بحران بین جوانان: بیش از 4 میلیون نفر در شرایط آسیب‌پذیر زندگی می‌کنند، به پایان ماه نمی‌رسند و از افسردگی رنج می‌برند

جوانان در آرژانتین در یک وضعیت بحرانی قرار دارند. نزدیک به نیمی از جوانان بین 18 تا 29 سال در شرایط ناپایدار زندگی می‌کنند. این شامل 4,145,458 نفر است که یک سوم آن‌ها نه کار می‌کنند و نه تحصیل می‌کنند و حتی به دنبال کار هم نیستند، که نشان‌دهنده عدم انتظاراتی است که به عدم برنامه‌ریزی‌هایی مانند تشکیل خانواده یا خروج از محیطی که در آن قرار دارند، منجر می‌شود. تأثیر این وضعیت بر سلامت روانی ناشی از deterioro در شرایط زندگی است.{#p-1785175978531-64818}

گزارش اخیر "جوانان آسیب‌پذیر در آرژانتین: شرایط زندگی، باورها و انتظارات درباره آینده" که توسط یک تیم تحقیقاتی از Ciclo Básico Común (CBC) دانشگاه بوینس آیرس (UBA) تهیه شده است، هشدار می‌دهد که آسیب‌پذیری دیگر یک پدیده حاشیه‌ای نیست، بلکه در حال حاضر به 48.9% از جوانان می‌رسد.{#p-1785178890498-25657}
با تشکر از UBA

33.5% آسیب‌پذیری بالایی دارند، 55.3% آسیب‌پذیری متوسط و 11.2% آسیب‌پذیری پایینی دارند و در اکثریت مرد هستند (58.1). همچنین، دو نفر از هر سه نفر (60.2) بین 18 تا 24 سال دارند و تقریباً نیمی (46.2%) در خانواده‌هایی با 5 یا بیشتر اعضا زندگی می‌کنند، با درصد پایینی (2.9%) از خانواده‌های تک‌والد.{#p-1785179316569-34514}

از 1002 جوانی که مورد بررسی قرار گرفته‌اند و شرایطی از آسیب‌پذیری را دارند، 27% در منطقه کلان‌شهری بوینس آیرس (AMBA) زندگی می‌کنند، در حالی که 73% در سایر نقاط کشور توزیع شده‌اند. این گروه شامل تقریباً دو نفر از هر سه نفر (60.5%) است که تحصیلات دبیرستان را به پایان نرسانده‌اند و تنها 6.7% به تحصیلات عالی یا حتی دانشگاهی دسترسی پیدا می‌کنند.{#p-1785179491430-45747}

آموزش {#p-1785180874643-64752}

این مطالعه که در چارچوب پروژه تحقیق و توسعه در زمینه‌های استراتژیک (PIDAE-UBA) انجام شده است، داده‌های نگران‌کننده‌ای درباره قطع ارتباط جوانان با نهادهای اساسی ادغام اجتماعی: مدرسه و دنیای کار ارائه می‌دهد. "تنها یک چهارم از جوانان آسیب‌پذیر به تحصیل ادامه می‌دهند، که نشان‌دهنده قطع ارتباط زودهنگام از سیستم آموزشی رسمی است"، در گزارش آمده است. در این زمینه، زنان نسبت به مردان (28.2% در مقابل 22.3%) سطوح بالاتری از ادامه تحصیل را نشان می‌دهند.{#p-1785176849476-95460}
با تشکر از UBA

سطح تحصیلات به عنوان عامل اصلی طبقه‌بندی ظاهر می‌شود. بر اساس یافته‌های محققان، سطح بالاتر تحصیلات می‌تواند "به طور چشمگیری" آسیب‌پذیری بالا را کاهش دهد. علاوه بر این، این امر "فرصت‌های نسبی برای ادغام در بازار کار رسمی، پوشش بهداشتی و پیشرفت اجتماعی" را گسترش می‌دهد.{#p-1785180683480-2567}

در مقابل، سطوح پایین‌تر تحصیلات گروه‌های بیشتری از غیررسمی، زیر اشتغال، شلوغی و همچنین "مشکلات بیشتری برای حفظ درآمد کافی" را نشان می‌دهد.{#p-1785180767366-15160}

کار {#p-1785179871832-38930}

یکی از نقاط نگران‌کننده گزارش، تثبیت بخش معروف به "NI-NI" است. دو نفر از هر ده جوان آسیب‌پذیر در آرژانتین نه کار می‌کنند و نه تحصیل می‌کنند. اما تحقیق یک مؤلفه حتی جدی‌تر در این گروه پیدا کرده است: یک سوم از کسانی که بدون کار هستند، دیگر به دنبال کار نمی‌گردند. "این "قطع ارتباط" نشان‌دهنده شکاف در انتظارات پیشرفت است، جایی که بازار کار دیگر به عنوان فضایی برای ادغام قابل دسترسی درک نمی‌شود"، خوان کروز اسکویول، مدیر تحقیق در UBA توضیح داد.{#p-1785177017687-42882}
با تشکر از UBA

تحقیقات همچنین نشان می‌دهد که تقریباً هفت نفر از هر ده جوان آسیب‌پذیر (69.4%) در حال کار هستند، هرچند که یک حاشیه مهم از بیکاری (30.6%) همچنان وجود دارد. "به عبارت دیگر، مشارکت در بازار کار با وضعیت‌های بیکاری و عدم فعالیت ترکیب می‌شود و مسیرهای شغلی ناپایدار را منعکس می‌کند"، اشاره می‌کنند. در اینجا، نرخ بیکاری زنان دو برابر مردان است (41% در مقابل 23.2%)، که نشان‌دهنده نابرابری جنسیتی در بازار کار است.

بین جوانانی که اعلام می‌کنند کار ندارند (30.6%)، جستجوی اخیر برای کار تنها به چهار نفر از هر ده نفر می‌رسد، که نشان‌دهنده فرآیندهای ناامیدی عمیقاً ریشه‌دار و ابعاد بحران اجتماعی جوانان در آرژانتین است. با این حال، کسانی که موفق به ورود به بازار کار می‌شوند، به بهترین شرایط دسترسی ندارند: مشاغل معمولاً کم‌مهارت و با سطح بالایی از غیررسمی بودن هستند، به‌ویژه در بخش‌هایی مانند تجارت، ساخت و ساز و کارهای مراقبتی.

بیش از نیمی از کسانی که دارای سطوح آسیب‌پذیری اجتماعی (NVS) متوسط و بالا هستند، مشاغل ثبت‌نشده دارند. "اگر آنها را به کسانی که به‌طور مستقل کار می‌کنند اضافه کنیم، درصدها به حدود 90% می‌رسد. به عبارت دیگر، تنها 7.2% از جوانان با NVS متوسط و 0.5% از جوانان با NVS بالا دارای شغل ثبت‌شده هستند"، تأکید می‌کنند.

برای فلیپه وگا تررا، مدیر دوره پایه مشترک دانشگاه بوئنوس آیرس و همکار تحقیق این کار، فراتر از رسمی یا غیررسمی بودن شغل‌هایی که اکثریت جوانان آسیب‌پذیر در آن قرار دارند، "واقعیت مادی نشان می‌دهد که برای 57% از آنها درآمد خانوار برای گذران زندگی کافی نیست". این درصد در بین کسانی که در NVS بالا قرار دارند به 70% می‌رسد.

سلامت روان

این وضعیت به یک چرخه معیوب تبدیل می‌شود که خروج از آن روز به روز دشوارتر می‌شود و مشکلات جدیدی به آن افزوده می‌شود: 78% از این بخش فاقد بیمه اجتماعی یا بیمه خصوصی هستند و به‌طور انحصاری به سیستم بهداشت عمومی برای دریافت هر نوع خدمات پزشکی وابسته‌اند، خدماتی که به‌دلیل کاهش سرمایه‌گذاری عمومی و سیل افرادی که به‌دلیل از دست دادن شغل، دیگر پوشش بیمه‌ای ندارند و باید در بیمارستان‌های عمومی درمان شوند، تحت فشار بیشتری قرار دارد. با احترام به UBA

به کمبود درآمد لازم برای زنده ماندن، ناراحتی روانی افزوده می‌شود، تجربه‌ای که در گزارش به‌عنوان "روزمره" توصیف می‌شود. به‌طوری که بیش از 70% از جوانان مورد بررسی توسط UBA اعلام کردند که "مشکلات مکرر عصبی یا اضطراب" دارند. همچنین، 50% اعتراف کردند که دچار بی‌حالی یا "علائم سازگار با افسردگی" هستند. همچنین 30% نیز اذعان کردند که در کنترل مصرف الکل، تنباکو یا مواد دچار مشکل هستند.

"نشانه‌های ناراحتی روانی تجربیات استثنایی نیستند"، نویسندگان گزارش اشاره می‌کنند، بلکه "جزئی از زندگی روزمره هستند". این موضوع "چند بعدی بودن آسیب‌پذیری را تقویت می‌کند و ابعاد مادی و همچنین ذهنی را شامل می‌شود". از گزارش برمی‌آید که در NVS متوسط و بالا (با تمرکز بیشتر در دومی) مشکلات سلامت روان (اضطراب، عصبی بودن، بی‌حالی، افسردگی) بیشتر نمایان می‌شود.

نقاط ضعف ساختاری، به همراه مشکلات حقوق و تأثیر آن بر سلامت روان، به عنوان موانعی مطرح می‌شوند که باعث می‌شود میلیون‌ها جوان آرژانتینی روزمرگی خود را در چارچوب یک محیط خصمانه تجربه کنند که چشم‌اندازهای سریع‌تری برای خروج از این شرایط ارائه نمی‌دهد. با این حال، مطالعه نشان می‌دهد که با وجود همه اینها، ۸۵.۷٪ از افراد آموزش را به عنوان ابزاری می‌دانند که می‌تواند کیفیت زندگی آنها را بهبود بخشد.

مِیلی و کلیسای انجیلی در میان جوانان آسیب‌پذیر غالب هستند

این مطالعه همچنین به بررسی مصرف اطلاعات، تمایل سیاسی و وابستگی مذهبی پاسخ‌دهندگان می‌پردازد. از این مطالعه مشخص می‌شود که ۷۱.۲٪ از افراد از طریق شبکه‌های اجتماعی (اینستاگرام و فیس‌بوک در صدر) از موضوعات روز کشور مطلع می‌شوند و رسانه‌های سنتی به حاشیه رانده شده‌اند. و تنها ۱۸٪ از طریق تلویزیون اطلاعات کسب می‌کنند.

علاوه بر این، شناسایی مذهبی هر روز متنوع‌تر می‌شود. دیگر کاتولیسیسم (۳۰.۸٪) غالب نیست، بلکه در میان جوانان آسیب‌پذیر کلیساهای انجیلی به عنوان اولین اقلیت غالب هستند (۳۷.۶٪)، هرچند که رشد مداوم افرادی که وابستگی مذهبی ندارند (۲۹.۵٪) نیز قابل توجه است. در AMBA، افرادی که وابستگی مذهبی ندارند، در صدر قرار دارند (۳۸.۳٪)، و پس از آن انجیلی‌ها (۳۳.۱٪) و کاتولیک‌ها (۲۳.۹٪) قرار دارند.
با تشکر از UBA

در مورد رأی‌گیری، آزادی پیشرفت بر پرونیسم برتری قابل توجهی دارد. ۳۸٪ از پاسخ‌دهندگان گفتند که در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۳ به جاویر میلی رأی داده‌اند، در حالی که ۲۵٪ به سرجیو ماسا رأی داده‌اند. ۲۵٪ دیگر گفتند که به پای صندوق رأی نرفته‌اند.

"حمایت انتخاباتی از جاویر میلی بیشتر در سطوح آموزشی بالاتر نمایان شد، در حالی که در میان افرادی که تحصیلات کمتری دارند، سطوح بالاتری از عدم رأی‌گیری و رأی‌دهندگان سرجیو ماسا ثبت شده است"، گزارش می‌دهند.

پیش‌بینی برای آینده

از میان اهداف اصلی جوانان آسیب‌پذیر برای پنج سال آینده، "یافتن شغل یا دسترسی به شغلی بهتر از آنچه که دارند" (۳۱.۹٪) و رویای "خانه خود" (۲۹.۸٪) به چشم می‌خورد. تشکیل خانواده به عنوان گزینه‌ای کم‌اهمیت‌تر مطرح می‌شود (۴.۸٪)، وضعیتی که در آن بیش از نیمی (۵۶.۳٪) فرزندی ندارند.

از گزارش مشخص می‌شود که تقریباً هفت نفر از هر ده جوان آسیب‌پذیر پیش‌بینی می‌کنند که در پنج سال آینده در مکان دیگری زندگی کنند، عمدتاً در محله‌ای بهتر در شهر یا به طور کمتری در شهر یا کشور دیگری. این پیش‌بینی برای آینده در همان شهر نشان‌دهنده اولویت بهبود مسکن قبل از جابجایی جغرافیایی است.

زنان بیشتر از مردان انتظارات بالاتری برای بهبود مسکن ابراز می‌کنند (۴۴.۲٪ در مقابل ۳۸.۹٪)، در حالی که مردان تمایل دارند که در همان محله یا شهر باقی بمانند (۳۳.۶٪ در مقابل ۲۸.۴٪). همچنین، مردان بهبود شغلی و کارآفرینی را در اولویت قرار می‌دهند، در حالی که زنان به آموزش و دسترسی به مسکن خود بیشتر اهمیت می‌دهند.

از میان موانع اصلی که دسترسی به چنین اهدافی را دشوار می‌کند، گزارش عمدتاً عوامل ساختاری مانند پول و فرصت‌ها را بیشتر از ابعاد فردی یا خانوادگی شناسایی می‌کند. این، به گفته آنها، "خوانش اجتماعی بیشتری نسبت به شخصی به عنوان محدودیت اهداف پیش‌بینی‌شده" را بیان می‌کند. "به هر حال، درک نابرابری‌های فرصت‌ها با تصورات که موفقیت یا شکست را به تلاش شخصی نسبت می‌دهد، همزیستی دارد"، محققان اضافه می‌کنند.

به عنوان نتیجه‌گیری، گزارش CBC دانشگاه UBA اشاره می‌کند که آسیب‌پذیری اجتماعی "به عنوان یک محور ساختاری نابرابری‌های مادی و ذهنی عمل می‌کند". آنها همچنین هشدار می‌دهند که با توجه به پیچیدگی وضعیت که بیش از ۴ میلیون جوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، "مداخلات هماهنگ و جامع" مورد نیاز است.