چرا تنظیم‌گری بازارهای پیش‌بینی بسیار دشوار است: بحث میان CFTC و SEC

بازارهای پیش‌بینی با یک چالش نظارتی روبرو هستند: قوانین مالی موجود نمی‌توانند به راحتی این محصولات را طبقه‌بندی کنند. با رشد پلتفرم‌هایی مانند Polymarket و Kalshi، سازمان‌های CFTC و SEC در حال بحث هستند که آیا قراردادهای خاصی باید به عنوان مشتقات، محصولات مرتبط با اوراق بهادار یا یک دسته بازار جدید در نظر گرفته شوند.

مسئله اصلی این است که برخی از قراردادهای رویداد ممکن است فراتر از پیش‌بینی‌های ساده رفته و به ارزش مالی متصل شوند، به‌ویژه زمانی که شامل شرکت‌های سهامی عام باشند.

چرا بازارهای پیش‌بینی، تنظیم‌گری سنتی را به چالش می‌کشند

بازارهای مالی سنتی معمولاً حول دارایی‌های با تعریف مشخص ساخته می‌شوند. سهام نشان‌دهنده مالکیت در شرکت‌ها است، قراردادهای آتی به کالاها یا ابزارهای مالی مرتبط هستند و اختیار معامله‌ها ارزش خود را از دارایی‌های پایه می‌گیرند.

بازارهای پیش‌بینی متفاوت عمل می‌کنند. به جای معامله مالکیت یا قرار گرفتن در معرض مستقیم یک دارایی، کاربران قراردادهایی را بر اساس اینکه آیا یک رویداد در آینده رخ خواهد داد یا خیر، معامله می‌کنند.

برای مثال، یک قرارداد ممکن است بپرسد که آیا یک شاخص اقتصادی خاص به سطح معینی خواهد رسید یا خیر. ارزش آن قرارداد به نتیجه نهایی بستگی دارد تا حرکت قیمت یک دارایی پایه.

این ساختار یک چالش نظارتی ایجاد می‌کند. در حالی که بازارهای پیش‌بینی شباهت‌هایی با مشتقات مالی دارند، آن‌ها همچنین حول رویدادهای دنیای واقعی فعالیت می‌کنند که همیشه متعلق به بازارهای مالی سنتی نیستند.

سوالی که تنظیم‌گران باید به آن پاسخ دهند این است که آیا این قراردادها صرفاً ابزاری برای پیش‌بینی رویدادها هستند یا برخی از آن‌ها مانند محصولات مالی متصل به ارزش بازار عمل می‌کنند.

چرا CFTC تنظیم‌گر اصلی قراردادهای رویداد بوده است

کمیسیون معاملات آتی کالای ایالات متحده (CFTC) به‌طور سنتی نقش اصلی را در تنظیم‌گری بازارهای پیش‌بینی بر عهده داشته است، زیرا بسیاری از قراردادهای رویداد ویژگی‌های مشترکی با مشتقات دارند.

یک قرارداد رویداد معمولی شامل یک نتیجه آینده، یک شرط تسویه تعریف‌شده و یک پرداخت مالی است. این ساختار مشابه بسیاری از محصولاتی است که قبلاً توسط CFTC تنظیم شده‌اند، از جمله قراردادهای آتی و سوآپ‌ها.

برای مثال، قراردادی که بر اساس اینکه آیا تورم از سطح معینی فراتر می‌رود یا خیر، با شرایط اقتصادی ارتباط نزدیکی دارد و می‌تواند به عنوان یک مشتق مبتنی بر یک رویداد آینده دیده شود.

تحت قانون معاملات کالا، CFTC بر طیف گسترده‌ای از محصولات مشتق اختیار دارد. این توضیح می‌دهد که چرا بسیاری از پلتفرم‌های بازار پیش‌بینی عمدتاً تحت چارچوب CFTC فعالیت کرده‌اند.

چرا SEC وارد بحث بازار پیش‌بینی شده است

مشارکت SEC از دیدگاه متفاوتی ناشی می‌شود: اینکه آیا قراردادهای پیش‌بینی خاصی ارتباط نزدیکی با اوراق بهادار دارند یا خیر.

تحت قانون داد-فرانک ۲۰۱۰، SEC اختیار نظارت بر سوآپ‌های مبتنی بر اوراق بهادار را دریافت کرد که مشتقاتی هستند که به اوراق بهادار مانند سهام فردی یا رویدادهایی که مستقیماً بر وضعیت مالی یک شرکت تأثیر می‌گذارند، مرتبط هستند.

این امر زمانی که بازارهای پیش‌بینی شامل شرکت‌های سهامی عام می‌شوند، عدم قطعیت ایجاد می‌کند.

برای مثال، قراردادی که می‌پرسد آیا یک شرکت داروسازی تأییدیه نظارتی برای یک داروی مهم دریافت خواهد کرد یا خیر، ممکن است یک پیش‌بینی رویداد به نظر برسد. با این حال، نتیجه می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی بر انتظارات درآمدی، ارزش‌گذاری و قیمت سهام شرکت تأثیر بگذارد.

سوال این است که آیا چنین قراردادی یک قرارداد رویداد عمومی باقی می‌ماند یا به یک محصول مالی مرتبط با عملکرد اوراق بهادار تبدیل می‌شود.

سخت‌ترین سوال: چه زمانی یک قرارداد رویداد به یک محصول اوراق بهادار تبدیل می‌شود؟

بزرگترین چالش نظارتی، تعریف ارتباط بین یک رویداد و ارزش مالی است.

برخی موارد نسبتاً ساده هستند. قراردادی که مربوط به ورشکستگی یا نکول مالی یک شرکت است، به‌وضوح وضعیت مالی شرکت را در بر می‌گیرد.

با این حال، بسیاری از موقعیت‌ها کمتر واضح هستند.

یک قرارداد را در نظر بگیرید که پیش‌بینی می‌کند آیا یک شرکت فناوری در عرض یک سال به یک نقطه عطف مهم در محصول دست خواهد یافت یا خیر. خود رویداد یک پیش‌بینی قیمت سهام نیست، اما سرمایه‌گذاران ممکن است نتیجه را به عنوان سیگنالی از رشد آینده تفسیر کنند.

به همین ترتیب، قراردادی درباره اینکه آیا یک شرکت به بازار جدیدی گسترش خواهد یافت یا خیر، می‌تواند بر انتظارات از درآمدهای آینده تأثیر بگذارد، حتی اگر مستقیماً عملکرد مالی را اندازه‌گیری نکند.

این مثال‌ها نشان می‌دهند که چرا بازارهای پیش‌بینی عدم قطعیت نظارتی ایجاد می‌کنند. چالش در شناسایی رویداد نیست، بلکه در تعیین این است که آن رویداد چقدر قوی به ارزش اوراق بهادار متصل است.

CFTC در مقابل SEC: اولویت‌های نظارتی متفاوت

اختلاف بین CFTC و SEC عمدتاً بر اساس مسئولیت‌های نظارتی متفاوت آن‌ها است.

CFTC بر بازارهای مشتقات، از جمله یکپارچگی بازار، شیوه‌های معاملاتی و مدیریت ریسک تمرکز دارد. SEC بر بازارهای اوراق بهادار، حمایت از سرمایه‌گذار و شفافیت تمرکز دارد.

برای بازارهای پیش‌بینی، هر دو دیدگاه می‌توانند همزمان اعمال شوند.

یک قرارداد ممکن است ساختار یک مشتق را داشته باشد زیرا به یک رویداد آینده بستگی دارد، در حالی که همزمان در معرض عملکرد مالی یک شرکت قرار می‌گیرد. این همپوشانی ایجاد یک رویکرد نظارتی واحد را دشوار می‌کند.

بدون تعاریف روشن، پلتفرم‌ها ممکن است با عدم قطعیت در مورد اینکه کدام قوانین اعمال می‌شوند و محصولات جدید چگونه باید طراحی شوند، روبرو شوند.

چگونه تنظیم‌گری می‌تواند آینده بازارهای پیش‌بینی را شکل دهد

تصمیمات نظارتی آینده احتمالاً تعیین خواهند کرد که بازارهای پیش‌بینی چگونه در ایالات متحده توسعه می‌یابند.

یک چارچوب روشن‌تر می‌تواند به پلتفرم‌ها کمک کند تا بفهمند چه نوع قراردادهایی قابل قبول هستند و به کاربران اجازه دهد ریسک‌های موجود را بهتر ارزیابی کنند. همچنین می‌تواند با ایجاد استانداردهای روشن‌تر برای طراحی قرارداد، رویه‌های تسویه و حمایت از کاربر، شفافیت بازار را بهبود بخشد.

با این حال، الزامات نظارتی همپوشانی ممکن است چالش‌های انطباق اضافی ایجاد کنند. اگر پلتفرم‌ها مجبور باشند استانداردهای متفاوتی را از چندین آژانس برآورده کنند، هزینه‌های عملیاتی ممکن است افزایش یابد و نوآوری ممکن است کند شود.

توسعه بلندمدت بازارهای پیش‌بینی به این بستگی دارد که آیا تنظیم‌گران می‌توانند قوانینی ایجاد کنند که از کاربران محافظت کند و در عین حال اجازه دهد محصولات مالی جدید توسعه یابند.

چرا تنظیم‌گری بازار پیش‌بینی اهمیت دارد

تنظیم‌گری مهم است زیرا بازارهای پیش‌بینی به عنوان منابع اطلاعاتی در حال تأثیرگذارتر شدن هستند.

قیمت‌های بازار در این پلتفرم‌ها اغلب به عنوان سیگنال‌هایی از نحوه نگاه شرکت‌کنندگان به رویدادهای آینده تفسیر می‌شوند. با این حال، بدون نظارت روشن، نگرانی‌هایی مانند دستکاری بازار، مزیت‌های اطلاعاتی ناعادلانه و ساختارهای قرارداد نامشخص ممکن است اهمیت بیشتری پیدا کنند.

تنظیم‌گری مؤثر لزوماً به معنای محدود کردن بازارهای پیش‌بینی نیست. در عوض، به معنای ایجاد چارچوبی است که در آن شرکت‌کنندگان بفهمند چه چیزی معامله می‌کنند و پلتفرم‌ها تحت استانداردهای ثابت فعالیت کنند.

نتیجه‌گیری: تعاریف روشن آینده بازارهای پیش‌بینی را تعیین خواهند کرد

بازارهای پیش‌بینی به دلیل قرار گرفتن بین چندین دسته مالی، دشوار تنظیم می‌شوند. آن‌ها عناصر مشتقات، ابزارهای پیش‌بینی و معاملات مبتنی بر رویداد را ترکیب می‌کنند که باعث می‌شود مرزهای نظارتی سنتی سخت‌تر اعمال شوند.

بحث CFTC و SEC بازتاب‌دهنده چالش گسترده‌تری است که تنظیم‌گران مالی با آن روبرو هستند: چگونه بر محصولات نوآورانه‌ای که در چارچوب‌های موجود نمی‌گنجند، نظارت کنند.

با ادامه رشد بازارهای پیش‌بینی، آینده این صنعت به این بستگی دارد که آیا تنظیم‌گران می‌توانند تعاریف و مسئولیت‌های روشنی ایجاد کنند یا خیر. یک رویکرد متعادل می‌تواند به بازارهای پیش‌بینی اجازه دهد تا در حین حفظ حمایت از سرمایه‌گذار و یکپارچگی بازار، توسعه یابند.