بنیان‌گذار Primitive Ventures: در عصر هوش مصنوعی، آنهایی که "زیر طبقه ناپدید می‌شوند"

نویسنده: داوی، بنیان‌گذار Primitive Ventures

زیر طبقه دائمی مغز

در دنیای فناوری سان فرانسیسکو، یک واژه بسیار ضد یوتوپیایی به محبوبیت رسیده است: زیر طبقه دائمی. سیلیکون ولی در سال جاری به طور رسمی در زبان نسل جوان به "مغز ولی" تبدیل شده است.

در 160 Noe St در مثلث دوبوس، که چندان از مرکز مغز ولی دور نیست، این خانه به تازگی دو سال بازسازی شده است: یک جزیره مرمر بزرگ به عرض شش نفر، درب‌هایی به ارتفاع نه فوت و یک نردبان اتاق زیر شیروانی که به طور خودکار به سقف جمع می‌شود. مهندسان جوانی که به طور مداوم برای بازدید می‌آیند، آه می‌کشند و می‌گویند که واقعاً امیدوارند این وضعیت شش ماه دیگر تغییر کند. مشاور املاک به نقل از فروشنده می‌گوید که مشکلی نیست، می‌توانم سهام شرکت شما را بپذیرم، فقط کافی است OpenAI یا Anthropic باشد.

این دو شرکت در انتظار IPO خود، حداقل 3000 میلیونر جدید با ارزش بیش از 10 میلیون دلار را به وجود خواهند آورد که از این تعداد، 800 نفر ارزششان بیش از 100 میلیون دلار خواهد بود. محاسبات Redfin نشان می‌دهد که اگر ارزش سهام این کارمندان پس از مالیات در نظر گرفته شود، به طور نظری کافی است تا 29% از کل مسکن‌های مرکز سان فرانسیسکو را خریداری کنند.

در همین شهر، در یک موج دیگر از جهش بزرگ هوش مصنوعی به نام کاهش هزینه‌ها و افزایش کارایی، تقریباً 50 هزار شغل فناوری ناپدید شده است. میزان استخدام در مشاغل فناوری هنوز حدود 40% کمتر از قبل از پاندمی است. کارمندان بزرگ فناوری که هنوز در کار هستند، در شرایطی ناپایدار به سر می‌برند. کارمندان متا حتی با کمال میل خواسته شرکت برای نصب فناوری ردیابی صفحه کلید/صفحه نمایش 24 ساعته را می‌پذیرند، یا باید خود را تصفیه کنند یا بلافاصله اخراج شوند. این وضعیت زیر طبقه دائمی است.

تحقیر طبقه جدید به وضوح نشان می‌دهد که شرکت‌هایی که در نسل قبلی اینترنت دارای فرهنگ گیک‌های خفن بودند، اکنون به "کارخانه‌های اختاپوس" تبدیل شده‌اند. تنها 15 سال از IPO مشهور فیس‌بوک می‌گذرد.

اگر فقط به مصرف نگاه کنیم، آمریکایی‌ها هنوز هم می‌توانند پول خرج کنند. اما اگر نوع مصرف را تجزیه کنیم، متوجه می‌شویم که مصرف خانواده‌های 10% بالایی در کالاهای غیرضروری تقریباً برابر با مجموع مصرف 70% پایین است. نیمی از خانواده‌های زیر خط فقر کمتر از 3% ثروت را در اختیار دارند، در حالی که 10% بالایی 59% را در اختیار دارند. بنابراین به اصطلاح مصرف‌کننده مقاوم آمریکایی، در واقع میانگینی از دو دنیای متفاوت است که به یک خط داده کلان تبدیل شده است: گروهی از افراد که با افزایش ارزش دارایی‌ها به سفر، درمان، آموزش و سرگرمی ادامه می‌دهند؛ و گروه دیگر که حتی برای خرید کالاهای ضروری زندگی نیاز به اقساط دارند.

مصرفی که در دوران پاندمی به وسیله ترازنامه دولت حمایت می‌شد، به آرامی به ترازنامه دارایی‌های خانوار منتقل می‌شود. مانده کارت‌های اعتباری از حدود 820 میلیارد دلار در پایان 2020 به 1.25 تریلیون دلار افزایش یافته است و نرخ بهره متوسط همچنان بالای 20% است. نزدیک به 10% بزرگسالان در سن کار از برنامه‌های وام خرید اقساطی برای خرید کالاهای روزمره استفاده کرده‌اند که حدود یک سوم آنها در سال گذشته پرداخت‌های معوق داشته‌اند. دستمزد واقعی طبقه متوسط به شدت از نرخ تورم عقب مانده است و تیترهای اقتصادی به اصطلاح "مقاومت تقاضای آمریکایی" را به عنوان "مقاومت" در سیستم اعتبار بخش خصوصی معرفی می‌کنند.

کارت برابری نسل 90

چین در پنج سال گذشته به همه طبقات کشور یک کارت برابری داده است. شکست املاک به عنوان لنگر اصلی ثروت خانوار، منجر به معکوس شدن اثر ثروت و کاهش ترازنامه بخش خصوصی شده است. این بزرگترین تفاوت با آمریکا است: در تابع مصرف خانوارهای چینی، کشش اثر ثروت به مراتب بیشتر از اثر درآمد است. این بدان معناست که حتی اگر درآمد قابل تصرف همچنان در حال رشد باشد (پیش‌بینی می‌شود در سال 2025 به میزان 5.0% واقعی رشد کند)، به محض اینکه قیمت دارایی‌ها به کاهش ادامه دهد، تمایل به مصرف به سختی بهبود می‌یابد. وقتی انتظارات کاهش قیمت به یک توافق اجتماعی تبدیل شود، رفتار مصرف‌کنندگان این انتظار را تقویت می‌کند ------ هر چه کمتر مصرف کنند، قیمت‌ها بیشتر کاهش می‌یابد؛ هر چه قیمت‌ها بیشتر کاهش یابد، کمتر مصرف می‌کنند. این مارپیچ نزولی خود به خود به یک پیشگویی خودتحقق‌یافته تبدیل می‌شود: در نظرسنجی از سپرده‌گذاران شهری در سه‌ماهه سوم 2025، 63.8% از ساکنان تمایل به "پس‌انداز بیشتر" دارند و تنها 19.2% تمایل به "مصرف بیشتر" دارند. محرک اصلی بخش خانوار از حداکثر کردن سود به حداقل کردن بدهی تغییر کرده است.

تقسیم K چین عمدتاً در تقاضای داخلی در مقابل صادرات مشهود است: صادرات در ماه ژوئن نسبت به سال گذشته +27%، تولید صنعتی با فناوری بالا در نیمه اول سال +13.3%، تولید مدارهای مجتمع +67.3%؛ اما سرمایه‌گذاری در دارایی‌های ثابت -5.7%، سرمایه‌گذاری در توسعه املاک -18%، و فروش خانه‌های جدید -13.6% است. WAIC به فعالان فناوری احساس زیبایی از رونق اقتصادی را می‌دهد، اما تنها تعداد کمی از کارمندان شرکت‌های مدل بالا و تأمین‌کنندگان زنجیره T از این رونق بهره‌مند می‌شوند.

ناپدید شدن انسان‌های زیر طبقه

برندگان به طور طبیعی مورد توجه الگوریتم‌ها قرار می‌گیرند و دردهای افراد عادی نادیده گرفته می‌شود. و در میان توجه کوتاه‌مدت جمعی، هر کس مشغول تماشای برنده بعدی است. بازندگان نه ارزش بازار دارند و نه داستانی. انسان‌های زیر طبقه هم از روایت و هم از دید یکدیگر ناپدید می‌شوند و به یک نماد آماری تبدیل می‌شوند.

در نزدیک به پنجاه سال گذشته، اصلاحات و باز شدن چین به همراه جهانی‌سازی، آمریکا به طور مداوم سرمایه را صادر کرده است، دارایی‌های جدید و تورم، چین توانایی تولید را صادر کرده است، اثر مقیاس و سرعت چین. دو نسل از مردم چین و آمریکا به این مسیر اعتقاد داشتند: کار سخت، جمع‌آوری درآمد، خرید دارایی، و انجام جهش. اگر در آینده شغل‌ها دیگر پایدار نباشند و درآمد تولید نکنند، و کار دیگر نتواند ارزش یک فرد را تعریف کند، پس چرا هنوز باید به هویت، احترام و معنای زندگی که حول کار بنا شده است، بچسبیم؟ فروپاشی نظام معنایی قدیمی، همچنین امکان بازتعریف انسان را آزاد می‌کند.

هانا آرنت زندگی فعال انسان (Vita activa) را به سه فعالیت اصلی کار، کار و عمل تقسیم می‌کند. او معتقد است که انسان نباید تنها با کار وجود خود را اثبات کند، بلکه باید جهانی معنادار خلق کند و در فضای عمومی دیده شود.

به اصطلاح عمل، یعنی در زمانی که هیچ سناریویی وجود ندارد، همچنان انتخاب کنید که وارد نقشه شوید، با ذهنیت یک شخصیت اصلی، یک کار جدید را آغاز کنید که قبلاً وجود نداشته است. هیچ مدلی نمی‌تواند برای یک فرد تصمیم بگیرد: چه چیزی ارزش عشق را دارد، چه چیزی ارزش تحمل را دارد، و با چه کسی می‌خواهید در این بازی بزرگ MMORPG جهان ارتقا یابید و هیولاها را شکست دهید. وقتی مسیرهای تعیین شده نمی‌توانند به ما پاسخ دهند "تو کی هستی؟"، شاید پس از درد و سردرگمی، این نیز نوعی آزادی دیرهنگام باشد.

ناپدید شدن انسان‌های زیر طبقه به این معنی است که هر فرد برای اولین بار مجبور است واقعاً زندگی خود را داشته باشد.

"اگر شما را نبینم، عصر بخیر، شب بخیر و روز خوبی داشته باشید!"

سلب مسئولیت: این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی عمومی و برندینگ ارائه شده و به‌ منزله مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری، حقوقی یا مالیاتی تلقی نمی‌گردد. هیچ‌یک از رویدادها، جوایز، رویدادهای آنلاین یا اطلاعات مرتبط ذکرشده در اینجا نباید به‌عنوان توصیه، درخواست یا دعوت برای خرید، فروش، معامله یا هرگونه اقدام دیگر در رابطه با دارایی‌های رمزارزی یا استفاده از خدمات تلقی شوند. دارایی‌های رمزارزی با نوسانات بالایی همراه بوده و ممکن است منجر به زیان شوند. خدمات WEEX و رویدادهای آنلاین ممکن است در تمام مناطق در دسترس نبوده و مشمول قوانین، مقررات و شرایط احراز صلاحیت مربوطه هستند. شما مسئول رعایت قوانین محلی در استفاده از خدمات WEEX هستید و باید پیش از انجام هرگونه فعالیت مرتبط با ارزهای دیجیتال، ریسک‌های آن را به‌دقت بررسی کنید.