شراکت جدید کاردانو وعده می‌دهد که داده‌های خصوصی شما را به درآمد تبدیل کند، اما پرداخت‌ها احتمالاً از سالی ۱.۲۵ دلار شروع می‌شود

بنیاد کاردانو در تاریخ ۲۸ ژوئیه از شراکت با Reef Data eG خبر داد که توسط Hamburger Volksbank، ARIC، VALIO و Disruptive Elements پشتیبانی می‌شود.

Reef قصد دارد داده‌های شخصی اعضا را جمع‌آوری کرده، آن را به کسب‌وکارها مجوز دهد و حق امتیازهایی به مشارکت‌کنندگان پرداخت کند. سیستم Reeve کاردانو در لایه حسابداری قرار دارد و جریان‌های پرداخت و توزیع حق امتیاز را ثبت می‌کند و داده‌های زیرین در جای دیگری باقی می‌ماند.

مرکز تحقیقات مشترک کمیسیون اروپا شش مدل واسطه داده را شناسایی می‌کند: سیستم‌های مدیریت اطلاعات شخصی، تعاونی‌های داده، اعتمادهای داده، اتحادیه‌های داده، بازارهای داده و استخرهای اشتراک داده.

قانون حاکمیت داده‌های اتحادیه اروپا به این بازار یک چارچوب نظارتی می‌دهد و از ارائه‌دهندگان شناخته‌شده می‌خواهد که با مقامات ملی ثبت‌نام کنند و در یک فهرست عمومی ظاهر شوند.

این فهرست در تاریخ ۲۸ ژوئیه به‌روزرسانی شد و ۳۶ ارائه‌دهنده را در ۱۰ کشور نام برد، با تنها ورودی آلمان که Law & Innovation Technology GmbH است که به عنوان Consenter فعالیت می‌کند. اینکه آیا Reef قصد دارد فهرستی از خود را جستجو کند، سوالی است که این تعاونی هنوز به‌طور عمومی به آن پاسخ نداده است.

حرکت تعاونی که در حال حاضر در حال انجام است

تعاونی MIDATA سوئیس به اعضا اجازه می‌دهد سوابق بهداشتی را ذخیره کرده و دسترسی به محققان را تحت مدیریت اعضا اعطا کنند. این تعاونی به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی فعالیت می‌کند و مشارکت در تحقیق را بر پرداخت اولویت می‌دهد.

Swash به کاربران برای فعالیت‌های مرور مجاز پاداش می‌دهد و هر زمان که یک کسب‌وکار داده‌های حاصل، بینش‌ها یا تبلیغات را خریداری کند، به صورت نقدی، کارت هدیه یا ارز دیجیتال پرداخت می‌کند.

DataVaults، یک پروژه تأمین مالی شده توسط اتحادیه اروپا که شامل ۱۷ شریک در نه کشور است، سال‌ها قبل از اعلام کاردانو در این هفته، هاب‌های داده شخصی را ساخته است. این هاب‌ها به مشارکت‌کنندگان اجازه می‌دهند که کنترل اشتراک‌گذاری را داشته و به‌طور مستقیم جبران خسارت دریافت کنند.

تعاونی SalusCoop اسپانیا از شهروندان می‌خواهد که به‌طور مشروط داده‌های بهداشتی را برای تحقیق اهدا کنند و اولویت را به منافع جمعی و عمومی بر حق امتیازهای فردی می‌دهد.

هر پروژه نظریه متفاوتی از آنچه یک شرکت داده به مشارکت‌کنندگان خود مدیون است را رمزگذاری می‌کند: دسترسی به تحقیق، پاداش مصرف‌کننده، آزمایش زیرساخت، اهدا مدنی. Reef به سمت قلمرو تجاری پیش می‌رود و داده‌ها را به خریداران می‌فروشد و حق امتیازها را تحت قوانین منتشر شده و قابل حسابرسی توزیع می‌کند.

جریان کاری منتشر شده Reef می‌گوید اعضا از شرکت‌ها درخواست اطلاعات خود را تحت قانون داده‌های اتحادیه اروپا می‌کنند. قانون داده‌ها که از سپتامبر ۲۰۲۵ قابل اجرا است، بر داده‌های تولید شده توسط محصولات متصل مانند خودروها، دستگاه‌های هوشمند و ماشین‌آلات صنعتی متمرکز است.

ماده ۱۵ GDPR به افراد حق دسترسی به داده‌هایی که شرکت‌ها درباره آن‌ها نگه‌داری می‌کنند، می‌دهد و ماده ۲۰ به قابلیت جابجایی در قالب قابل خواندن توسط ماشین می‌پردازد. این تمایز مشخص می‌کند که آیا Reef در حال اجرای حقی است که قانون داده‌ها به تازگی ایجاد کرده یا در حال بازپکیج کردن حقی است که GDPR سال‌ها پیش به مصرف‌کنندگان داده بود.

نگه‌داشتن داده‌های شخصی خارج از زنجیره

اپلیکیشن Reef اطلاعات شخصی را در منبع خارج از Cardano نگه می‌دارد و داده‌های هر عضو را در تلفن آن‌ها بررسی و ناشناس می‌کند و تنها انتخاب خود عضو است که هر چیزی را به استخر تعاونی ارسال می‌کند.

از آنجا، Reeve فروش را ثبت می‌کند، زمان پرداخت حق امتیاز را علامت‌گذاری می‌کند و رکورد را به صورت رمزنگاری شده قفل می‌کند، تا اعضا و حسابرسان بتوانند تأیید کنند که توزیع طبق قوانین منتشر شده انجام شده است. این جریان کار نشان می‌دهد که داده‌های شخصی خارج از زنجیره باقی می‌مانند در حالی که Cardano فروش داده‌های مجموعه، زمان‌ها، محاسبات حق امتیاز و تأیید را ثبت می‌کند.

این معماری به سؤالی پاسخ می‌دهد که هیئت حفاظت از داده‌های اروپا چند هفته پیش مطرح کرده بود، زمانی که راهنمای نهایی خود را در مورد فناوری‌های بلاک‌چین در ۷ ژوئیه تصویب کرد.

این راهنما هشدار می‌دهد که دفاتر غیرقابل تغییر به طور نامناسبی در برابر حقوق GDPR مانند حذف و اصلاح قرار می‌گیرند و توصیه می‌کند که شرکت‌ها هر جا که ممکن است داده‌های شخصی را خارج از زنجیره نگه دارند.

سیاست حفظ حریم خصوصی خود Reeve آن را به عنوان ابزاری برای یکپارچگی داده‌های مالی و گزارش‌گیری برای سوابق تراکنش توصیف می‌کند، دامنه‌ای که طراحی Reef قبلاً به آن احترام می‌گذارد. چه به دلیل پیش‌بینی یا راحتی، Reef معماری خود را درون مرزهایی که تنظیم‌کنندگان تازه ترسیم کرده‌اند، ساخته است.

یک نکته احتیاطی ادعای ناشناس‌سازی در دستگاه را پیچیده می‌کند، زیرا مقامات حفاظت از داده‌های اتحادیه اروپا ناشناس‌سازی واقعی را که داده‌ها را به طور کامل از دامنه GDPR حذف می‌کند، از ناشناس‌سازی جدا می‌کنند.

داده‌های ناشناس‌سازی شده هنوز به عنوان اطلاعات شخصی محسوب می‌شوند هر زمان که یک تکنیک یا ترکیب مجموعه داده‌ها بتواند آن را به یک فرد مرتبط کند.

Reef جزئیات فنی محدودی درباره فرآیند درون‌دستگاهی خود منتشر کرده است. اینکه آیا این فرآیند استاندارد ناشناس‌سازی را رعایت می‌کند یا داده‌هایی تولید می‌کند که تحت قوانین ناشناس‌سازی اتحادیه اروپا هنوز شخصی باقی می‌مانند، هنوز مشخص نیست.

آنچه ریاضی پرداخت نشان می‌دهد

برآوردهای جهانی از درآمدزایی داده‌ها بسته به منبع متفاوت است: مطالعه موردی خود Reef به ۳.۹۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ اشاره می‌کند که تا سال ۲۰۳۲ به ۱۹.۳۲ میلیارد دلار می‌رسد.

پیش‌بینی‌های مستقل از Grand View Research، Research and Markets و Stratistics MRC این بازار را بین ۳.۹ میلیارد دلار و ۵.۲۹ میلیارد دلار در حال حاضر قرار می‌دهند. هر یک پیش‌بینی می‌کند که رشد به ارقام بین ۱۶.۳ میلیارد دلار و ۲۹.۴۶ میلیارد دلار در عرض هفت تا هشت سال برسد.

Reef در حال ورود به یک مسیر باریک‌تر است: پلتفرم‌های بازار داده‌های سازمان‌یافته، که در سال ۲۰۲۴ به ارزش ۱.۵ میلیارد دلار می‌رسند. Grand View Research پیش‌بینی می‌کند که این دسته تا سال ۲۰۳۰ به ۵.۷ میلیارد دلار با نرخ رشد سالانه مرکب ۲۵.۲٪ برسد.

اینکه آیا این رشد به اعضای فردی می‌رسد بستگی به یک نسبت ساده دارد: تقاضای خریدار تقسیم بر اندازه عضویت.

در حالت بدبینانه، ۲۵ خریدار هر کدام دو قرارداد به ارزش ۵۰۰۰ دلار امضا می‌کنند، با تقسیم ۵۰٪ حق امتیاز بین ۱۰۰,۰۰۰ عضو فعال. این تقریباً ۱.۲۵ دلار به ازای هر عضو در سال تولید می‌کند، نزدیک‌تر به یک آزمایش منشأ تا یک حقوق.

در حالت خوشبینانه، ۵۰۰ خریدار هر کدام چهار قرارداد به ارزش ۵۰,۰۰۰ دلار امضا می‌کنند، با تقسیم ۶۰٪ حق امتیاز بین ۲ میلیون عضو فعال. این تقریباً ۳۰ دلار به ازای هر عضو در سال تولید می‌کند: یک عدد واقعی و کوچک، معادل حدود دو قهوه در ماه.

حالت خوشبینانه بر این اساس است که خریداران برای داده‌های توافق شده و قابل حسابرسی هزینه بیشتری پرداخت می‌کنند. یک مطالعه که شامل ده‌ها میلیون نمایش تبلیغاتی بود، نشان داد که قیمت‌ها هر بار که تبلیغ‌کنندگان دسترسی به ردیابی سطح کاربر را از دست می‌دهند، ۱۸٪ تا ۲۳٪ کاهش می‌یابد.

این شکاف به ارزش قابل اندازه‌گیری در داده‌های شناسایی‌شده و مجاز اشاره دارد. داده‌های مورد توافق که چنین قیمتی را به طور مداوم در میان خریداران و دسته‌های مختلف به خود اختصاص می‌دهند، ادعایی جداگانه و اثبات‌نشده است. نمودار حق امتیاز داده‌های سالانه تخمینی را در یک سناریوی نزولی ۱.۲۵ دلار و در یک سناریوی صعودی ۳۰ دلار مقایسه می‌کند.

آزمایش

یک ردیابی حسابرسی در کاردانو ثابت می‌کند که یک فروش انجام شده و ریف عواید را به روشی که قوانین آن توصیف می‌کند تقسیم کرده است.

منبع‌یابی قانونی، ناشناس‌سازی واقعی در دستگاه و قیمت منصفانه خریدار، حوزه‌هایی هستند که قوانین حاکمیتی خود ریف به آن‌ها رسیدگی می‌کند. MIDATA، Swash، DataVaults و SalusCoop سال‌هاست که از طریق این زمینه مشابه کار کرده‌اند و به رأی‌گیری کمیته‌ای، فرم‌های توافق و اساس‌نامه‌های تعاونی تکیه کرده‌اند.

مشارکت ریف یک رکورد عمومی و غیرقابل تغییر از اینکه چه کسی پرداخت شده و چقدر، برای داده‌هایی است که مردم قبلاً به رایگان ارائه می‌کردند.

از نظر تئوری، چانه‌زنی جمعی می‌تواند داده‌های شخصی را به درآمد واقعی تبدیل کند و یک دفتر کل قابل حسابرسی می‌تواند بازار داده‌ای که به طور مشهور غیرشفاف است را به اندازه‌ای قابل اعتماد کند که مردم به طور گسترده‌ای در آن مشارکت کنند.

چقدر فهرست خریداران ریف بزرگ می‌شود، هر دو ادعا را تعیین خواهد کرد و انتخاب دفتر کل به عنوان حسابداری پس‌زمینه زیر آن‌ها باقی خواهد ماند.