چرا پیتر تیل، چهره پشت پرده Palantir، در حال آماده‌سازی برای خروج از آرژانتین است؟

عنوان اصلی: الیگارشی که دولت نظارتی آمریکا را ساخت، پیتر تیل، به‌تازگی یک راه فرار در آرژانتین خریده است. از خود بپرسید او چه می‌داند.

نویسنده اصلی: دین بلاندل

ترجمه اصلی: Rhythm BlockBeats

یادداشت سردبیر: پیتر تیل یکی از بحث‌برانگیزترین سرمایه‌گذاران فناوری در سیلیکون‌ولی است. او به عنوان یکی از بنیان‌گذاران PayPal به شهرت رسید و بعدها با سرمایه‌گذاری در شرکت‌هایی مانند فیس‌بوک و اسپیس‌اکس از طریق Founders Fund، به چهره‌ای شاخص در «سرمایه‌گذاری ضد اجماع» در سیلیکون‌ولی تبدیل شد. با این حال، آنچه پیتر تیل را نسبت به میلیاردرهای عادی فناوری متمایز می‌کند، قرار گرفتن او در نقطه تلاقی سرمایه فناوری، سیستم‌های امنیت ملی و شبکه سیاسی جناح راست آمریکا است.

به عنوان یکی از بنیان‌گذاران، رئیس هیئت‌مدیره و سهام‌دار عمده Palantir، پیتر تیل مدت‌هاست که با این شرکت داده‌پرداز که عمیقاً در سیستم دولتی ایالات متحده تنیده شده، شناخته می‌شود. کسب‌وکار Palantir حوزه‌های دفاعی، اطلاعاتی، اجرای قوانین مهاجرتی، مالیاتی و تحلیل داده‌های شرکتی را در بر می‌گیرد و منطق اصلی آن، کمک به دولت‌ها و نهادها برای شناسایی ریسک‌ها، فیلتر کردن اهداف و پیش‌بینی آینده از طریق سیستم‌های یکپارچه‌سازی داده‌های عظیم و پیش‌بینی است.

بنابراین، وقتی گزارش شد که تیل در آرژانتین ملک خریده، برای تحصیل فرزندانش برنامه‌ریزی کرده و دیداری خصوصی با رئیس‌جمهور خاویر میلی داشته است، تفسیر آن به عنوان یک خبر معمولی املاک و مستغلات در خارج از کشور دشوار است. نویسنده این مقاله با لحنی انتقادی و طنزآمیز، این موضوع را در بستر بزرگ‌تری از قدرت سیاسی و فناوری بررسی می‌کند: چرا کسی که مدت‌ها بر پیش‌بینی داده‌ها شرط‌بندی کرده، عمیقاً با شبکه قدرت آمریکا مرتبط است و از ثروتی از اطلاعات ریسک‌های سیاسی و اجتماعی برخوردار است، در این مقطع زمانی برای خود و خانواده‌اش در آمریکای جنوبی «طرح ب» (Plan B) تدارک می‌بیند؟

این مقاله در ادامه، آرایش تیل در آرژانتین را با بیانیه اخیر Palantir با عنوان «جمهوری فناوری» مقایسه می‌کند. در یک سو روایتی کلان قرار دارد که نخبگان سیلیکون‌ولی وظیفه دارند از آمریکا دفاع کرده و به کشور خدمت کنند، و در سوی دیگر، واقعیتِ چهره‌های کلیدی که در حال پوشش ریسک در برابر مالیات، مخاطرات سیاسی، درگیری‌های ژئوپلیتیک و پاسخگویی‌های آینده هستند. تنش میان بیانیه‌های عمومی و انتخاب‌های خصوصی، تندترین طنز این مقاله را شکل می‌دهد.

وقتی یک الیگارش فناوری، ابزارهای پیش‌بینی و حکمرانی را برای کشور فراهم می‌کند اما در عین حال راه فراری برای خود کنار می‌گذارد، چگونه باید رابطه میان سرمایه فناوری، قدرت دولتی و ریسک شخصی را درک کرد؟

متن اصلی به شرح زیر است:

پیش از شروع: آنچه واقعاً مشکل را برملا می‌کند، «عمل» نیست، بلکه کسی است که عمل می‌کند

اینکه ثروتمندان یک مکان را ترک می‌کنند، خبر جدیدی نیست. ریویرا وجود دارد، موناکو وجود دارد. همیشه طبقه‌ای از مردم در جهان وجود داشته‌اند: آن‌ها آن‌قدر ثروتمند هستند که با یک کشور مانند یک کت رفتار کنند و هرگاه اتاق بیش از حد گرم شد، به‌راحتی آن را از تن درآورند.

بنابراین، اگر یک مدیر صندوق پوششی معمولی ویلایی در خارج از کشور بخرد، چه کسی اهمیت می‌دهد؟ این فقط یک توافق مالیاتی با یک استخر است.

اما پیتر تیل یک مدیر صندوق پوششی معمولی نیست. این تمام نکته‌ای است که می‌خواهم بگویم.

پیتر تیل رئیس هیئت‌مدیره و بزرگ‌ترین سهام‌دار Palantir و همچنین هسته ایدئولوژیک این شرکت است. آنچه Palantir ساخته، سیستم عصبی ماشین دولتی مدرن آمریکا است. این سیستم در اداره مهاجرت (ICE)، در اداره مالیات (IRS) و همچنین در پنتاگون فعالیت می‌کند. اهداف را انتخاب می‌کند و نام‌ها را علامت‌گذاری می‌کند. این سیستم------من ماه گذشته ۴۰۰۰ کلمه درباره این موضوع نوشتم و اینجا تکرار نمی‌کنم------نزدیک‌ترین چیز در این قرن به ماشینی است که توسط یک شرکت خصوصی ساخته شده و می‌تواند همزمان همه را، در همه جا و در هر زمانی زیر نظر بگیرد.

نقطه قوت اصلی این ماشین، پیش‌بینی است. وقتی Palantir را می‌خرید، در واقع دارید یک وعده می‌خرید: تا زمانی که داده‌های کافی به Gotham و Foundry وارد کنید------هر پلاک خودرو، هر سابقه مالیاتی، هر پرونده مهاجرتی، الگوهای حرکت و روابط اجتماعی ۳۳۰ میلیون نفر------سیستم می‌تواند قبل از وقوع هر اتفاقی، به شما بگوید که چه چیزی در راه است. این محصول آن‌هاست. این منبع ارزش‌گذاری ۴۰۰ میلیارد دلاری آن‌هاست. به همین دلیل است که در سال ۲۰۰۳، وقتی سرمایه‌گذاران خطرپذیر در Sand Hill Road آن‌ها را بیرون کردند، بازوی سرمایه‌گذاری خطرپذیر سیا (CIA) تنها سرمایه‌گذار حاضر در اتاق شد.

پیتر تیل بر فراز قدرتمندترین سیستم نظارت پیش‌بینانه که تاکنون توسط یک شرکت خصوصی ساخته شده، نشسته است. و پیتر تیل به‌تازگی بی‌سروصدا خانواده‌اش را به آرژانتین منتقل کرده است.

چه چیزی واقعاً اتفاق افتاد و چه چیزی اتفاق نیفتاد

اجازه دهید برای لحظه‌ای نقش «گزارشگر» را بازی کنم. زیرا در این رژیمی که می‌خواهد شما سردرگم باشید، تفاوت بین «حقایق گزارش‌شده» و «قضاوت‌های احساسی» دقیقاً همان جایی است که سردرگمی نهفته است.

آنچه تأیید شده این است: طبق گزارش‌های نیویورک تایمز، که توسط نیوزویک، نیوزنیشن، آسوشیتدپرس و متعاقباً تقریباً تمام رسانه‌ها دنبال شد، تیل عمارتی در یکی از بهترین محله‌های بوئنوس آیرس خریده است------ملکی با مساحت حدود ۱۷۲۰۰ فوت مربع که گفته می‌شود حدود ۱۲ میلیون دلار ارزش دارد. او فرزندانش را در مدارس محلی ثبت‌نام کرده است. همچنین گزارش شده که او قطعه زمینی در آن سوی رودخانه در اروگوئه خریده است. او بیش از یک بار به‌طور خصوصی با خاویر میلی، رئیس‌جمهور لیبرتارین آرژانتین که «اره‌برقی» به دست دارد، دیدار کرده است. گفته می‌شود دولت آرژانتین در حال بررسی این موضوع است که آیا به او اقامت دائم یا شهروندی اعطا کند یا خیر------ادعایی که توسط دفتر میلی تکذیب شده است.

آنچه تأیید نشده و من به شما نخواهم گفت که تأیید شده است چون حقیقت ندارد: اینکه او ایالات متحده را برای همیشه ترک کرده؛ اینکه از هر هویتی صرف‌نظر کرده؛ اینکه هرگز باز نخواهد گشت. گزارش‌ها این را یک جابجایی موقت، یک «طرح ب» یا یک توافق پوشش ریسک نامیده‌اند. یک سازمان حقیقت‌سنج هندی ادعای قوی‌تر------«او فرار کرده و شهروند آرژانتین شده است»------را کاملاً نادرست دانست و حق با آن‌هاست. عمارت می‌تواند یک سرمایه‌گذاری باشد و جابجایی می‌تواند قابل بازگشت باشد.

من این نکته را از همان ابتدا روشن می‌کنم زیرا کسانی که از این افراد دفاع می‌کنند، عاشق این هستند که منتظر بمانند تا شما اغراق کنید. آن‌ها می‌خواهند شما بگویید «تیل فرار کرده است» و سپس پاراگرافی از نیویورک تایمز را بیرون بکشند که می‌گوید «موقت»، و وانمود کنند که کل ساختار فاسدی که توصیف کردید، بدین ترتیب ناپدید شده است. اما حقایق به خاطر آن از بین نمی‌روند. بنابراین ما فقط درباره حقایق واقعی صحبت می‌کنیم و خودِ حقایق واقعی هم‌اکنون خیره‌کننده هستند.

حقیقت واقعاً مهم این است: ثروتمندترین، نزدیک‌ترین فرد به هسته قدرت و غرق‌شده‌ترین اپراتور سیاسی در داده‌های پیش‌بینانه در جناح راست آمریکا، حداقل یک راه فرار برای خود ساخته است. این راهی است با ترتیبات پرسنلی، مدارس، اسناد مالکیت و مورد تأیید رئیس دولت. در قاره‌ای دیگر. همین حالا.

اگر فکر نمی‌کنید که ممکن است به راه فرار نیاز داشته باشید، آن را نمی‌سازید.

دلیل رسمی ارائه‌شده «مالیات» است، ها ها

بنابراین، اردوگاه تیل درباره اینکه چرا او این کار را انجام می‌دهد چه می‌گوید؟

به گفته نیویورک تایمز، به نقل از افراد آشنا با افکار او، وی نگران جهت‌گیری سیاسی ایالات متحده است، به‌ویژه نگران پیشنهادی که ممکن است در ماه نوامبر در کالیفرنیا به رأی گذاشته شود: یک مالیات یک‌باره بر میلیاردرها.

لطفاً ترجمه این جمله را به آرامی بخوانید، زیرا این صادقانه‌ترین چیزی است که این افراد در سال‌های اخیر گفته‌اند.

به زبان ساده یعنی: شرکت من به این کشور کمک می‌کند تا مردم را زیر نظر بگیرد، هدف قرار دهد و اخراج کند، و هزینه ادامه شهروندی این کشور ممکن است در ماه نوامبر افزایش یابد. بنابراین من یک کشور دیگر خریدم.

این کل قرارداد اجتماعی است که در رسید ذکر شده است.

بیشتر رأی‌دهندگان MAGA------کسانی که مایلند برای این افراد به میدان نبرد بروند، کلاه قرمز بپوشند، باور داشته باشند که طبقه میلیاردر در کنار آن‌ها ایستاده و در به‌اصطلاح مبارزه تمدنی شرکت کنند------حتی اگر جانشان به آن وابسته باشد، توانایی فرار از این کشور را ندارند. شاید روزی واقعاً نیاز به فرار داشته باشند. آن‌ها در ساختمان حبس شده‌اند. و تیل قفل‌ها را نصب کرد و یک هلیکوپتر خرید.

اولین نکته در بیانیه شرکت او بیان می‌کند: «سیلیکون‌ولی بدهی اخلاقی به کشوری دارد که ظهور آن را ممکن کرد. نخبگان مهندسی سیلیکون‌ولی وظیفه دارند فعالانه در دفاع ملی مشارکت کنند.» و پاسخ رئیس هیئت‌مدیره به یک مالیات پیشنهادی، فرستادن فرزندانش به مدرسه در بوئنوس آیرس است.

به‌اصطلاح «وظیفه فعال» به‌وضوح یک قیمت هدف (Strike Price) هم دارد.

اما مالیات تنها دلیل نیست و آن‌ها تصادفاً این را لو دادند

اینجاست که موضوع جالب می‌شود. من در ادامه به‌وضوح بین «محتوای گزارش‌شده» و «تفسیر خودم» تمایز قائل می‌شوم، زیرا شما حق دارید بدانید چه چیزی واقعیت است و چه چیزی قضاوت.

محتوای گزارش‌شده این است: منابع دیگر نزدیک به تیل، سفر به آرژانتین را به عنوان پوششی در برابر ریسک‌های ژئوپلیتیک، به‌ویژه برای دور ماندن از مناطق درگیری توصیف می‌کنند. حتی برایت‌بارت (Breitbart) این موضوع را در چنین چارچوبی گزارش کرد: تیل در حال فرار از جنگ هسته‌ای و هوش مصنوعی کنترل‌نشده‌ای است که به‌طور خصوصی از آن می‌ترسد. چندین نفر که در گردهمایی‌های خصوصی تیل شرکت کرده‌اند به خبرنگاران گفتند که یکی از موضوعات مورد علاقه اخیر او برای بحث------شوخی نمی‌کنم------«دجال» (Antichrist) است.

این موضوع ارزش تکرار دارد زیرا جزئیات مهمی است که کل مقاله را پشتیبانی می‌کند. کسی که ماشین نظارت و هدف‌گیری آمریکا را کنترل می‌کند، طبق گزارش‌ها اخیراً در شام‌های خصوصی درباره جنگ هسته‌ای، هوش مصنوعی غیرقابل کنترل و دجال واقعی صحبت کرده است. سپس، او یک راه فرار مستحکم در قاره‌ای دیگر خرید.

قضاوت من این است: وقتی یک فرد ثروتمندِ مضطربِ معمولی در حال انبار کردن پناهگاه است، این نشان‌دهنده اضطراب اوست. وقتی چنین فرد خاصی در حال ساختن راه فرار است، شما دلیل دارید که بپرسید: آیا او اطلاعات بهتری نسبت به شما دارد؟ زیرا هسته اصلی تمام عمر حرفه‌ای او------که همان چیزی است که به او اجازه داده یک‌چهارم تریلیون دلار ثروت جمع کند------این ادعاست که «داده‌ها می‌توانند آینده را پیش‌بینی کنند.» او یک موتور پیش‌بینی ساخته است. او در مقابل داده‌ها نشسته است. و کسی که در مقابل داده‌ها نشسته، فرزندانش را به آن سوی اقیانوس می‌فرستد.

من نمی‌توانم به شما بگویم او چه دیده است. هیچ‌کس خارج از آن حلقه نمی‌داند. اما می‌توانم چندین احتمال را فهرست کنم، زیرا این احتمالات بسیاری از ما را هم شب‌ها بیدار نگه می‌دارد. شما قطعاً حق دارید شک کنید: چه آینده‌ای است که فردی با