گس با هم دسته‌بندی کنند. بنابراین، برخی از داده‌های کلیدی (مانند مبالغ دقیق تراکنش و تعداد کاربران درگیر) فقط در پلتفرم واسطه موجود است.

پرداخت B2B:

تراکنش‌های B2B به انتقال‌های الکترونیکی از یک کسب‌وکار به کسب‌وکار دیگر در یک شبکه بلاک‌چین اشاره دارد. در مجموعه داده ما، پرداخت‌های استیبل‌کوین نشان‌دهنده انتقال بین دو کیف پول EOA نهادی شناخته‌شده، مانند کوین‌بیس به بایننس است.

پرداخت B داخلی:

تراکنش‌های بین دو کیف پول EOA متعلق به یک نهاد، به‌عنوان تراکنش‌های نوع B داخلی برچسب‌گذاری می‌شوند.

پرداخت P2B (یا B2P):

تراکنش P2B یا B2P به انتقال الکترونیکی وجوه بین یک فرد و یک کسب‌وکار اشاره دارد و تراکنش می‌تواند دوطرفه باشد.

از طریق این رویکرد برچسب‌گذاری، ما داده‌های پرداخت (محدود به انتقال‌های EOA-EOA) را تحلیل کردیم که نتایج اصلی آن در جدول ۳ خلاصه شده است. داده‌ها نشان می‌دهد که ۶۷ درصد تراکنش‌های EOA-EOA در دسته P2P قرار می‌گیرند، اما آن‌ها تنها ۲۴ درصد از کل حجم پرداخت را تشکیل می‌دهند. این نتیجه بیشتر نشان می‌دهد که در مقایسه با نهادها، کاربران P2P مبالغ کمتری را انتقال می‌دهند. علاوه بر این، یکی از دسته‌هایی که بیشترین حجم تراکنش پرداخت را دارد، دسته B داخلی است که نشان‌دهنده بخش قابل توجهی از انتقال‌ها در همان سازمان است. بررسی پیامدهای خاص تراکنش‌های B داخلی و نحوه محاسبه آن‌ها در تحلیل فعالیت پرداخت، همچنان یک پرسش تحقیقاتی جالب است.

جدول ۳: توزیع تراکنش بر اساس دسته پرداخت

در نهایت، شکل ۴ تابع توزیع تجمعی (CDF) مبالغ تراکنش تقسیم‌شده بر اساس هر دسته پرداخت را نشان می‌دهد. از CDF مشخص است که تفاوت‌های قابل توجهی در توزیع مبلغ تراکنش در دسته‌ها وجود دارد. اکثر تراکنش‌ها در حساب‌های EOA-EOA با مبالغ کمتر از ۰.۱ دلار متعلق به نوع P2P هستند که بیشتر نشان می‌دهد این تراکنش‌ها احتمالاً بیشتر توسط bots و کیف پول‌های کنترل‌شده هدایت می‌شوند تا توسط نهادهای مشخص‌شده در مجموعه داده ما. علاوه بر این، CDF تراکنش‌های P2P این دیدگاه را تقویت می‌کند که اکثریت مبالغ تراکنش کوچک هستند، در حالی که تراکنش‌های برچسب‌گذاری‌شده به‌عنوان B2B و B داخلی مبالغ تراکنش به‌طور قابل توجهی بالاتری را نشان می‌دهند. در نهایت، CDF تراکنش‌های P2B و B2P بین P2P و B2B قرار می‌گیرد.

شکل ۴:

این نمونه داده‌های تحلیل، سوابق تراکنش‌های ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵ را پوشش می‌دهد.

شکل‌های ۵ و ۶ روند هر دسته پرداخت را در طول زمان نشان می‌دهند.

شکل ۵ بر تغییرات محاسبه‌شده هفتگی تمرکز دارد که روند پذیرش ثابت و رشد حجم تراکنش هفتگی را در تمام دسته‌ها نمایش می‌دهد. جدول ۴ تغییرات کلی از اوت ۲۰۲۴ تا اوت ۲۰۲۵ را بیشتر خلاصه می‌کند.

علاوه بر این، شکل ۶ تفاوت‌های پرداخت بین روزهای هفته و آخر هفته را نشان می‌دهد که به‌وضوح کاهش حجم تراکنش پرداخت در آخر هفته‌ها را نشان می‌دهد. به‌طور کلی، استفاده از تراکنش‌های پرداخت برای همه دسته‌ها روند افزایشی را در طول زمان در روزهای هفته و آخر هفته نشان می‌دهد.

شکل ۵:

شکل ۶:

جدول ۴: حجم تراکنش پرداخت، تعداد تراکنش‌ها و مبلغ تراکنش در طول زمان

3.3 Concentration of Stablecoin Transactions

در شکل ۹، ما تمرکز کیف پول‌های فرستنده اصلی که استیبل‌کوین‌ها را در بلاک‌چین اتریوم ارسال می‌کنند، محاسبه کردیم. بدیهی است که اکثریت حجم انتقال استیبل‌کوین در چند کیف پول متمرکز است. در طول دوره نمونه ما، ۱۰۰۰ کیف پول برتر حدود ۸۴ درصد از حجم تراکنش را به خود اختصاص دادند.

این نشان می‌دهد که با وجود اینکه دیفای و بلاک‌چین با هدف حمایت و ترویج تمرکززدایی فعالیت می‌کنند، اما همچنان در جنبه‌های خاصی ویژگی‌های بسیار متمرکزی را نشان می‌دهند.

شکل ۹:

نمونه داده‌های استفاده‌شده در این تحلیل، سوابق تراکنش‌های ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵ را پوشش می‌دهد.

4. Discussion

واضح است که پذیرش استیبل‌کوین‌ها به‌طور پیوسته در طول زمان در حال افزایش است، به‌طوری که حجم و فرکانس تراکنش‌ها بین اوت ۲۰۲۴ تا اوت ۲۰۲۵ بیش از دو برابر شده است. تخمین استفاده از استیبل‌کوین‌ها در پرداخت‌ها یک کار دشوار است و ابزارهای بیشتری برای کمک به بهبود این تخمین در حال توسعه هستند. این مطالعه از داده‌های برچسب ارائه‌شده توسط Artemis برای بررسی و تخمین استفاده از پرداخت‌های استیبل‌کوین ثبت‌شده در بلاک‌چین (اتریوم) استفاده کرد.

تخمین‌های ما نشان می‌دهد که پرداخت‌های استیبل‌کوین ۴۷ درصد از کل حجم تراکنش (یا ۳۵ درصد در صورت حذف تراکنش‌های نوع B داخلی) را تشکیل می‌دهند. از آنجایی که ما محدودیت‌های کمتری برای طبقه‌بندی پرداخت داریم (عمدتاً بر اساس انتقال‌های EOA-EOA)، این تخمین را می‌توان به‌عنوان یک حد بالا در نظر گرفت. با این حال، محققان می‌توانند روش‌های فیلترینگ بیشتری را بر اساس اهداف تحقیقاتی خود، مانند آستانه‌های مبلغ تراکنش، اعمال کنند. برای مثال، افزودن حداقل محدودیت مبلغ ۰.۱ دلار می‌تواند دستکاری‌های تراکنش با ارزش پایین ذکرشده در بخش ۳.۱ را حذف کند.

در بخش ۳.۲، با طبقه‌بندی بیشتر تراکنش‌های پرداخت به P2P، B2B، P2B، B2P و تراکنش‌های نوع B داخلی با استفاده از داده‌های برچسب Artemis، دریافتیم که پرداخت‌های P2P تنها ۲۳.۷ درصد از کل حجم تراکنش پرداخت (تمام داده‌های اصلی) یا ۱۱.۳ درصد (به‌استثنای تراکنش‌های نوع B داخلی) را تشکیل می‌دهند. تحقیقات قبلی نشان می‌داد که پرداخت‌های P2P حدود ۲۵ درصد از پرداخت‌های استیبل‌کوین را تشکیل می‌دهند که با نتایج ما مطابقت نزدیکی دارد.

در نهایت، در بخش ۳.۳، مشاهده می‌کنیم که از نظر حجم تراکنش، اکثریت تراکنش‌های استیبل‌کوین در ۱۰۰۰ کیف پول برتر رتبه‌بندی‌شده متمرکز هستند. این پرسش جالبی را ایجاد می‌کند: آیا استفاده از استیبل‌کوین‌ها به‌عنوان یک ابزار پرداخت که توسط واسطه‌ها و شرکت‌های بزرگ هدایت می‌شود در حال تکامل است، یا به‌عنوان یک ابزار تسویه تراکنش P2P؟ تنها زمان مشخص خواهد کرد.

منابع

<1> Yaish, A., Chemaya, N., Cong, L. W., & Malkhi, D. (2025). Inequality in the Age of Pseudonymity. arXiv preprint arXiv:2508.04668.

<2> Awrey, D., Jackson, H. E., & Massad, T. G. (2025). Stable Foundations: Towards a Robust and Bipartisan Approach to Stablecoin Legislation. Available at SSRN 5197044.

<3> Halaburda, H., Livshits, B., & Yaish, A. (2025). Platform building with fake consumers: On double dippers and airdrop farmers. NYU Stern School of Business Research Paper Forthcoming.

<4> Cong, L. W., Li, X., Tang, K., & Yang, Y. (2023). Crypto wash trading. Management Science, 69(11), 6427-6454.

Original Article Link