چگونه سازندگان بازار ارزهای دیجیتال کار می‌کنند: شرکت‌های پشت هر معامله‌ای که انجام می‌دهید

هر بار که شما یک توکن را در یک صرافی خرید یا فروش می‌کنید و سفارش به‌طور فوری پر می‌شود، یک سازنده بازار در طرف دیگر قرار دارد. این شرکت‌ها خیریه نیستند. آن‌ها از اختلاف قیمت سود می‌برند، قراردادهای لیست‌گذاری به ارزش میلیون‌ها دلار را مذاکره می‌کنند و موجودی کافی برای حرکت قیمت‌ها را دارند. این راهنما توضیح می‌دهد که آن‌ها چه کسانی هستند، چگونه عمل می‌کنند و حضور آن‌ها چه معنایی برای توکن‌هایی که معامله می‌کنید دارد. خلاصه

• سازندگان بازار شرکت‌هایی هستند که به‌طور مداوم سفارش‌های خرید و فروش را در یک صرافی قرار می‌دهند و نقدینگی را فراهم می‌کنند تا سایر معامله‌گران بتوانند بدون انتظار برای یک طرف مقابل طبیعی، معاملات خود را انجام دهند.
• بزرگ‌ترین سازندگان بازار ارزهای دیجیتال، از جمله Wintermute، Jump Crypto، GSR و DWF Labs، به‌طور جمعی میلیاردها دلار حجم روزانه را در مکان‌های متمرکز و غیرمتمرکز مدیریت می‌کنند.
• سازندگان بازار عمدتاً از اختلاف قیمت خرید و فروش سود می‌برند، که فاصله کوچک بین قیمتی است که آن‌ها خرید می‌کنند و قیمتی که می‌فروشند، که در هزاران معامله در ثانیه انباشته می‌شود.
• پروژه‌های توکن به‌طور معمول به سازندگان بازار بین 50,000 تا 2 میلیون دلار پرداخت می‌کنند تا در زمان راه‌اندازی نقدینگی فراهم کنند و این توافق‌ها معمولاً شامل ترتیبات وام توکن است که به سازندگان بازار نفوذ قابل توجهی بر روند قیمت یک توکن می‌دهد.
• همان شرکت‌هایی که نقدینگی ضروری را فراهم می‌کنند، در محیطی عمدتاً بدون نظارت عمل می‌کنند که مرز بین سازندگی بازار و دستکاری بازار هنوز تعریف نشده است.

زمانی که یک معامله‌گر خرده‌فروشی یک سفارش بازار را در Binance یا Coinbase قرار می‌دهد، معمولاً سفارش در کمتر از یک ثانیه پر می‌شود. این سرعت توهمی از عرضه و تقاضای بی‌وقفه ایجاد می‌کند. در واقع، یک شرکت تخصصی سفارش محدود را که معامله را جذب کرده است، قرار داده، کسری از یک سنت سود به‌دست آورده و بلافاصله سفارش را برای انجام دوباره آن جایگزین کرده است. بدون این شرکت‌ها، کتاب‌های سفارش نازک می‌شدند، لغزش شدید می‌شد و بیشتر توکن‌ها در تمام ساعات غیر شلوغ عملاً غیرقابل معامله بودند.

چه کارهایی سازندگان بازار واقعاً انجام می‌دهند

یک سازنده بازار به‌طور مداوم هم قیمت خرید (پیشنهاد) و هم قیمت فروش (درخواست) را برای یک توکن خاص در یک صرافی اعلام می‌کند. تفاوت بین این دو قیمت، اختلاف قیمت است. در یک جفت نقدی مانند BTC/USDT در یک صرافی بزرگ، اختلاف قیمت ممکن است یک یا دو واحد پایه باشد. در یک آلت‌کوین کوچک‌تر، ممکن است 50 واحد پایه یا بیشتر باشد.

سازنده بازار با خرید در قیمت پیشنهاد و فروش در قیمت درخواست سود می‌برد و اختلاف قیمت را در هر سفر کامل به‌دست می‌آورد. این به‌نظر ساده می‌رسد، اما اجرای آن نیاز به زیرساخت‌های پیچیده دارد.

یک شرکت سازنده بازار ممکن است به‌طور همزمان سفارش‌های فعال را در 30 یا بیشتر صرافی حفظ کند و صدها جفت معاملاتی را اعلام کند. هر جفت نیاز به جریان‌های قیمت در زمان واقعی، مدیریت موجودی در مکان‌های مختلف و مدل‌های ریسک دارد که نوسانات ناگهانی را در نظر می‌گیرد. این شرکت‌ها سرورهای خود را تا حد ممکن نزدیک به موتورهای تطبیق صرافی قرار می‌دهند، زیرا مزیت تأخیر حتی چند میلی‌ثانیه می‌تواند تفاوت بین به‌دست آوردن یک اختلاف قیمت و انتخاب نامطلوب توسط یک معامله‌گر سریع‌تر باشد.

چالش اصلی، ریسک موجودی است. یک سازنده بازار که 1,000 ETH را به قیمت 3,200 دلار خریداری می‌کند، باید آن ETH را قبل از کاهش قیمت بفروشد. اگر بازار قبل از اجرای فروش جبران‌کننده به سمت موقعیت حرکت کند، سود اختلاف قیمت از بین می‌رود. مدیریت این ریسک در میان صدها جفت و ده‌ها مکان به‌طور همزمان، آنچه سازندگان بازار حرفه‌ای را از قرار دادن ساده سفارش محدود متمایز می‌کند.

این دلیل این است که سازندگان بازار در دوره‌های نوسان بالا اسپردهای خود را گسترش می‌دهند. زمانی که یک رویداد خبری مهم رخ می‌دهد و قیمت‌ها به سرعت نوسان می‌کنند، احتمال انتخاب نامطلوب، به این معنی که یک سازنده بازار یک طرف معامله را درست قبل از اینکه قیمت به سمت مخالف حرکت کند پر می‌کند، به طرز چشمگیری افزایش می‌یابد. اسپرد وسیع‌تر این ریسک اضافی را جبران می‌کند. معامله‌گران خرده‌فروشی اغلب متوجه می‌شوند که لغزش در دوره‌های نوسان بدتر می‌شود و زیرساخت‌های صرافی را سرزنش می‌کنند. در بسیاری از موارد، علت واقعی این است که سازندگان بازار قیمت‌های خود را کاهش داده‌اند یا اسپردهای خود را گسترش داده‌اند تا از خود محافظت کنند و به طور موقت نقدینگی موجود را کاهش دهند.

شرکت‌های بزرگ و تفاوت‌های آن‌ها

چشم‌انداز سازندگی بازار ارزهای دیجیتال تحت سلطه چند شرکت است که هر کدام مدل عملیاتی خاص خود را دارند.

Wintermute بزرگ‌ترین سازنده بازار مستقل ارزهای دیجیتال بر اساس حجم گزارش‌شده است. این شرکت در سال 2017 تأسیس شد و در صرافی‌های متمرکز، صرافی‌های غیرمتمرکز و میزهای OTC فعالیت می‌کند. Wintermute در اکثر مکان‌های اصلی قیمت‌گذاری می‌کند و نقدینگی راه‌اندازی را برای صدها پروژه توکن فراهم کرده است. این شرکت در سپتامبر 2022 حدود 160 میلیون دلار در یک سوءاستفاده DeFi از دست داد زمانی که یک کیف پول داغ آسیب‌دیده تخلیه شد، اما بدون وقفه به فعالیت خود ادامه داد.

Jump Crypto شاخه ارز دیجیتال Jump Trading است، یک شرکت تجارت با فرکانس بالا مستقر در شیکاگو که از سال 1999 در بازارهای سنتی فعالیت کرده است. Jump زیرساخت‌های با کیفیت نهادی و دهه‌ها تجربه تجارت کمی را به ارمغان می‌آورد. این شرکت با توجه به نقش خود در سقوط Terra/LUNA تحت نظارت‌های نظارتی قرار گرفته است، به طوری که SEC ادعا می‌کند Jump صدها میلیون دلار برای کمک به تثبیت UST قبل از شکست آن کسب کرده است.

GSR یک شرکت مستقر در لندن است که بر ارائه نقدینگی ساختاری به صادرکنندگان توکن تمرکز دارد. مدل GSR بر توافق‌های سازندگی بازار بلندمدت با پروژه‌ها تأکید دارد و مدیریت خزانه توکن را برای چندین پروتکل بزرگ انجام می‌دهد.

DWF Labs در موقعیت جنجالی قرار دارد. این شرکت خود را به عنوان یک سازنده بازار و شرکت سرمایه‌گذاری Web3 توصیف می‌کند، اما رویکرد آن مورد انتقاد قرار گرفته است. DWF Labs به طور مکرر تخصیص‌های بزرگ توکن را به عنوان بخشی از توافق‌های سرمایه‌گذاری به علاوه سازندگی بازار می‌گیرد و سپس آن توکن‌ها را در صرافی‌ها معامله می‌کند. منتقدان استدلال می‌کنند که این موضوع مرز بین ارائه نقدینگی و تجارت برای سود جهت‌دار با استفاده از دسترسی داخلی به خزانه‌های پروژه را محو می‌کند. این شرکت این توصیفات را رد کرده و اعلام کرده است که عملیات سرمایه‌گذاری و تجاری آن جدا هستند.

نحوه کار توافق‌های فهرست‌گذاری توکن

زمانی که یک توکن جدید در یک صرافی بزرگ راه‌اندازی می‌شود، تیم پروژه تقریباً همیشه یک توافق سازندگی بازار در دست دارد. این توافق‌ها لوله‌کشی مالی هستند که اکثر خریداران توکن هرگز نمی‌بینند.

یک ساختار توافق معمولی دارای سه جزء است:

هزینه نگهداری. سازنده بازار یک هزینه ماهانه، معمولاً بین 15,000 تا 50,000 دلار، برای حفظ قیمت‌های فعال در جفت‌های معاملاتی مشخص دریافت می‌کند. صرافی‌های با سطح بالاتر و جفت‌های معاملاتی بیشتر به معنای هزینه‌های نگهداری بالاتر است.

وام توکن. پروژه به سازنده بازار یک تخصیص بزرگ از توکن‌ها قرض می‌دهد که معمولاً در زمان راه‌اندازی به ارزش 1 میلیون تا 5 میلیون دلار است. سازنده بازار از این توکن‌ها برای قرار دادن سفارشات فروش در دفتر سفارش استفاده می‌کند و ظاهری از عرضه نقدی ایجاد می‌کند. در پایان توافق (معمولاً 12 تا 24 ماه)، سازنده بازار توکن‌ها یا معادل ارزش آن‌ها را بسته به شرایط قرارداد بازمی‌گرداند.

مشوق‌های عملکرد. برخی توافق‌ها شامل گزینه‌های خرید هستند که به سازنده بازار اجازه می‌دهد توکن‌ها را با قیمت تعیین‌شده خریداری کند. اگر توکن به طور قابل توجهی افزایش یابد، سازنده بازار از اجرای این گزینه‌ها سود می‌برد. این ساختار مشوق‌های سازنده بازار را با موفقیت پروژه همسو می‌کند، اما همچنین به سازنده بازار علاقه مالی در افزایش قیمت کوتاه‌مدت می‌دهد که ممکن است با منافع دارندگان بلندمدت همسو نباشد.

وام توکن مهم‌ترین عنصر در این زمینه است. یک سازنده بازار که ۳ میلیون دلار توکن قرضی در اختیار دارد، هیچ الزامی برای حمایت از قیمت ندارد. اگر توافق به‌صورت وامی با تعهد بازگشت به توکن‌ها (نه دلار) ساختاربندی شود، سازنده بازار می‌تواند توکن‌ها را بفروشد، قیمت را پایین بیاورد، آن‌ها را ارزان‌تر خریداری کند و تعداد مورد نیاز را با سود بازگرداند. اینکه آیا این کار به‌عنوان دستکاری بازار محسوب می‌شود یا مدیریت موجودی مشروع بستگی به نیت دارد و هیچ نهاد نظارتی در حوزه کریپتو در حال حاضر ابزارهایی برای تمایز بین این دو در مقیاس بزرگ ندارد.

سازنده بازار در صرافی‌های غیرمتمرکز

در صرافی‌های متمرکز، سازندگان بازار سفارشات محدود سنتی را در کتاب سفارشات قرار می‌دهند. در صرافی‌های غیرمتمرکز، مکانیک‌ها متفاوت است.

سازندگان بازار خودکار مانند Uniswap از استخرهای نقدینگی به‌جای کتاب‌های سفارش استفاده می‌کنند. هر کسی می‌تواند با واریز جفت توکن‌ها به یک استخر، نقدینگی ارائه دهد و قرارداد هوشمند استخر به‌طور الگوریتمی قیمت معاملات را تعیین می‌کند. سازندگان بازار حرفه‌ای در این استخرها شرکت می‌کنند، اما دینامیک‌ها با سازندگی بازار در مکان‌های متمرکز متفاوت است.

در DEXهای سولانا و پروتکل‌های نقدینگی متمرکز مانند Uniswap V3، سازندگان بازار می‌توانند دامنه‌های قیمتی باریکی را برای نقدینگی خود مشخص کنند. این کار سرمایه آن‌ها را در اطراف قیمت فعلی متمرکز می‌کند، کارایی سرمایه را بهبود می‌بخشد اما نیاز به تعادل مجدد مداوم دارد زیرا قیمت تغییر می‌کند. خود تعادل مجدد، معاملات زنجیره‌ای را ایجاد می‌کند که برای هر کسی که نظارت می‌کند، از جمله جستجوگران MEV که می‌توانند پیش از تغییر موقعیت سازنده بازار اقدام کنند، قابل مشاهده است.

شفافیت سازندگی بازار زنجیره‌ای شمشیری دو لبه است. کاربران خرده‌فروشی می‌توانند دقیقاً ببینند که چه مقدار نقدینگی در دسترس است و کجا متمرکز شده است. اما بازیگران ماهر نیز می‌توانند مشاهده کنند که چه زمانی یک سازنده بازار نقدینگی را برداشت می‌کند، که اغلب نشانه‌ای از حرکت قریب‌الوقوع قیمت است.

اقتصاد جذب اسپرد در مقیاس بزرگ

سازندگی بازار در کریپتو یک کسب‌وکار حجمی است. اسپرد در یک معامله ممکن است ۰.۰۱ دلار در یک معامله ۱۰۰ دلاری باشد. اما اگر این را در میلیون‌ها معامله در روز ضرب کنید، درآمد قابل توجهی خواهد بود.

به یک مثال ساده توجه کنید. یک سازنده بازار BTC/USDT را با اسپرد یک واحد پایه (۰.۰۱٪) نقل قول می‌کند و روزانه ۵۰۰ میلیون دلار در آن جفت تنها مدیریت می‌کند. درآمد ناخالص از جذب اسپرد ۵۰,۰۰۰ دلار در روز، یا تقریباً ۱۸ میلیون دلار در سال، از یک جفت در یک صرافی است. در عمل، اسپردها متفاوت هستند، نه هر معامله اسپرد کامل را جذب می‌کند و زیان‌های موجودی برخی از درآمد را جبران می‌کند. اما حساب ریاضی نشان می‌دهد که چرا شرکت‌های با سرمایه خوب به‌طور گسترده در این کسب‌وکار سرمایه‌گذاری می‌کنند.

صرافی خود نیز معمولاً از این ترتیب بهره‌مند می‌شود. صرافی‌ها به سازندگان بازار هزینه‌های معاملاتی کمتری ارائه می‌دهند، گاهی اوقات صفر، از طریق برنامه‌های بازپرداخت هزینه سازنده. صرافی سود می‌برد زیرا حضور سازنده بازار، معامله‌گران خرده‌فروشی را جذب می‌کند که هزینه کامل را پرداخت می‌کنند. نقدینگی نقل قول شده سازنده بازار، کتاب سفارشات صرافی را عمیق و رقابتی نشان می‌دهد، که حجم بیشتری را جذب می‌کند و درآمد بیشتری از هزینه‌ها برای صرافی تولید می‌کند. این رابطه همزیستی توضیح می‌دهد که چرا صرافی‌ها به‌طور فعال به دنبال سازندگان بازار هستند و چرا از دست دادن یک سازنده بازار بزرگ می‌تواند منجر به کاهش حجم کلی معاملات یک صرافی شود.

بزرگ‌ترین سازندگان بازار کریپتو به‌طور گزارش شده صدها میلیون دلار درآمد سالانه تولید می‌کنند. این درآمد از سه منبع به‌طور تقریبی برابر به‌دست می‌آید: جذب اسپرد در جفت‌های مایع، هزینه‌ها و درآمد گزینه‌ها از توافق‌نامه‌های فهرست توکن، و سودهای تجاری اختصاصی از موقعیت‌های جهت‌دار و آربیتراژ.

شرکت‌هایی که در بلندمدت زنده می‌مانند، آن‌هایی هستند که ریسک موجودی را به طور مؤثر مدیریت می‌کنند. چندین سازنده بازار ارزهای دیجیتال برجسته پس از اینکه شرط‌های بزرگ در جهت اشتباه رفتند، سقوط کردند یا از بازار خارج شدند. Alameda Research، شرکت تجاری وابسته به FTX، بارزترین مثال بود. Alameda به عنوان یک سازنده بازار عمل می‌کرد اما به طور فزاینده‌ای موقعیت‌های جهت‌دار متمرکزی را با استفاده از وجوه مشتریان اتخاذ کرد، عملی که در نهایت به سقوط FTX در نوامبر 2022 کمک کرد.

چگونه سازندگان بازار بر قیمت توکن‌ها تأثیر می‌گذارند

رابطه بین سازندگان بازار و قیمت توکن‌ها مستقیم‌تر از آن است که اکثر معامله‌گران خرده‌فروشی متوجه می‌شوند.

زمانی که یک سازنده بازار وام توکنی به ارزش پنج میلیون توکن دریافت می‌کند و شروع به قرار دادن سفارش‌های فروش می‌کند، آن سفارش‌های فروش عرضه‌ای قابل مشاهده در دفتر سفارش ایجاد می‌کنند. یک معامله‌گر خرده‌فروشی که به دفتر سفارش نگاه می‌کند، آنچه به نظر می‌رسد علاقه طبیعی به فروش است را می‌بیند. در واقع، این عرضه مصنوعی است. این عرضه وجود دارد زیرا یک پروژه به یک شرکت پرداخت کرده است تا آن را در آنجا قرار دهد.

این دو پیامد دارد. اول، عرضه قابل مشاهده قیمت را با این تصور که فروشندگانی در هر سطح قیمتی بالاتر از بازار فعلی وجود دارند، سرکوب می‌کند. خریدارانی که در غیر این صورت به شدت پیشنهاد می‌دادند، دیوار فروش را می‌بینند و پیشنهادات خود را کاهش می‌دهند. دوم، اگر توافق سازنده بازار منقضی شود یا شرکت تصمیم به خروج بگیرد، سفارش‌های فروش ناپدید می‌شوند. حذف ناگهانی عرضه می‌تواند باعث افزایش سریع قیمت‌ها شود، که ممکن است به نظر برسد علاقه خرید ارگانیک است، اما در واقع عدم فشار فروش مصنوعی است.

معکوس این نیز به همان اندازه مهم است. سازندگان بازار که سفارش‌های خرید بزرگی را زیر قیمت فعلی قرار می‌دهند، ظاهری از یک کف قیمت ایجاد می‌کنند. معامله‌گران خرده‌فروشی این حمایت را می‌بینند و احساس اطمینان می‌کنند که موقعیت خود را حفظ کنند. اگر سازنده بازار آن سفارش‌های خرید را حذف کند، کف ناپدید می‌شود و قیمت می‌تواند به شدت با حداقل فروش واقعی کاهش یابد.

این دینامیک به این معنی است که پروفایل نقدینگی قابل مشاهده یک توکن اغلب بازتابی از توافق سازنده بازار آن است تا بازتابی از عرضه و تقاضای واقعی. وقتی توافق تغییر می‌کند، پروفایل نقدینگی نیز با آن تغییر می‌کند و دارندگانی که به دفتر سفارش قابل مشاهده تکیه کرده بودند، متوجه می‌شوند که حمایتی که به آن اعتماد کرده بودند، موقتی بوده است. شما ممکن است همچنین دوست داشته باشید: MEV (بیشترین ارزش قابل استخراج) چیست؟

آنچه که این راهنما پوشش نمی‌دهد

این راهنما مکانیک‌های عملیاتی و مدل کسب‌وکار سازندگان بازار ارزهای دیجیتال را توضیح می‌دهد. این راهنما شامل موارد زیر نیست:

• چارچوب‌های نظارتی برای سازندگان بازار که بسته به حوزه قضایی متفاوت و در حال تحول هستند. مقررات MiCA اتحادیه اروپا و چارچوب‌های پیشنهادی ایالات متحده ممکن است الزامات جدیدی را بر سازندگان بازار ارزهای دیجیتال تحمیل کنند.
• استراتژی‌های معاملاتی الگوریتمی فراتر از سازندگی بازار پایه، از جمله آربیتراژ آماری، تجارت پایه و آربیتراژ بین‌بورسی.
• تأمین نقدینگی استیبل‌کوین‌های خرده‌فروشی در صرافی‌های غیرمتمرکز، که برخی مکانیک‌ها را با سازندگی بازار به اشتراک می‌گذارد اما در مقیاس و پروفایل ریسک متفاوت عمل می‌کند.
• سیستم‌های مدیریت ریسک داخلی که سازندگان بازار برای پوشش قرار گرفتن موجودی خود استفاده می‌کنند، از جمله گزینه‌ها، آینده‌های دائمی و استراتژی‌های پوشش دارایی متقاطع که مختص هر شرکت است.

چک‌های عملی برای خریداران توکن

درک دینامیک‌های سازندگی بازار به خریداران توکن کمک می‌کند تا تصمیمات بهتری بگیرند.

توافق‌های سازندگی بازار توکن را بررسی کنید. برخی پروژه‌ها سازنده بازار خود را در ارتباطات رسمی افشا می‌کنند. اگر نقدینگی یک پروژه توسط یک سازنده بازار واحد تأمین شود، آن پروژه در برابر خروج آن شرکت آسیب‌پذیر است.

عرضه و تقاضای پیشنهاد-درخواست را زیر نظر داشته باشید. یک اسپرد تنگ در یک توکن با حجم پایین اغلب مصنوعی است و توسط یک سازنده بازار به عنوان بخشی از یک توافق پرداخت شده حفظ می‌شود. اگر توافق به پایان برسد یا سازنده بازار خارج شود، اسپرد می‌تواند به طور چشمگیری در یک شب گسترش یابد و فروش در قیمت معقول را گران یا غیرممکن کند.

عمق دفتر سفارش را نظارت کنید. عمق قابل مشاهده در دفتر سفارش یک صرافی می‌تواند گمراه‌کننده باشد. سازندگان بازار اغلب سفارشات بزرگی را نزدیک به قیمت فعلی قرار می‌دهند تا ظاهری از حمایت ایجاد کنند و سپس قبل از پر شدن آن سفارشات را لغو می‌کنند. این عمل که به آن "فریب" می‌گویند، در بازارهای سنتی غیرقانونی است اما در بازارهای ارز دیجیتال به ندرت اجرا می‌شود.

تغییرات ناگهانی نقدینگی را بررسی کنید. توکنی که به طور ناگهانی ۵۰٪ یا بیشتر از عمق دفتر سفارش خود را از دست می‌دهد، ممکن است در حال تجربه خروج سازنده بازار باشد. این معمولاً یک نشانگر پیشرو از اخبار منفی یا پروژه‌ای در حال شکست است.

برنامه زمان‌بندی آزادسازی توکن را درک کنید. زمانی که سازندگان بازار توافق‌نامه‌های وام توکن را در دست دارند، بازگشت یا فروش آن توکن‌ها در پایان دوره توافق فشار فروش ایجاد می‌کند. بررسی کنید که آیا آزادسازی‌های آینده با پایان قراردادهای سازنده بازار شناخته شده همزمان است یا خیر.

حجم را در صرافی‌های مختلف مقایسه کنید. اگر حجم معاملات یک توکن در یک صرافی متمرکز باشد، نقدینگی ممکن است به یک توافق سازنده بازار با آن مکان وابسته باشد. توکن‌هایی که حجم آن‌ها در چندین صرافی توزیع شده، کمتر در معرض خطر خروج یک سازنده بازار قرار دارند.

چه چیزی را باید زیر نظر داشت

اجرای مقررات علیه سازندگان بازار. پرونده SEC علیه Jump Crypto به خاطر نقش آن در سقوط UST می‌تواند به عنوان یک پیش‌زمینه برای نحوه تنظیم بازارسازی ارزهای دیجیتال عمل کند. اقدامات مشابه علیه سایر شرکت‌ها می‌تواند مدل عملیاتی صنعت را تغییر دهد.

ادغام در بخش بازارسازی. با افزایش هزینه‌های نظارتی و خروج شرکت‌های کوچک‌تر، شرکت‌های باقی‌مانده قدرت قیمت‌گذاری بیشتری بر پروژه‌های توکن پیدا می‌کنند. این تمرکز ممکن است هزینه‌های لیست کردن را افزایش دهد و رقابت برای جذب اسپرد را کاهش دهد.

رشد بازارسازی زنجیره‌ای. با بلوغ صرافی‌های غیرمتمرکز و جذب حجم بیشتری از نهادها، تعادل بین بازارسازی زنجیره‌ای و خارج از زنجیره در حال تغییر است. پروتکل‌هایی که کارایی سرمایه بهتری برای ارائه‌دهندگان نقدینگی حرفه‌ای ارائه می‌دهند، سرمایه سازندگان بازار را از مکان‌های متمرکز جذب خواهند کرد.

ابتکارات شفافیت. چندین پروژه توکن شروع به انتشار عمومی توافق‌نامه‌های بازارسازی خود کرده‌اند. اگر این روند ادامه یابد، خریداران توکن اطلاعات بهتری درباره اینکه چه کسی نقدینگی را تأمین می‌کند و تحت چه شرایطی خواهند داشت.

ریسک پیش‌فرض سازندگان بازار. سازندگان بازار موجودی‌های بزرگی از دارایی‌های نوسانی را در ده‌ها مکان نگهداری می‌کنند. یک سقوط شدید در بازار می‌تواند ذخایر سرمایه یک شرکت را از بین ببرد و آن را مجبور به خروج از تمام مکان‌ها به طور همزمان کند و یک خلاء نقدینگی ایجاد کند که کاهش قیمت اولیه را در کل بازار تشدید می‌کند.
بیشتر بخوانید: بازار غیرمتمرکز (DEX) چیست؟

سازنده بازار ارز دیجیتال چیست؟

سازنده بازار ارز دیجیتال شرکتی است که به طور مداوم سفارشات خرید و فروش را در صرافی‌ها قرار می‌دهد و نقدینگی را فراهم می‌کند تا سایر معامله‌گران بتوانند به سرعت معاملات را انجام دهند. سازندگان بازار از اسپرد بین قیمت‌های خرید و فروش خود سود می‌برند که در هزاران یا میلیون‌ها معامله در روز جمع می‌شود.

سازندگان بازار چگونه درآمد کسب می‌کنند؟

سازندگان بازار از سه منبع اصلی درآمد کسب می‌کنند: اسپرد خرید و فروش در هر معامله‌ای که انجام می‌دهند، هزینه‌های نگهداری و درآمد گزینه‌ای از توافق‌نامه‌های لیست کردن توکن با پروژه‌ها، و سودهای تجاری اختصاصی از موقعیت‌های جهت‌دار و آربیتراژ در مکان‌های مختلف.

چرا پروژه‌های توکن سازندگان بازار را استخدام می‌کنند؟

پروژه‌های توکن سازندگان بازار را استخدام می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که توکن آن‌ها از لحظه لیست شدن نقدینگی کافی در صرافی‌ها دارد. بدون یک سازنده بازار، یک توکن تازه لیست شده دفتر سفارش نازکی خواهد داشت، اسپردهای وسیع و تأثیر شدید بر قیمت حتی در معاملات کوچک، که خریداران را دلسرد کرده و توکن را غیرنقدینگی نشان می‌دهد.

وام توکن در توافق‌نامه بازارسازی چیست؟

وام توکن یک توافق است که در آن یک پروژه مقدار زیادی از توکن‌ها را به یک سازنده بازار قرض می‌دهد. سازنده بازار از این توکن‌ها برای قرار دادن سفارش‌های فروش در صرافی‌ها استفاده می‌کند و عرضه قابل مشاهده‌ای را در دفتر سفارش ایجاد می‌کند. در پایان توافق، سازنده بازار توکن‌ها یا معادل نقدی آن‌ها را برمی‌گرداند، بسته به شرایط قرارداد.

آیا سازندگان بازار می‌توانند قیمت توکن‌ها را دستکاری کنند؟ {#faq-question-5}

سازندگان بازار دارای موجودی، دسترسی به صرافی و مزایای اطلاعاتی هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد قیمت‌ها را تحت تأثیر قرار دهند. اینکه آیا اقدامات خاصی به عنوان دستکاری محسوب می‌شود بستگی به نیت و حوزه قضایی دارد. اقداماتی مانند اسپوفینگ (قرار دادن سفارش‌هایی که قصد لغو آن‌ها وجود دارد)، تجارت شست (تجارت با خود برای افزایش حجم) و جلو افتادن از سفارشات مشتری به طور کلی ممنوع است اما در بازارهای کریپتو به طور نامنظم اجرا می‌شود.

چه اتفاقی برای Alameda Research افتاد؟ {#faq-question-6}

Alameda Research یک شرکت تجارت و سازندگی بازار کریپتو بود که به شدت با صرافی FTX مرتبط بود. Alameda از عملیات سازندگی بازار خود و دسترسی ویژه به FTX برای انجام شرط‌های بزرگ استفاده کرد و در نهایت میلیاردها دلار از وجوه مشتریان را قرض گرفت. وقتی این موقعیت‌ها در نوامبر 2022 سقوط کردند، هم Alameda و هم FTX ورشکست شدند و منجر به محکومیت‌های جنایی برای مدیران کلیدی شد.

چگونه می‌توان فهمید که یک توکن نقدینگی خوبی دارد؟ {#faq-question-7}

فاصله بین قیمت خرید و فروش (هرچه تنگ‌تر بهتر)، عمق دفتر سفارش (سفارش‌های بیشتر نزدیک به قیمت فعلی به معنای نقدینگی بیشتر) و حجم معاملات روزانه نسبت به سرمایه بازار توکن را بررسی کنید. به یاد داشته باشید که هر سه معیار می‌توانند به طور مصنوعی توسط سازندگان بازار یا تجارت شست افزایش یابند، بنابراین آن‌ها را در چندین صرافی مقایسه کنید.

آیا صرافی‌های غیرمتمرکز سازندگان بازار دارند؟ {#faq-question-8}

بله. سازندگان بازار حرفه‌ای با واریز توکن‌ها به استخرهای نقدینگی یا قرار دادن موقعیت‌های نقدینگی متمرکز، نقدینگی را در صرافی‌های غیرمتمرکز فراهم می‌کنند. مکانیک‌ها از سازندگی بازار در صرافی‌های متمرکز متفاوت است، اما عملکرد اقتصادی یکسان است: فراهم کردن نقدینگی در ازای درآمد کارمزد معاملات و در بسیاری از موارد، پاداش‌های توکن از پروتکل.

این مقاله صرفاً برای اهداف اطلاعاتی است و مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری یا حقوقی محسوب نمی‌شود. تجارت کریپتو دارای ریسک‌های قابل توجهی است، از جمله احتمال از دست دادن کامل سرمایه. همیشه قبل از اتخاذ هر تصمیم سرمایه‌گذاری، تحقیقات خود را انجام دهید. اطلاعات به روز تا 4 اوت 2026.