اسکار لورنزو رینهولد در ۹۱ سالگی درگذشت، هفت بار به جرم جنایات علیه بشریت محکوم شده بود

سرکوبگر اسکار لورنزو رینهولد در سن ۹۱ سالگی درگذشت. رئیس سابق اطلاعات ششمین تیپ پیاده‌نظام کوهستانی نوکن در دوران دیکتاتوری نظامی و مسئول مرکز مخفی بازداشت "لا اسکولیتا"، هفت محکومیت به جرم جنایات علیه بشریت داشت که از جمله آن‌ها سه حکم حبس ابد بود.

رینهولد در ۷ ژوئیه به دلیل نارسایی حاد تنفسی درگذشت. در روزهای پایانی زندگی‌اش به دلیل زوال شناختی پیشرفته در یک خانه سالمندان بستری بود، هرچند که حبس خانگی را در یک آپارتمان در محله بلگرانو سپری می‌کرد.

این سرهنگ بازنشسته یکی از چهره‌های مرکزی تروریسم دولتی در زیرمنطقه ۵۲ بود، ساختاری سرکوبگر که شامل استان نوکن و بخش‌های بزرگی از غرب و جنوب ریونگر بود، از جمله شهر سن کارلوس د باریلچه. این وابستگی تحت نظارت فرماندهی منطقه V بود و مرکز عملیاتی اصلی آن ششمین تیپ پیاده‌نظام کوهستانی نوکن بود.

بر اساس تحقیقات قضایی، رینهولد نقش کلیدی در انتخاب قربانیان، شناسایی افراد تحت تعقیب، بازجویی‌های تحت شکنجه و تعیین سرنوشت ربوده‌شدگان در دوران دیکتاتوری داشت. بازماندگان و سازمان‌های حقوق بشری او را به عنوان شخصیتی با رفتار "سرد و ترسناک" توصیف کردند و اشاره کردند که او خانواده‌های مفقودشدگان را با سلاحی روی میز خود در حالی که اطلاعاتی درباره عزیزانشان نمی‌داد، استقبال می‌کرد.

هفت محکومیت به جرم جنایات علیه بشریت

پس از از سرگیری محاکمات به جرم جنایات علیه بشریت، رینهولد در طول تقریباً دو دهه از روندهای قضایی، هفت بار محکوم شد.

در ۲۰۰۸، دادگاه فدرال نوکن برای او حکمی به مدت ۲۵ سال حبس صادر کرد و او را به خاطر محرومیت غیرقانونی از آزادی، شکنجه، مشارکت غیرقانونی، سرقت و تهدید به ضرر ۱۷ قربانی، از جمله بازمانده ایسلاندا بسه‌را، مسئول شناخت.

چهار سال بعد، در ۲۰۱۲، او به دلیل ربودن و شکنجه ۳۹ نفر دیگر از منطقه، محکوم به ۲۱ سال حبس شد. در همان سال، دادگاه فدرال باهیا بلانکا اولین حبس ابد او را به خاطر جنایات ارتکابی تحت نظارت ارتش پنجم صادر کرد.

در ۲۰۱۶، او دوباره به حبس ابد به عنوان مسئول منطقه‌ای برای ۲۰ ربودن، ۱۳ مورد شکنجه و ۱۱ قتل افراد مفقود شده محکوم شد. در یک بازنگری بعدی، در ۲۰۲۳، یک محکومیت به جرم خشونت جنسی به او اضافه شد، زیرا او به عنوان مسئول یک تجاوز جنسی شدید به یک قربانی در بند شناخته شد.

علاوه بر این، در ۲۰۱۹، او به مدت ۱۱ سال حبس به خاطر ربودن و ناپدید شدن اجباری خوان مارکوس هرمان محکوم شد. در ۲۰۲۱، او سومین محکومیت حبس ابد خود را دریافت کرد: دادگاه او را به عنوان همکار در قتل‌های با نیت قبلی در هشت مورد، علاوه بر محرومیت غیرقانونی از آزادی، سوءاستفاده نامناسب و تجاوز محکوم کرد.

حبس خانگی و پرونده‌های معلق

با وجود شدت جرایمی که به خاطر آن‌ها محکوم شده بود، رینهولد بیشتر دوران حبس خود را تحت رژیم حبس خانگی گذراند. پس از اولین محکومیتش، او برای مدت کوتاهی در زندان‌های فدرال بود و سپس چندین محاکمه را از طریق ویدئو کنفرانس ادامه داد.

در طول روندهای قضایی هرگز اظهارنظر نکرد و اطلاعاتی درباره سرنوشت قربانیانی که همچنان مفقود بودند، از جمله اسکار راگنی، ارائه نداد.

در زمان مرگش، رینهولد از نهمین محاکمه پرونده معروف به "لا اسکولیتا" که امسال آغاز شده بود، به دلیل ابتلا به زوال عقل مرتبط با آلزایمر کنار گذاشته شده بود. پس از تأیید مرگ او، دادگاه فدرال شماره ۲ نوکن اقدام قضایی را منقضی اعلام کرد و در پرونده‌هایی که هنوز باز بودند، از جمله تحقیقاتی درباره سرقت آپارتمان‌های متعلق به یک تعاونی خبرنگاران در دوران دیکتاتوری، حکم برائت صادر کرد.