از بیکاری تا ایجاد امپراتوری ۲۰۰ میلیون دلاری با پاک کردن اشتباهات: خالق اصلاح‌کننده کی بود

بیشتر کسب‌وکارهای میلیونی بزرگ از یک مشکل روزمره متولد می‌شوند و این دقیقاً همان چیزی بود که برای زنی اتفاق افتاد که یک مشکل شغلی را به یکی از ابزارهای مدرسه موفق قرن بیستم تبدیل کرد. تأثیر این محصول آن‌قدر بزرگ بود که هنوز هم تا به امروز استفاده می‌شود.

بدون سرمایه‌گذاران، بدون تحصیلات دانشگاهی و با مسئولیت نگهداری از پسرش به تنهایی، بتی مک‌موری یک راه‌حل بسیار ساده برای یک وظیفه که میلیون‌ها نفر هر روز انجام می‌دادند پیدا کرد. آن خلاقیت زندگی او را تغییر داد و به فروش شرکتش به یک ثروت انجامید.

بتی کلر مک‌موری در سال ۱۹۲۴ در دالاس، ایالات متحده، در یک خانواده طبقه متوسط-پایین به دنیا آمد. مادرش هنرمند تجسمی بود و یک فروشگاه پشم را اداره می‌کرد، در حالی که پدرش در یک تجارت قطعات خودرو کار می‌کرد. کمبود منابع مالی باعث شد که بتی نتواند به تحصیلات دانشگاهی دسترسی پیدا کند.

در ۱۷ سالگی مدرسه را ترک کرد و با وارن نسیمیت ازدواج کرد و کمی بعد پسرش، مایکل، را به دنیا آورد، در حالی که همسرش در جنگ جهانی دوم شرکت داشت. وقتی او به کشور بازگشت، رابطه آن‌ها در بحران شدیدی بود و ازدواج آن‌ها در سال ۱۹۴۶ به طلاق انجامید.

با یک پسر کوچک و بدون حمایت مالی، بتی تصمیم گرفت که دفتریاری بخواند تا شغل پیدا کند. به تدریج در یک بانک پیشرفت کرد و در سال ۱۹۵۱ به دفتریار اجرایی رئیس هیئت مدیره تبدیل شد. در آن زمان او ۷۵ دلار در هفته درآمد داشت که به سختی برای پوشش هزینه‌هایش کافی بود. در سال ۱۹۵۴، این نهاد ماشین‌های تحریر سنتی را با مدل‌های الکتریکی IBM جایگزین کرد، بنابراین کلیدهای جدید بسیار حساس‌تر بودند و اشتباهات رایج‌تر شدند.

در آن زمان، یک اشتباه کافی بود تا مجبور شوید تمام صفحه را دوباره بنویسید، زیرا هیچ ابزاری برای پاک کردن یک حرف اشتباه یا فایل‌های دیجیتال برای اصلاح متن وجود نداشت. بتی به یاد آورد که یک آموزه‌ای از مادرش یاد گرفته بود: "وقتی یک نقاش اشتباه می‌کند، کل تابلو را دور نمی‌اندازد، بلکه فقط اشتباه را با یک لایه جدید رنگ می‌پوشاند".

با این ایده، مخلوطی از رنگ سفید خشک‌شونده سریع تهیه کرد و شروع به بردن شیشه‌های کوچک به بانک کرد. هر بار که اشتباه می‌کرد، روی حرف اشتباه رنگ می‌زد، چند لحظه صبر می‌کرد و دوباره روی آن می‌نوشت. این روش توجه سایر دفتریاران را جلب کرد که شروع به درخواست این محصول کردند و این به او اجازه داد تا کشف کند که این راه‌حل می‌تواند به یک کسب‌وکار تبدیل شود.

بعد از ساعات کاری، او به آزمایش در آشپزخانه خانه‌اش ادامه داد، اطلاعاتی در کتابخانه‌های عمومی درباره رنگ‌ها و رنگدانه‌ها جستجو کرد و همچنین با یک استاد شیمی مشورت کرد تا فرمول را کامل کند تا مایعی به دست آورد که کاغذ را بپوشاند تا بتوان روی آن نوشت.

در ابتدا این کسب‌وکار را Mistake Out Company نامید، هرچند هنوز باید این فعالیت را با کارش در بانک ترکیب می‌کرد زیرا نمی‌توانست هزینه ثبت اختراع را که ۴۰۰ دلار بود، پرداخت کند، که برای او بیش از یک ماه حقوق بود.

برای چندین سال، بتی یک روال دوگانه را حفظ کرد. او در بانک کار می‌کرد و شب‌ها شیشه‌ها را به همراه پسرش مایکل (که اکنون نوجوان بود) و برخی از دوستانش که در بسته‌بندی و آماده‌سازی سفارشات کمک می‌کردند، تولید می‌کرد. تغییر بزرگ زندگی او در سال ۱۹۵۸ اتفاق افتاد، زمانی که در حال نوشتن یک نامه رسمی از بانک، سند را با نام شرکتش به جای نام نهاد مالی امضا کرد.

این اشتباه منجر به اخراج او شد، اما همچنین به فرصتی تبدیل شد که او نیاز داشت تا تمام وقت خود را به این کسب‌وکار اختصاص دهد. در همان سال او موفق شد پول کافی برای ثبت برند جمع‌آوری کند و درخواست ثبت اختراع داد. او همچنین نام اصلی را با نامی به یاد ماندنی‌تر جایگزین کرد: Liquid Paper.

این محصول به قدری رشد کرد که شرکت‌های بزرگ مانند IBM و جنرال الکتریک شروع به سفارش‌گذاری کردند، در حالی که تولید از آشپزخانه خانوادگی به یک کارخانه مستقل منتقل شد. تا سال ۱۹۶۴، شرکت ۲۶۰.۰۰۰ شیشه در سال به فروش می‌رساند و تنها چهار سال بعد، در سال ۱۹۶۸، این عدد به ۱ میلیون واحد سالانه افزایش یافت. در اواسط دهه ۱۹۷۰، فروش به ۲۵ میلیون شیشه در سال رسید.

این موفقیت توجه شرکت‌های بزرگ بین‌المللی را جلب کرد و در سال ۱۹۷۹، گیلت شرکت Liquid Paper را به قیمت ۴۷.۵ میلیون دلار خرید. اگر این مبلغ با تورم به‌روز شود، حدود ۲۰۰ میلیون دلار خواهد بود. بتی در سال ۱۹۸۰ درگذشت، کمتر از یک سال پس از انجام فروش، پس از اینکه دچار سکته مغزی شد. او ۵۶ سال داشت و دارایی‌اش ۵۰ میلیون دلار بود.

قبل از مرگش، دو بنیاد تأسیس کرد که به حمایت از زنان هنرمند و کارآفرین اختصاص داشت. او همچنین ۲۵ میلیون دلار به پسرش مایکل نسیمیت که در سراسر جهان به عنوان عضو The Monkees مشهور شد و سپس یک حرفه موفق به عنوان تهیه‌کننده صوتی-تصویری توسعه داد، به جا گذاشت.

این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی عمومی ارائه شده است و به‌منزله مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری، حقوقی یا مالیاتی تلقی نمی‌شود. هرگونه رویداد، جایزه، کمپین آنلاین یا اطلاعات مرتبط که در اینجا ذکر شده است، نباید به‌عنوان توصیه، ترغیب یا دعوت به خرید، فروش، معامله یا هرگونه دادوستد دیگر دارایی‌های رمزارزی تلقی شود. دارایی‌های رمزارزی از نوسان بالایی برخوردار هستند و ممکن است منجر به زیان شوند. دسترسی به خدمات، محصولات و رویدادهای مرتبط با WEEX ممکن است بسته به منطقه جغرافیایی متفاوت باشد. اطمینان از اینکه استفاده شما از این خدمات با قوانین و مقررات محلی مطابقت دارد، بر عهده خود شماست.