به عنوان ارز دیجیتال پشتیبان

چرا آنها به استفاده از ارزهای دیجیتال به عنوان پشتیبان تمایل پیدا کرده‌اند و نقش شرکت‌های ارز دیجیتال در این ارتقاء چیست؟

نویسنده: پراتیک دسا

ترجمه: بلاک یونی‌کورن

سال گذشته، یک شرکت به ارزش ۴.۷ تریلیون دلار در معاملات اوراق بهادار تسویه کرد که معادل بیش از ۳۵ برابر تولید ناخالص داخلی جهانی است. این ماه، این شرکت ------ شرکت سپرده‌گذاری و تسویه‌حساب (DTCC) ------ شروع به استفاده از فناوری بلاک‌چین برای پردازش این معاملات کرد.

در حال حاضر یکی از بزرگ‌ترین ارتقاءها در حوزه مالی جهانی شامل جایگزینی زیرساخت‌ها است. شرکت‌های تسویه‌حساب تنها نیستند. سازمان‌های همکاری اطلاعاتی که بیش از ۱۰,۰۰۰ بانک را در سطح جهانی متصل می‌کنند و سازمان‌های کارت که ۲۰۰ میلیون بازرگان را پوشش می‌دهند، در حال بازسازی زیرساخت‌های انتقال دارایی هستند و بلاک‌چین هسته این ارتقاء است.

برخی از صنایعی که قبلاً به ارزهای دیجیتال بی‌اعتنا بودند، اکنون به سرعت زیرساخت‌های ارز دیجیتال را می‌پذیرند.

در مقاله امروز، من توضیح می‌دهم که چرا آنها به استفاده از ارزهای دیجیتال به عنوان پشتیبان تمایل پیدا کرده‌اند و نقش شرکت‌های ارز دیجیتال در این ارتقاء چیست.

مسئله هزینه

امروز، اگر شما در بورس نیویورک (NYSE) سهام مایکروسافت را خریداری کنید، هنوز یک روز کامل طول می‌کشد تا به طور قانونی به نام شما منتقل شود. این به این دلیل است که زیرساخت انتقال مالکیت سهام برای عصر سهام کاغذی طراحی شده است. انسان‌ها بیش از ۶۰ سال زمان صرف کردند تا سهام را غیرمادی کنند و سرعت همه عملیات بازار سهام را افزایش دهند. با این حال، بخش انتقال وجوه و دارایی‌ها هنوز از طراحی عصر سهام کاغذی استفاده می‌کند.

اگر فکر کنید که این فقط یک مسئله راحتی است، بسیار ساده‌لوحانه است. هر گونه تأخیر در پردازش دارایی‌ها و جریان‌های نقدی می‌تواند منجر به خسارت اقتصادی شود.

به عنوان مثال، در پرداخت‌های بانکی بین‌المللی. اکثر بانک‌های جهانی در حساب‌های مختلف در کشورهای مختلف و ارزهای مختلف پیش‌پرداخت می‌کنند تا پرداخت‌ها بتوانند در مناطق زمانی مختلف تسویه شوند. آنها از سپرده‌های محلی و ذخایر بانک مرکزی برای تسویه معاملات بین‌المللی استفاده می‌کنند و نیازی به انتظار برای واریزهای آنی در مناطق زمانی مختلف ندارند.

حتی اگر معامله‌گران سهام وثیقه پرداخت کنند، این وجوه بی‌استفاده باقی می‌مانند و نمی‌توانند هیچ سودی تولید کنند. تسویه در شب جمعه متوقف می‌شود و بعد از ظهر دوشنبه از سر گرفته می‌شود، در حالی که مردم در آخر هفته به زندگی عادی خود ادامه می‌دهند. اگرچه هدف اولیه این همه ایجاد زحمت نبوده است، اما حتی با وجود گزینه‌های سریع‌تر و ارزان‌تر، ما هنوز باید برای استفاده از این زیرساخت هزینه پرداخت کنیم.

در همین حال، بورس‌های مختلف زمان‌های معاملاتی را برای پاسخ به تغییرات بازار افزایش می‌دهند. بورس اوراق بهادار لندن به تازگی اعلام کرد که پلتفرم معاملاتی LSE 24 را راه‌اندازی کرده است که در نیمه اول سال ۲۰۲۷ آغاز به کار خواهد کرد و از دوشنبه تا جمعه ۲۳.۵ ساعت خدمات معاملاتی ارائه می‌دهد. بورس کالای شیکاگو (CME) در ماه مه معاملات آتی ارز دیجیتال خود را به صورت ۲۴ ساعته تغییر داد. نزدک نیز برنامه‌ریزی کرده است که در اواخر امسال روز معاملاتی ۲۳ ساعته را راه‌اندازی کند.

اگرچه بخش معاملات ساعات کاری خود را افزایش داده است، اما تسویه معاملات هنوز عقب مانده است. این امر به طور بیشتری معاملات را مختل کرده و منجر به مسدود شدن وجوه شده است.

این مالیات به بیش از یک پنجم تولید ناخالص داخلی جهانی افزایش یافته است.

فقط در سال گذشته، مبلغ پرداخت‌های بین‌المللی شرکت‌های جهانی بیش از ۳۰ تریلیون دلار بوده و هزینه‌های معاملاتی سالانه بیش از ۱۲۰ میلیارد دلار است.

این هزینه‌ای است که اپراتورهای زیرساخت‌های مالی سنتی شروع به توجه به آن کرده‌اند.

در ژوئیه ۲۰۲۶، آنها شروع به اقدام‌های مشخصی کردند تا مسیرهای ارز دیجیتال را جایگزین زیرساخت‌های سنتی کنند.

تعویض زیرساخت

در ۱۵ ژوئیه، به عنوان یکی از ارکان بازار مالی ایالات متحده، DTCC برای اولین بار معاملات واقعی اوراق بهادار توکن‌شده را انجام داد. این معاملات شامل نسخه‌های توکن‌شده از سهام شرکت‌های اصلی، اوراق قرضه دولتی و ETF بود.

به عنوان بخشی از اولین معاملات زنجیره‌ای DTCC، JPMorgan Holdings خود را به شکل توکن به Invesco QQQ Trust (QQQ، یکی از ETF‌های با بیشترین حجم معاملات جهانی و نقدینگی) تبدیل کرد و آن را به عنوان وثیقه به بورس کالای شیکاگو (CME) واریز کرد. بیش از ۳۰ شرکت از جمله گلدمن ساکس، بلک‌راک، و گروه ونگارد و بورس نیویورک در این معاملات شرکت کردند. این توکن‌ها از طریق خرید مجدد، وثیقه، قرض دادن اوراق بهادار و وثیقه‌های تسویه‌حساب معامله می‌شوند.

فقط چند ماه به راه‌اندازی خدمات توکن‌شده DTCC در اکتبر ۲۰۲۶ باقی مانده است.

این بهبود زیرساخت به ما این امکان را می‌دهد که مزایای اقتصادی یک سیستم کارآمدتر را برای بازارهای سرمایه کمی‌سازی کنیم. در مه ۲۰۲۴، دوره تسویه سهام ایالات متحده از دو روز به یک روز کاهش یافت. کاهش یک روزه دوره تسویه، مبلغ وثیقه‌ای که اعضا باید در تسویه‌حساب نگه‌دارند را ۳ میلیارد دلار کاهش داد، که معادل ۲۳ درصد کاهش است، از ۱۲.۸ میلیارد دلار میانگین دوره T+2 به ۹.۸ میلیارد دلار در دوره T+1.

اگر بازار سهام یک کشور با صرفه‌جویی یک روزه ۳ میلیارد دلار وثیقه آزاد کند، پس کاهش زمان تسویه سهام، اوراق قرضه دولتی، خرید مجدد و ارز به چند دقیقه، چه ارزشی می‌تواند داشته باشد، چه در معاملات بین‌المللی و چه در آخر هفته، ممکن است به صورت نمایی افزایش یابد.

این همان جایی است که بلاک‌چین به کالا تبدیل می‌شود. انتقال استیبل‌کوین‌ها فقط چند سنت هزینه دارد و تسویه در چند ثانیه انجام می‌شود و در هر زمان و مکانی امکان‌پذیر است. از سوی دیگر، اوراق بهادار توکن‌شده می‌توانند در هر زمان معامله شوند و به عنوان وثیقه عمل کنند، بدون اینکه نیاز به انتظار برای باز شدن زیرساخت‌ها در روز دوشنبه باشد.

این همان دلیلی است که اپراتورهای زیرساخت‌های سنتی به تدریج به استفاده از راه‌آهن‌های ارز دیجیتال به عنوان خدمات پشتیبان روی آورده‌اند. زیرا اگر آنها این کار را نکنند، ممکن است کسب‌وکار خود را به رقبایی بسپارند که خدمات مشابه را با قیمت پایین‌تر و سرعت بالاتر به مشتریان ارائه می‌دهند.

زیرساخت‌های ارز دیجیتال با حذف زمان‌های بی‌استفاده، به مشتریان این امکان را می‌دهند که از وجوه خود به طور مؤثرتری استفاده کنند. اوراق بهاداری که تسویه آنها فردا انجام می‌شود، امروز نمی‌توانند به عنوان وثیقه استفاده شوند. در حالی که اوراق بهادار توکن‌شده می‌توانند در چند دقیقه وثیقه و قرض داده شوند و به صورت ۲۴ ساعته کار کنند. نقدینگی وثیقه تعیین می‌کند که آیا سرمایه به صورت مقطعی یا مداوم عمل می‌کند.

نه روز پیش، SWIFT که مسئول هماهنگی اطلاعات پرداخت بین بیش از ۱۱۵۰۰ نهاد است، اعلام کرد که ۱۷ بانک از شش قاره، از جمله سیتی‌بانک، HSBC، UBS، استناندارد چارترد و میتسوبیشی UFJ، در حال آماده‌سازی برای آزمایش سپرده‌های توکن‌شده در دفتر کل مشترک جدید خود هستند.

سپرده‌های توکن‌شده نوعی سپرده بانکی هستند که محدودیت زمانی ندارند. فناوری بلاک‌چین می‌تواند انتقال وجوه را در شب یا حتی آخر هفته به سرعت انجام دهد و در عین حال حق‌الناس بانک بر وجوه را حفظ کند. برای کاربرانی که به دلیل عدم وجود بیمه سپرده فدرال (FDIC) از استفاده از استیبل‌کوین‌های صادر شده توسط بانک‌ها خودداری می‌کنند، سپرده‌های توکن‌شده یک جایگزین ایده‌آل هستند. سپرده‌های توکن‌شده راحتی مشابهی را با استیبل‌کوین‌ها ارائه می‌دهند و در عین حال امنیت وجوه کاربران را تضمین می‌کنند و از نظارت خارج هستند.

من قبلاً در مقاله‌ای با عنوان «دفاع از سپرده‌ها» به این موضوع پرداخته‌ام.

حتی شبکه‌های کارت اعتباری مانند ویزا نیز در حال پذیرش زیرساخت‌های ارز دیجیتال هستند.

در ۱۶ ژوئیه، رئیس ویزا کریپتو لبز، کای شفیلد، اعلام کرد که یک پلتفرم جدید راه‌اندازی شده است که به بانک‌ها اجازه می‌دهد در سیستم خزانه‌داری موجود خود استیبل‌کوین‌ها را ضرب، انتقال و بازخرید کنند و هر کلید، هزینه گاز و زنجیره‌ای را از مشتری پنهان کنند.

بزرگ‌ترین جذابیت پذیرش زیرساخت‌های ارز دیجیتال به عنوان پشتیبان برای غول‌های مالی سنتی، توانایی انتقال مزایای هزینه و زمان به پایگاه مشتریان وسیع آنها است. در حال حاضر، حدود ۱۵,۰۰۰ مؤسسه مالی و بیش از ۲۰۰ میلیون بازرگان به شبکه ویزا متصل هستند.

رقیب آنها، مسترکارت، بر اساس آزمایش‌های اولیه و استقرارهای واقعی اولیه، گزینه‌های تسویه‌حساب استیبل‌کوین‌های بانکی را برای شش نوع استیبل‌کوین تحت نظارت گسترش داده است.

مسترکارت اکنون از تسویه‌حساب با استفاده از USDC Circle، PYUSD Paxos، USDG و USDP، RLUSD Ripple و SoFiUSD SoFi پشتیبانی می‌کند. این استیبل‌کوین‌ها در یک سری شبکه‌های بلاک‌چین پشتیبانی شده فعال خواهند شد، از جمله Arbitrum، Base، Canton، اتریوم، Polygon، Solana، Tempo و XRPL.

درون بانک‌ها، این نوع زیرساخت‌ها توانسته‌اند به طور گسترده عمل کنند. سیستم Kinexys JPMorgan بیش از ۴۰ تریلیون دلار حجم معاملات را پردازش کرده و اکنون روزانه بیش از ۷ میلیارد دلار وجوه را پردازش می‌کند، حتی در روزهایی که سایر مؤسسات مالی تعطیل هستند.

آنهایی که هنوز نسبت به زیرساخت‌های ارز دیجیتال شک دارند، فقط کافی است به نحوه پذیرش بازارهای پولی از بلاک‌چین نگاه کنند. BUIDL متعلق به بلک‌راک، یک صندوق خزانه توکن‌شده با حجم دارایی حدود ۲.۵ میلیارد دلار، اکنون به عنوان وثیقه‌ای برای مشتقات در بازارهای مختلف پذیرفته شده است. استاندارد چارترد و پلتفرم‌های تجارت فناوری و ارز دیجیتال OKX با هم این چارچوب را ساخته‌اند.

این همان ارزش کاربردی واقعی استفاده از ارز دیجیتال به عنوان فناوری پشتیبان است. این امکان را فراهم می‌کند که وثیقه در حالی که به عنوان ضمانت عمل می‌کند، نیز بازدهی اوراق قرضه دولتی را کسب کند.

اگر کسی از من بپرسد «چرا کسی باید راه‌آهن ارز دیجیتال را انتخاب کند؟»، من قوی‌ترین توضیح را ارائه می‌دهم.

هر نوآوری مالی جدید باید مهم‌ترین وظیفه‌اش کمک به شما در انتقال، افزایش ارزش و ذخیره مؤثر وجوه باشد.

با پیشبرد این نوآوری‌ها، شرکت‌های ارز دیجیتال موجود در حال یافتن نقش‌های جدید هستند.

به آنها بپیوندید، نه اینکه با آنها مقابله کنید

بسیاری از حامیان ارز دیجیتال تصور می‌کردند که شرکت‌های ارز دیجیتال جایگزین شرکت‌های مالی سنتی خواهند شد، اما واقعیت این است که شرکت‌های ارز دیجیتال در حال تبدیل شدن به سازندگان زیرساخت‌هایی هستند که شرکت‌های سنتی به آن نیاز دارند.

شش شرکت ارز دیجیتال با هم همکاری کردند تا فعالیت‌های DTCC در ماه ژوئیه را به واقعیت تبدیل کنند. Chainlink مسئول اتصال شبکه‌های مختلف است؛ شبکه Canton Digital Asset اوراق قرضه دولتی را حمل می‌کند؛ Fireblocks و BitGo پشتیبانی از نگهداری را فراهم می‌کنند؛ Circle و Ondo خدماتی را برای کل گروه طراحی کردند.

برخی از این شرکت‌ها ده سال زمان صرف کردند تا یک سیستم مالی موازی بسازند، اما اکنون در حال کمک به شرکت‌های مالی سنتی برای ساخت زیرساخت‌های انتقال وجوه و دارایی سریع‌تر و ارزان‌تر هستند. مدل درآمدی آنها نیز از جایگزینی وال‌استریت به خدمات‌دهی به این شرکت‌ها تغییر کرده است.

این فاکتورها حتی نیم کره را نیز در بر می‌گیرد.

در ۱۶ ژوئیه، بزرگ‌ترین شرکت توکن‌سازی سهام جهانی، Ondo Finance، اعلام کرد که با گروه SBI ژاپن همکاری کرده است تا توکن‌سازی سهام ژاپنی را محقق کند. سهام توکن‌شده در اکوسیستم SBI توزیع خواهد شد و با استیبل‌کوین JPYSC ِ SBI تسویه خواهد شد.

SBI بیش از ۲۵۰۰ میلیارد دلار دارایی را مدیریت می‌کند. اگر بخواهد توانایی توکن‌سازی را به تنهایی بسازد، باید از صفر شروع کند. اما این کار را نکرد، بلکه به طور مستقیم از یک تأمین‌کننده که قبلاً فناوری بلاک‌چین را اجرا کرده است، فناوری مربوطه را خریداری کرد و هزینه‌های تخصصی را پرداخت کرد. Ondo در حال حاضر بیش از ۷۰ درصد از بازار انتشار سهام توکن‌شده را در اختیار دارد و با Clearstream متعلق به بورس آلمان در اروپا همکاری توزیع ایجاد کرده است.

Securitize نیز با حمایت از انتشار BUIDL بلک‌راک نقش مشابهی ایفا کرده است.

چه اتفاقی خواهد افتاد؟

آنچه در آینده خواهد آمد، پیشینه‌ای دارد.

در سال ۱۹۵۶، یک راننده کامیون به نام مالکم مک‌لین بارها را درون جعبه‌های فلزی استاندارد بارگذاری کرد. این کار هزینه بارگذاری را از ۵.۸۶ دلار به ازای هر تن به ۰.۱۶ دلار کاهش داد. تجارت جهانی حول کانتینرها بازسازی شد. جالب اینجاست که مالکان کشتی تقریباً هیچ سودی از این موضوع نبردند. زیرا کانتینرها به کالا تبدیل شدند و حمل و نقل به جنگ قیمت تبدیل شد. ثروت به سمت شرکت‌هایی که کسب‌وکار خود را حول مدل‌های حمل و نقل ارزان و قابل اعتماد بازسازی کردند، سرازیر شد. بزرگ‌ترین برنده نوآوری کانتینرها، غول خرده‌فروشی وال‌مارت بود، نه غول لجستیک مائرسک.

مدل مشابهی ممکن است در حوزه فناوری مالی تکرار شود.

برای اینکه نوآوری کانتینر به طور کامل صنعت لجستیک را تغییر دهد، باید کل اکوسیستم متشکل از جرثقیل‌ها، بنادر، شاسی و گمرک‌ها را حول آن بازسازی کرد. به همین ترتیب، توکن‌سازی تنها زمانی می‌تواند کار کند که مراحل نگهداری، انطباق و تعامل‌پذیری نیز بازسازی شوند. با تجاری‌سازی لایه تسویه‌حساب بانک‌ها و مؤسسات مالی، ارزش نیز جمع می‌شود. شرکت‌هایی مانند Chainlink، Fireblocks و Digital Asset در حال حاضر هدفشان همین اکوسیستم است.

توکن یا بلاک‌چین دیگر ارزش قابل توجهی نخواهد داشت. برعکس، ارزش در دو مکان جمع خواهد شد.