آمریکا می‌گوید که دارای ذخیره بیت‌کوین است، اما هیچ‌کس نمی‌تواند بر سر مقدار آن توافق کند

در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۵، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ یک دستور اجرایی برای ایجاد ذخیره استراتژیک بیت‌کوین امضا کرد و بیشتر توجهات به این ایده بزرگ معطوف شد: آمریکا یک فورت ناکس دیجیتال ساخته است، دولت دیگر بیت‌کوین نمی‌فروشد و واشنگتن شاید بتواند بدون هزینه برای مالیات‌دهندگان، بیت‌کوین بیشتری اضافه کند.

با این حال، زبان عملی دستور اجرایی کمتر جذاب بود اما شامل چندین جزئیات مهم بود که تعیین می‌کرد آیا ذخیره استراتژیک موفق خواهد بود یا خیر.

هر آژانس فدرال ۳۰ روز فرصت داشت تا حساب کاملی از دارایی‌های دیجیتال خود به خزانه‌داری ارائه دهد، حساب‌های نگهداری‌کننده آن‌ها را شناسایی کند و بررسی کند که آیا بیت‌کوین‌های واجد شرایط می‌توانند به‌طور قانونی به ذخیره منتقل شوند یا خیر. خزانه‌داری ۶۰ روز فرصت داشت تا ارزیابی کند که حساب‌های ذخیره در کجا باید واقع شوند، چگونه باید مدیریت شوند و آیا کنگره نیاز به مجوز برای هر بخشی از عملیات دارد یا خیر.

بیت‌کوین‌های واریز شده به ذخیره به‌طور کلی نباید فروخته شوند، هرچند دستور استثنائاتی برای احکام دادگاه، جبران خسارت به قربانیان، استفاده‌های قانونی و چندین تعهد قانونی دیگر حفظ کرده است.

دامنه و جزئیات دستور اجرایی نشان داد که کاخ سفید صرفاً سوار بر موج ارزهای دیجیتال نیست یا برنامه‌هایی برای انباشتن بیت‌کوین اعلام نمی‌کند. این دستور از دولت خواسته است تا دارایی‌های خود را شمارش کند، آن‌ها را بر اساس وضعیت قانونی مرتب کند، شناسایی کند که چه کسی آن‌ها را کنترل می‌کند و تصمیم بگیرد کدام یک واقعاً باید در این انباشت قرار گیرد.

بیش از یک سال بعد، عموم مردم هنوز نمی‌توانند موجودی اولیه را تعیین کنند.

زمانی که ذخیره اعلام شد، مشاور ارز دیجیتال کاخ سفید دیوید ساکس گفت که دولت فدرال حدود ۲۰۰,۰۰۰ BTC دارد. یک تراز معمولی این رقم را ۱۹۸,۱۰۹ BTC اعلام کرد. تا ژوئیه ۲۰۲۶، آرکهام تخمین زد که دولت حدود ۳۲۴,۰۰۰ BTC را کنترل می‌کند، در حالی که خزانه‌داری‌های بیت‌کوین ۳۲۸,۳۷۲ BTC را فهرست کردند.

با قیمت مرجع ۶۲,۷۶۱ دلار، این تخمین‌ها مقادیر بسیار متفاوتی از دلار را توصیف می‌کنند. مجموع پایین‌تر حدود ۱۲.۴۳ میلیارد دلار ارزش دارد و بالاترین حدود ۲۰.۶۱ میلیارد دلار. فاصله بین آن‌ها که در حال حاضر ۱۳۰,۲۶۳ BTC است، حدود ۸.۱۸ میلیارد دلار ارزش دارد.

این به این معنا نیست که واشنگتن ۸ میلیارد دلار را گم کرده است. این به این معناست که افراد خارج از دولت در حال شمارش دسته‌های مختلفی از اموال هستند در حالی که دولت از انتشار تطبیق‌نامه‌ای که نشان دهد واقعاً چقدر بیت‌کوین دارد، خودداری می‌کند.

کیف پول دارایی نیست

بیت‌کوین نوعی قطعیت وسوسه‌انگیز را ارائه می‌دهد. هر تراکنش در یک دفتر عمومی ظاهر می‌شود. هر کسی می‌تواند سکه‌ها را از یک آدرس به آدرس دیگر دنبال کند، ببیند که کیف پولی که به دولت تعلق دارد پس از ماه‌ها عدم فعالیت بیدار می‌شود و مقدار دقیق منتقل شده را، حتی تا یک صدم میلیونم بیت‌کوین، مشاهده کند.

اما متأسفانه، نمی‌توانید مالکیت قانونی را در بلاک‌چین ببینید.

دقیقاً مانند اینکه پلیس می‌تواند یک خودرو را قبل از اینکه دادگاه تصمیم بگیرد که چه کسی در نهایت مالک آن است، توقیف کند، مأموران فدرال می‌توانند در حین یک تحقیق کنترل بیت‌کوین را به دست بگیرند قبل از اینکه دولت مالکیت نهایی را به دست آورد. در این میان، سکه‌ها ممکن است شواهدی باشند، یک متهم ممکن است به توقیف اعتراض کند، قربانیان ممکن است ادعاهای برتری داشته باشند، طلبکاران ممکن است وارد روند شوند و یک دادگاه ممکن است بعداً دستور جبران خسارت، بازگشت یا ضبط را صادر کند.

برای واجد شرایط بودن در ذخیره استراتژیک، BTC باید شرایط بیشتری را نسبت به صرفاً یافتن در یک کیف پول دولتی برآورده کند. BTC ذخیره باید توسط خزانه‌داری نگهداری شود، در نهایت ضبط شده و دیگر برای تعهدات قانونی مشخص نیاز نباشد. حتی در این صورت، یک دادگاه یا رئیس آژانس ممکن است آزادسازی آن را تحت استثنائات تعریف شده مجاز کند.

یک مورد نشان می‌دهد که چرا این تمایز یک موضوع حقوقی نیست. مأموران فدرال بیش از ۹۴,۰۰۰ BTC را از هک بیت‌فینکس در سال ۲۰۱۶ بازیابی کردند. این سکه‌ها از آن زمان در برخی تخمین‌ها از دارایی‌های فدرال ظاهر شده‌اند، اما دارایی‌ها همچنان به یک روند مرتبط هستند که در آن جبران خسارت و وضعیت قربانی به شدت مورد مناقشه قرار گرفته است.

CryptoSlate محاسبه کرد که بازگرداندن حدود ۹۴,۶۴۳ BTC می‌تواند موجودی اصلی دولت را تقریباً ۳۰٪ کاهش دهد، بدون اینکه دولت چیزی بفروشد.

اطلاعات بلاک‌چین می‌تواند ثابت کند که سکه‌ها جابجا شده‌اند و کسی با کلیدهای مربوطه تراکنش را تأیید کرده است. اما نمی‌تواند ثابت کند که خزانه‌داری مالکیت مفید را در اختیار دارد، که تمام ادعاهای شخص ثالث منقضی شده‌اند، یا اینکه یک حکم دادگاه خاص اجازه می‌دهد سکه‌ها در یک ذخیره ملی باقی بمانند.

127,000 بیت‌کوین اضافی
در حالی که بخش عمده‌ای از شکاف عددی بین تخمین‌های مختلف ذخیره استراتژیک به تعاریف متفاوت مربوط می‌شود، این شکاف یک مشکل اساسی ایجاد می‌کند زمانی که ذخیره به عنوان یک تراز ثابت توصیف می‌شود.

در اکتبر 2025، وزارت دادگستری اعلام کرد که حاکمیت حدود 127,271 بیت‌کوین مرتبط با چن ژی، بنیان‌گذار و رئیس گروه پرنس کامبوج، را به دست آورده است. دادستان‌ها اقدام به طرح بزرگ‌ترین اقدام مصادره در تاریخ خود کردند، زمانی که ارزش سکه‌ها حدود 15 میلیارد دلار بود.

زمان‌بندی مصادره و مقدار مصادره شده تقریباً به طور کامل با افزایش از حدود 198,000 بیت‌کوین تخمین‌زده شده در ذخیره استراتژیک دولت به مجموع بالای 324,000 بیت‌کوین هم‌راستا است. آرکهام همچنین بیت‌کوین‌های مصادره شده را با کیف‌پول‌های مرتبط با چن ژی مرتبط کرده است.

این احتمالاً توضیحی برای بیشتر افزایش‌ها است، اگرچه ردیاب‌های کیف‌پول همه از تعاریف یکسان استفاده نمی‌کنند یا برچسب‌های خود را همزمان به‌روزرسانی نمی‌کنند.

یک نکته قانونی بزرگ در اینجا وجود دارد. وزارت دادگستری یک شکایت مصادره مدنی اعلام کرد و گفت که بیت‌کوین در حاکمیت فدرال است. با این حال، یک شکایت تنها یک روند را آغاز می‌کند؛ این به معنای همان حکم نهایی نیست که مالکیت نامحدود را به دولت اعطا کند.

بنابراین بزرگ‌ترین افزوده به دارایی‌های ظاهری بیت‌کوین آمریکا ممکن است بهترین نمایش از این باشد که چرا دارایی‌های ظاهری تراز ذخیره نیستند. کنترل فدرال با 127,271 بیت‌کوین گسترش یافته است، اما سوابق عمومی ثابت نمی‌کند که آن سکه‌ها در نهایت مصادره شده، آزاد از ادعاهای قربانی، به خزانه‌داری منتقل شده یا به حساب‌های ذخیره واریز شده‌اند.

یک ردیاب می‌تواند آنها را به سرعت اضافه کند، اما دولت ممکن است سال‌ها دعوی حقوقی نیاز داشته باشد قبل از اینکه بتواند آنها را به عنوان ثروت دائمی حاکمیتی در نظر بگیرد.

کارهایی که به ذخیره استراتژیک منجر شد
دستور ذخیره ترامپ یک تصمیم آنی نبود و به تنهایی ظهور نکرد. یک دستور در تاریخ 23 ژانویه 2025 قبلاً گروه کاری رئیس‌جمهور در بازارهای دارایی دیجیتال را ایجاد کرده و به آن دستور داده بود که یک ذخیره ملی را به عنوان بخشی از گزارشی جامع در مورد تنظیمات ارزهای دیجیتال ارزیابی کند.

سپس دستور مارس بررسی‌های حسابداری و انتقال 30 روزه را بر عهده گرفت، که به دنبال آن ارزیابی قانونی و سرمایه‌گذاری 60 روزه خزانه‌داری قرار داشت.

کاخ سفید گزارش 166 صفحه‌ای خود در مورد دارایی‌های دیجیتال را در ژوئیه 2025 منتشر کرد. در انتهای این سند آمده است که خزانه‌داری ذخیره و حساب‌های نگهداری آن را مدیریت خواهد کرد، دارایی‌های مصادره شده آن را تأمین مالی خواهند کرد، بیت‌کوین ذخیره به طور کلی فروخته نخواهد شد و خزانه‌داری و بازرگانی به مطالعه نگهداری و خرید بدون تأثیر بر بودجه ادامه خواهند داد.

این گزارش همچنین گفت که خزانه‌داری "ملاحظاتی" را به کاخ سفید در مورد تأسیس و مدیریت ذخیره ارائه کرده است. این ملاحظات را فاش نکرد، فهرست موجودی به‌تفکیک آژانس منتشر نکرد یا مشخص نکرد که چه مقدار بیت‌کوین واجد شرایط به حساب‌های تحت مدیریت خزانه‌داری رسیده است.

این دقیق‌تر از این است که بگوییم دولت به مهلت‌های خود توجه نکرده است. به نظر می‌رسد برخی کارها به‌طور داخلی انجام و ارائه شده است. آنچه که عموم نمی‌تواند ببیند این است که آژانس‌ها چه گزارشی ارائه کرده‌اند، آیا خزانه‌داری گزارش‌های آنها را تطبیق داده است، کدام دارایی‌ها استاندارد نهایی مصادره را برآورده کرده‌اند و چه تراز مالی را دولت به عنوان متعلق به ذخیره شناسایی می‌کند.

واشنگتن سیاست، مهلت‌ها و بیانیه‌ای که خزانه‌داری تحلیل خود را ارائه داده است منتشر کرده است. اما پاسخی که از این فرایند تولید شده است منتشر نشده است.

کمبود یک حساب عمومی نحوه تفسیر معاملات عادی دولتی را تغییر می‌دهد، که به همین دلیل عدم شفافیت اداری به سر و صدای بازار تبدیل می‌شود.

در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۶، کیف‌پول‌های دولتی ۳,۹۴۱ BTC و ۳۰,۰۰۷ ETH را در طی حدود هشت ساعت به Coinbase Prime منتقل کردند. آرکهام ارزش این حرکت را حدود ۲۸۸.۳۳ میلیون دلار تخمین زد.

زنجیره بلوکی مقصد این تراکنش را فاش کرد، اما دستورات دولت به Coinbase را نشان نداد.

این تمایز به ویژه مهم است زیرا خدمات مارشال ایالات متحده Coinbase Prime را برای ارائه خدمات نگهداری و تجارت پیشرفته برای دارایی‌های دیجیتال با ارزش بازار بالا انتخاب کرده است. بنابراین، همان مقصد می‌تواند از چندین فعالیت بسیار متفاوت پشتیبانی کند: ذخیره‌سازی، تجمیع، مدیریت، آماده‌سازی برای انتقال قانونی مجاز یا فروش نهایی.

نامیدن این انتقال به عنوان یک فروش بدون شواهد اجرایی غیرمسئولانه خواهد بود. اما نامیدن آن به عنوان نگهداری بی‌ضرر نیاز به اطلاعاتی دارد که عموم مردم در اختیار ندارند.

علاقه کاخ سفید به ارزهای دیجیتال محدود به بیت‌کوین نیست. برای نگهداری دامنه وسیع‌تری از دارایی‌های دیجیتال، دولت یک ذخیره‌گاه دارایی دیجیتال جداگانه تأسیس کرده است که در آن وزارت خزانه‌داری اختیار بیشتری در زمینه نگهداری دارد.

با این حال، دامنه وسیع‌تری از سکه‌ها فقط شمارش دارایی‌ها را دشوارتر می‌کند. هیچ یک از نهادهای دولتی که مسئول گزارش دارایی‌های دیجیتال خود هستند، فهرست کاملی منتشر نکرده‌اند، بنابراین نمی‌توانیم با اطمینان بدانیم که آیا سکه‌ها از کیف‌پول‌های مرتبط با دولت به ذخیره‌گاه منتقل شده‌اند یا خیر.

این نوع ابهام به راحتی قابل اجتناب است. وزارت خزانه‌داری می‌تواند نهاد فرستنده، دسته قانونی، نگهدارنده دریافت‌کننده و اینکه آیا مالکیت مفید تغییر کرده است را شناسایی کند. این اطلاعات می‌تواند پس از اجرا منتشر شود، بدون اینکه با تراکنش تداخل کند یا رویه‌های امنیتی را فاش کند.

در عوض، هر حرکت بزرگ اکنون یک بازی حدس زدن است که در آن معامله‌گران، تحلیلگران و حساب‌های سیاسی در تلاشند تا معنای سیاسی، اقتصادی و سیاستی را به یک برچسب آدرس نسبت دهند.

نگهداری سکه‌ها آسان‌تر از خرید آنهاست

سه راه وجود دارد که ذخیره‌گاه استراتژیک دولت می‌تواند رشد کند.

وزارت خزانه‌داری می‌تواند بیت‌کوینی را که به پایان ضبط رسیده است، نگه دارد و سایر نهادها می‌توانند بیت‌کوین‌های واجد شرایطی را که قبلاً در اختیار دارند، منتقل کنند. وزارت خزانه‌داری و وزارت بازرگانی همچنین می‌توانند راه‌هایی برای به دست آوردن BTC اضافی توسعه دهند، به شرطی که روش بی‌طرفانه باشد و هزینه اضافی برای مالیات‌دهندگان ایجاد نکند.

دو مسیر اول شامل دارایی‌هایی است که قبلاً در سیستم فدرال وجود دارد، در حالی که سوم نیاز دارد که واشنگتن تعریف کند "بی‌طرفانه" در عمل به چه معناست.

آیا وزارت خزانه‌داری دارایی دیگری را مبادله خواهد کرد؟ آیا از عوایدی استفاده خواهد کرد که در غیر این صورت به یک صندوق ضبط وارد می‌شود؟ آیا چیزی را که دولت قبلاً مالک آن است، می‌فروشد؟ آیا هزینه‌ها را مجدداً هدایت می‌کند؟ آیا از کنگره مجوز جدیدی می‌خواهد؟ هر نسخه نیاز به تصمیمات مشخصی درباره اینکه چه کسی اختیار دارد، کدام حساب پرداخت می‌کند، خریدها چگونه انجام می‌شود و چه زمانی عموم مردم از آنها مطلع می‌شوند، دارد.

گزارش ژوئیه ۲۰۲۵ گفت که وزارت خزانه‌داری و وزارت بازرگانی استراتژی‌هایی توسعه خواهند داد؛ اما برنامه خرید در بازار آزاد را اعلام نکرد.

کنگره از آن زمان دوباره به این موضوع پرداخته است. قانون پیشنهادی مدرنیزاسیون ذخیره‌گاه آمریکایی ۲۰۲۶، دارایی‌های دیجیتال فدرال را تحت وزارت خزانه‌داری تجمیع کرده و گزارش‌های سه‌ماهه اثبات ذخیره، حسابرسی‌های شخص ثالث و نظارت کنگره را الزامی می‌کند. پوشش CryptoSlate از این پیشنهاد اشاره کرد که همچنین حداقل دوره نگهداری ۲۰ ساله را بر روی بیت‌کوین‌های ذخیره‌گاه تحمیل خواهد کرد.

این مقررات نوعی چارچوب قانونی را ایجاد می‌کند که فرمان اجرایی فاقد آن است. اما قانون پیشنهادی تعادل فعلی را حل نمی‌کند مگر اینکه استانداردهای فهرست آن به قانون تبدیل شود و واقعاً اجرا شود.

این بدان معناست که اولین وظیفه واشنگتن یافتن یک راه جدید و هوشمندانه برای خرید بیت‌کوین بیشتر نیست؛ بلکه تعیین این است که دولت چه مقدار بیت‌کوین واجد شرایط را در حال حاضر در اختیار دارد.

سایر ذخیره‌گاه‌ها تعداد را منتشر می‌کنند

بیت‌کوین نیازی به مدیریت دقیقاً مشابه طلا، نفت یا ارزهای خارجی ندارد. با این حال، در حالی که این دارایی‌ها اهداف، قوانین و نیازهای امنیتی متفاوتی دارند، آن‌ها نشان می‌دهند که مدیریت ذخایر معمولاً چگونه است.

وزارت خزانه‌داری هر هفته موقعیت ذخایر بین‌المللی ایالات متحده را منتشر می‌کند. بیانیه‌ای در تاریخ 17 ژوئیه 2026، اوراق بهادار و سپرده‌های ارزی خارجی، موقعیت ذخیره صندوق بین‌المللی پول، حقوق برداشت ویژه و 261.499 میلیون اونس تروی طلا را فهرست کرده است. همچنین مبنای ارزیابی استفاده شده برای هر دسته را افشا کرده است.

این انتشار به عموم نشان می‌دهد که دولت چه مقدار از هر دارایی را شناسایی می‌کند، مقدار چگونه ارزیابی می‌شود و دوره گزارش‌دهی اخیر چگونه با دوره قبلی مقایسه می‌شود.

ذخیره بیت‌کوین به همان انضباط اساسی نیاز دارد، فقط به یک دارایی دیجیتال تطبیق یافته است. وزارت خزانه‌داری نیازی به انتشار آدرس‌های زنده، ترتیبات امضا، مکان‌های کلید یا هویت کارمندانی که مجاز به تأیید انتقال‌ها هستند، ندارد، زیرا امنیت عملیاتی باید بزرگترین نگرانی آن باقی بماند. راز مالکیت کلی یک انتخاب متفاوت است.

بدون موجودی اولیه، کنگره نمی‌تواند در معرض خطر دولت را ارزیابی کند. شهروندان نمی‌توانند عملکرد ذخیره را اندازه‌گیری کنند. بازارها نمی‌توانند نگهداری معمولی را از تغییر سیاست تشخیص دهند. قربانیان و طلبکاران می‌توانند دارایی‌هایی را که به عنوان ثروت ملی توصیف شده‌اند، مشاهده کنند در حالی که ادعاهای آن‌ها همچنان حل نشده باقی می‌ماند.

این همچنین دعوتی به بداهه‌پردازی سیاسی است. در طول یک تجمع، مقامات می‌توانند به کل بزرگ‌ترین ردیاب اشاره کنند و میلیاردها در سود را جشن بگیرند. در طول یک سقوط، آن‌ها می‌توانند به یک تعریف قانونی محدودتر استناد کنند یا انکار کنند که سکه‌های تازه ضبط شده هرگز متعلق به ذخیره بوده‌اند. یک پرتفوی بدون موجودی آغازین توافق شده می‌تواند هر عدد عملکردی را که حامی آن ترجیح می‌دهد، تولید کند.

حسابرسی می‌تواند در یک صفحه جا بگیرد

وزارت خزانه‌داری می‌تواند با یک بیانیه دوره‌ای که تقریباً خسته‌کننده خواهد بود، بیشتر عدم قطعیت را از بین ببرد، که دقیقاً همان چیزی است که حسابداری خوب دولتی باید باشد.

این بیانیه شامل مجموع BTC نهایی ضبط شده؛ مجموع ضبط شده اما هنوز در حال دادرسی؛ مجموع مشمول بازپرداخت، طلبکار یا ادعاهای قانونی؛ مجموع منتقل شده به وزارت خزانه‌داری؛ مجموع واریز شده به حساب‌های ذخیره؛ مجموع نگهداری شده توسط هر نگهدارنده نهادی؛ مجموع به دست آمده خارج از ضبط؛ و مجموع آزاد شده یا دفع شده تحت یک استثنا خواهد بود.

این همچنین این اعداد را با دوره قبلی تطبیق می‌دهد، تاریخ ارزیابی را مشخص می‌کند و نهاد یا بدنه مستقل تأییدکننده حساب را شناسایی می‌کند.

موارد حساس می‌توانند تجمیع شوند، تحقیقات فعال می‌توانند تا زمانی که افشا قانونی مناسب نباشد، حذف شوند و معماری کیف پول و امنیت کلید همچنان محافظت شود.

هیچ‌یک از این‌ها نیاز ندارد که دولت نحوه امضای معاملات را افشا کند. این نیاز دارد که دولت مالکیت، تصاحب و صلاحیت ذخیره را جدا کند: سه مفهومی که برآوردهای عمومی اکنون به یک عدد بزرگ تبدیل می‌شوند.

فرهنگ بنیان‌گذاری بیت‌کوین بر اساس دستور "به کسی اعتماد نکن، تأیید کن" بنا شده است. دولت فدرال این دارایی را پذیرفته در حالی که به عموم یک ترتیب آشنا از واشنگتن را ارائه می‌دهد: اعتماد کنید که حسابداری انجام شده است، اعتماد کنید که دسته‌ها تطبیق داده شده‌اند و اعتماد کنید که کسی در وزارت خزانه‌داری موجودی واقعی را می‌داند.

یک ذخیره حاکم می‌تواند کلیدهای خود را مخفی نگه دارد. اما نمی‌تواند در حالی که مجموع مالکیت خود را نیز مخفی نگه می‌دارد، معتبر باقی بماند.