ایالات متحده یورو می‌فروشد تا ین بخرد: این چه تغییری در بازار جهانی ارز ایجاد می‌کند

بازار ارز حرکتی را ثبت کرده است که تحلیلگران آن را "بی‌سابقه" توصیف کرده‌اند. خزانه‌داری ایالات متحده در یک مداخله هماهنگ با ژاپن در روز جمعه گذشته، ین ژاپنی را در ازای یورو خریداری کرد و نه دلار. این اقدام روز دوشنبه توسط وزارت دارایی ژاپن تأیید شد و معامله‌گران ارز را غافلگیر کرد.

مکانیسم این کار ساده است، اما پیام آن پیچیده است. واشنگتن می‌خواست به توکیو کمک کند تا ین را تقویت کند، که در پایین‌ترین سطح خود در ۴۰ سال گذشته قرار داشت، بدون اینکه به بازار این احساس را بدهد که خواهان دلار ضعیف‌تری است. با توجه به اینکه تورم آمریکا هنوز بالاتر از هدف است، یک دلار تضعیف‌شده برای فدرال رزرو زیان‌آور خواهد بود.

"با توجه به اینکه ایالات متحده دارای تورم بالاتر از هدف است، یک دلار ضعیف‌تر در حال حاضر بهترین گزینه برای آنها نیست،" لی هاردمن، تحلیلگر ارشد ارز در MUFG گفت. منطق این است: فروش یورو به جای دلار، مشکل دیپلماتیک با ژاپن را حل می‌کند بدون اینکه یک مشکل جدید پولی در داخل ایجاد کند.

چرا این عملیات بی‌سابقه تلقی می‌شود

مداخلات ارزی هماهنگ بین اقتصادهای بزرگ به خودی خود نادر هستند. آخرین اقدام مشترک مهم بین ایالات متحده و ژاپن در این بازار به دهه‌ها پیش برمی‌گردد. اما آنچه این واقعه را منحصر به فرد می‌کند، انتخاب ارز فروخته‌شده است. به‌طور تاریخی، وقتی یک کشور برای خرید ارز دیگری مداخله می‌کند، ارز خود را می‌فروشد. ایالات متحده این قاعده را شکسته است.

تحلیلگران HSBC این عملیات را "اقدامی بسیار غیرمعمول، شاید بی‌سابقه" توصیف کردند. ارزیابی بارکلیز نیز در همین راستا بود: با استفاده از یورو و نه دلار، خزانه‌داری آمریکا مداخله را محدود به جفت یورو/ین نگه داشت و از نشان دادن تمایل به تضعیف عمومی دلار جلوگیری کرد.

اعداد شگفت‌انگیز هستند. داده‌های بانک مرکزی ژاپن نشان می‌دهد که ژاپن ممکن است تا ۳۶.۵۸ میلیارد دلار فقط در مداخله روز جمعه برای خرید ین هزینه کرده باشد. ایالات متحده نیز حدود ۲۶ میلیارد یورو برای این نوع عملیات در دسترس دارد که بین حساب بازار باز سیستم و صندوق تثبیت ارزی توزیع شده است.

تأثیر فوری بر بازارها

ین، که در حال حاضر نزدیک به ۱۶۴ در برابر دلار معامله می‌شد، در روز دوشنبه به حدود ۱۵۷ بازگشت. افزایش هفتگی نزدیک به ۴٪ بود که بزرگ‌ترین جهش در دو سال اخیر است. در جفت یورو/ین، حرکت حتی شدیدتر بود: یورو از ۱۸۷.۴ ین در روز پنجشنبه به طور موقت به زیر ۱۸۰ در روز دوشنبه کاهش یافت، که تغییری بیش از ۴٪ بود.

این نوسانات به سرعت گسترش می‌یابند. همانطور که معامله‌گران توضیح می‌دهند، حرکات در یک جفت ارز تقریباً به‌طور آنی در کل بازار تأثیر می‌گذارد. بانک‌ها و معامله‌گران باید دوباره ارزیابی کنند که یک تغییر در یورو/ین چه معنایی برای نرخ‌های دلار/ین و یورو/دلار دارد. این یک اثر زنجیره‌ای است که از سرمایه‌گذاران نهادی در درآمد ثابت تا صادرکنندگانی که به پیش‌بینی نرخ ارز وابسته‌اند، تأثیر می‌گذارد.

بانک مرکزی اروپا به طور رسمی حاضر به اظهارنظر نشد، اما منابع نشان می‌دهند که BCE با فدرال رزرو در این مورد در تماس بوده است. نه خزانه‌داری ایالات متحده و نه فدرال رزرو نیویورک به درخواست‌های اظهارنظر پاسخ ندادند.

هماهنگی جهانی یا موردی جداگانه

این واقعه به‌طور جداگانه اتفاق نیفتاد. علاوه بر مداخلات روز پنجشنبه و جمعه توسط ژاپن، کره جنوبی نیز هفته گذشته به‌طور هماهنگ با توکیو عمل کرد و دلار فروخت و وون خرید. این هم‌راستایی بین اقتصادهای آسیایی نشان‌دهنده نگرانی مشترک در مورد ضعف ارزهایشان در برابر دلار است.

سوالی که بازار اکنون می‌پرسد این است که آیا این هماهنگی می‌تواند گسترش یابد. سناریوی بیشتر مختل‌کننده، به گفته HSBC، این است که خود BCE یورو بفروشد و در ازای آن ین بخرد. این یک توافق ارزی بین بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان برای تقویت ین را شکل می‌دهد، چیزی که تحلیلگران آن را "رویدادی با احتمال پایین، اما با تأثیر بالا" توصیف می‌کنند.

برای کسانی که تأثیرات تنش‌های ژئوپولیتیکی را بر بازارهای مالی دنبال می‌کنند، این مقایسه واضح است. حرکات هماهنگ ارزی بین قدرت‌های بزرگ تمایل دارد تا تعادل نیروها را در سیستم پولی بین‌المللی دوباره طراحی کند، هرچند که به‌طور موقت.

این چه معنایی برای سرمایه‌گذار برزیلی دارد

این مداخله پیامدهای غیرمستقیم، اما مهمی دارد. یک ین قوی‌تر تمایل سرمایه‌گذاران ژاپنی به دارایی‌های خارجی، از جمله اوراق قرضه خزانه‌داری ایالات متحده را کاهش می‌دهد. اگر ژاپن سرمایه را به کشور بازگرداند، ممکن است فشار بر بازده‌های اوراق خزانه‌داری افزایش یابد، که بر هزینه سرمایه در سطح جهانی تأثیر می‌گذارد و به تبع آن بر دارایی‌های پرریسک در بازارهای نوظهور مانند برزیل تأثیر می‌گذارد.

علاوه بر این، تصمیم خزانه‌داری ایالات متحده برای استفاده از یورو یک اولویت واضح را منعکس می‌کند: حفظ دلار قوی در حالی که با سیاست پولی محدودکننده فدرال رزرو برخورد می‌کند. برای رئال برزیلی، این به این معنی است که سناریوی دلار قوی تمایل دارد ادامه یابد و فشار بر واردات و هزینه بدهی خارجی را افزایش دهد.

این واقعه همچنین بحث درباره کارایی مداخلات ارزی را دوباره زنده می‌کند. به‌طور تاریخی، اقدامات از این نوع تنها زمانی به‌طور پایدار مؤثر هستند که با تغییرات در اصول، مانند تنظیم نرخ‌های بهره همراه باشند. ژاپن سیاست پولی فوق‌العاده سست خود را حفظ می‌کند که همچنان ریشه ضعف ین است. بدون تغییر در این جبهه، مداخلات نقطه‌ای تمایل دارند که تسکین موقتی ارائه دهند.

اکنون بازار دو علامت را زیر نظر دارد: آیا BCE به‌طور رسمی در مورد فروش یورو توسط آمریکایی‌ها موضع‌گیری خواهد کرد و آیا فدرال رزرو نیویورک جزئیات عملیات را تأیید خواهد کرد. هر نشانه‌ای از هماهنگی وسیع‌تر می‌تواند انتظارات برای بازار جهانی ارز را در نیمه دوم سال به‌طور قابل توجهی تغییر دهد.