دفترچه حساب قرض‌دهندگان

تمام مؤسسات وام‌دهی در جهان در حال انجام یکی از دو کار هستند: یا در حال شناسایی هویت شما هستند، یا در حال ضبط دارایی‌های شما.

نویسنده: Thejaswini M A

ترجمه: Block unicorn

تمام مؤسسات وام‌دهی در جهان در حال انجام یکی از دو کار هستند: یا در حال شناسایی هویت شما هستند، یا در حال ضبط دارایی‌های شما.

کار اول مقیاس وسیع و هزینه‌بر است. این کار شامل تأسیس دفاتر اعتبار، شرکت‌های امتیازدهی اعتبار، بخش‌های بیمه، مؤسسات جمع‌آوری و دادگاه‌های اجرای احکام است. عواقب عدم پرداخت می‌تواند سال‌ها با شما همراه باشد. وجود زیرساختی به ارزش تریلیون‌ها دلار، به این دلیل است که بانک‌ها بتوانند پول را به افراد ناشناس قرض دهند و به‌طور تقریبی بدانند که آیا این پول قابل بازپرداخت است یا نه.

کار دوم به یک ترازوی ساده نیاز دارد، همین.

قرض‌دهندگان اوراق بهادار، یعنی تسویه‌کنندگان حاشیه، مسئول قیمت‌گذاری دارایی‌ها هستند و سپس به آرامی می‌خوابند. این قدیمی‌ترین روش قرض‌دهی است و به‌خوبی کار می‌کند. هرگز به‌طور گسترده‌ای گسترش نیافته است، زیرا سیستمی که در آن فرد باید ابتدا چیزی داشته باشد تا بتواند چیزی قرض بگیرد، عمدتاً به افرادی خدمت می‌کند که به آن نیاز ندارند.

قرض‌دهی ارزهای دیجیتال نقش دومی در حوزه قرض‌دهی ایفا می‌کند و آن امنیت است. وقتی مردم به ارزهای دیجیتال فکر می‌کنند، ابتدا به حوادث منفی مانند حادثه سم بنکمن-فرید فکر می‌کنند. بنابراین، انتخاب روش‌های قرض‌دهی ایمن‌تر برای ما خوب است.

در حوزه ارزهای دیجیتال، برای قرض گرفتن هزار دلار، ابتدا باید هزار و پانصد دلار داشته باشید.

این محصول فقط برای افرادی که دارای سرمایه هستند طراحی شده است. برای معامله‌گرانی که می‌خواهند از اهرم استفاده کنند اما نمی‌خواهند موقعیت خود را بفروشند، بسیار مؤثر است و خود این یک تجارت واقعی است. برای دیگران، پیشنهاد ما این است که ثابت کنید به آن نیاز ندارید و سپس ما آن را به شما می‌دهیم. این عادلانه است.

در سیستم مالی سنتی، اعتبار محرک رشد اقتصادی است. بانک‌ها به نانوا بر اساس توانایی فروش نان در آینده وام می‌دهند تا او بتواند فر را خریداری کند. بانک به وام‌گیرنده اعتماد می‌کند و بدین ترتیب ارزش اقتصادی جدیدی خلق می‌کند. این مدل مؤثر است زیرا افرادی که به وام نیاز دارند، به‌طور طبیعی افرادی هستند که با کمبود سرمایه مواجه‌اند.

امروز می‌خواهم به شما نشان دهم که چه کسانی در تلاش هستند تا در زنجیره اول کار کنند و سرنوشت نهایی آنها چه خواهد بود.

در ایالات متحده، بازار ارزهای دیجیتال به 5.14 تریلیون دلار می‌رسد. در حالی که بازار ارزهای دیجیتال تقریباً صفر است. موانع توسعه ارزهای دیجیتال چندان زیاد نیستند:

هویت. متأسفانه، کیف پول‌ها در نهایت انسان نیستند. من اکنون فقط با پرداخت هزینه گاز می‌توانم هزاران کیف پول بسازم. اگر مؤسسات وام‌دهی نتوانند تشخیص دهند که آیا آدرس امروز که برای جمع‌آوری بدهی آمده است، همان آدرس وام‌گیرنده‌ای است که سال گذشته دچار عدم پرداخت شده است، سیستم اعتبار مبتنی بر شهرت در روز اولی که کسی سعی در حمله به آن دارد، فرو می‌ریزد.

قیمت‌گذاری. حتی اگر مشکل تأیید هویت حل شود، وام‌دهندگان به روشی نیاز دارند تا از وام‌گیرندگان مختلف نرخ‌های بهره متفاوتی دریافت کنند: برخی از وام‌گیرندگان 9% و برخی دیگر 29% می‌پردازند. این نیاز به سوابق تاریخی دارد و این نیز نیاز به مداخله مؤسسات اعتبار دارد. داده‌های زنجیره‌ای می‌توانند فعالیت‌های کیف پول را در DeFi نشان دهند، اما نمی‌توانید بدانید که آیا این فرد شغل خود را حفظ کرده است یا آیا به‌موقع وام‌های قبلی خود را بازپرداخت کرده است.

حق بازپس‌گیری. در شرایط عادی، زمانی که وام‌گیرنده از پرداخت بازمی‌ماند، یک سری عواقب به دنبال خواهد داشت. تماس‌های جمع‌آوری بدهی آغاز می‌شود، سوابق عدم پرداخت به پرونده اعتبار ثبت می‌شود و دادگاه حتی می‌تواند حقوق را ضبط کند. اما اگر کیف پول از پرداخت باز بماند، شما چه کار می‌توانید بکنید؟ رها کردن کیف پول هیچ هزینه‌ای ندارد. طلبکار نه نام شما را می‌داند و نه آدرس شما را، و هیچ چیزی برای ضبط ندارد.

نکته چهارم قانون است. هر یک از روش‌های اجرایی که من ذکر کردم نیاز به مجوز دارد. مؤسسات جمع‌آوری بدهی باید مجوز داشته باشند تا فعالیت کنند و از قوانین فدرال پیروی کنند، از جمله فرکانس و محتوای جمع‌آوری بدهی. نرخ‌های بهره‌ای که مؤسسات وام‌دهی دریافت می‌کنند نیز تحت محدودیت‌های وام‌دهی با بهره بالا قرار دارد که بسته به ایالت و محصول متفاوت است. اعتبار مصرفی یکی از فعالیت‌های تحت شدیدترین نظارت در حوزه مالی است و هرگونه فعالیت بدون مجوز در این زمینه غیرقانونی است.

ببینید این همه افراد را به کجا می‌برد. در نهایت، همه ما به قبر خواهیم رفت.

Goldfinch در سال 2021 با حمایت a16z و Coinbase Ventures تأسیس شد و به‌طور کامل از تأیید هویت زنجیره‌ای صرف‌نظر کرد. آنها از طریق درک متخصصان بیمه‌گر بازارهای نوظهور به کسب‌وکارهای واقعی در این بازارها وام می‌دهند و اجازه می‌دهند ارزهای دیجیتال تأمین مالی کنند. Goldfinch در کنیا دارای مؤسسه تأمین مالی موتورسیکلت برای تاکسی‌ها است و در نیجریه و جنوب شرقی آسیا دارای مؤسسات وام‌دهی است و وام‌گیرندگان در 18 کشور پراکنده‌اند.

در اکتبر 2021، شرکت Tugende Kenya وام 5 میلیون دلاری برای گسترش کسب‌وکار تأمین مالی موتورسیکلت برای رانندگان تاکسی دریافت کرد. Goldfinch بعداً متوجه شد که 1.9 میلیون دلار از این مبلغ به شرکت مادر در اوگاندا که در حال ورشکستگی بود منتقل شده است، در حالی که شرایط وام این کار را مجاز نمی‌دانست. Tugende در ژوئن 2023 دچار عدم پرداخت شد.

یک وام‌گیرنده دیگر به نام Stratos 7 میلیون دلار از اعتبار خود را پرداخت نکرد و یک وام‌گیرنده دیگر به نام Lend East نزدیک به 6 میلیون دلار بدهی دارد. در مجموع، این توافق بیش از 18 میلیون دلار از سرمایه را در معرض خطر واقعی که آنها می‌خواستند حل کنند، از دست داد. Goldfinch پس از صدور حدود 100 میلیون دلار سرمایه، در ژوئن امسال فعالیت خود را متوقف کرد. قیمت توکن آنها 99.8% کاهش یافت.

به دقت فکر کنید، این موارد شکست هیچ‌کدام جز شکست‌های عادی اعتبار نیستند. افزایش قیمت نفت، رانندگان را ناتوان از پرداخت کرده است، قراردادها نقض شده‌اند و وام‌گیرندگان وجوهی را که نباید منتقل می‌کردند، منتقل کرده‌اند. بلاک‌چین به‌خوبی کار می‌کند، اما به‌طور کامل نمی‌تواند پیش‌بینی کند که آیا این وجوه قابل بازپرداخت هستند یا نه.

Maple یک مورد الهام‌بخش‌تر است، زیرا Maple بزرگ‌ترین پلتفرم وام‌دهی بدون وثیقه ارز دیجیتال در تاریخ است و از بین نرفته است. اما برای بقا، مجبور شد به‌طور کامل از مأموریت اولیه خود صرف‌نظر کند. آنها متوجه شدند که در حوزه ارزهای دیجیتال، وام‌های بدون وثیقه مبتنی بر اعتماد و هویت خطر بسیار بالایی دارند.

در 5 دسامبر 2022، Orthogonal Trading هشت وام به ارزش 36 میلیون دلار را پرداخت نکرد. این مبلغ تقریباً 30% از تمام وام‌های فعال این توافق را تشکیل می‌دهد. Orthogonal تا نوامبر به بیمه‌گران خود اطلاع داده بود که ریسک خود در FTX حدود 2.5 میلیون دلار است. در 3 دسامبر، این شرکت اعتراف کرد که مبلغ واقعی بسیار بیشتر از این است. این تقلب بلافاصله منجر به از بین رفتن 80% از بزرگ‌ترین استخرهای ریسک (استخر M11 USDC، حدود 31 میلیون دلار) شد و Maple اعتراف کرد که ممکن است تنها 2.5 میلیون دلار از 36 میلیون دلار کل را بازپرداخت کند.

سید پاول بعداً گفت که وام‌های با وثیقه ناکافی نیاز به بررسی دقیق‌تری دارند و Maple ممکن است به سمت وثیقه جزئی برود.

این پلتفرم به‌خوبی پیشرفت کرده است. امروزه، نرخ وثیقه وام‌های Maple بیش از 140% است و از سال 2023 هیچ زیانی نداشته و به همین دلیل سپرده‌ها بیش از 2 میلیارد دلار افزایش یافته است. این انتخاب مطمئن‌تر به‌طور قابل توجهی مؤثر بوده است.

این موضوع به این سؤال می‌رسد که اکنون چه کسانی در حال تلاش هستند، زیرا بسیاری در حال تلاش هستند و آنها به‌وضوح بر اساس موانع حمله دسته‌بندی شده‌اند.

Divine Research به مبارزه با مسدودسازی هویت اختصاص دارد. از دسامبر 2024، این شرکت حدود 30 هزار وام اعطا کرده است که بیشتر آنها کمتر از 1000 دلار به دلار هستند و وام‌گیرندگان شامل معلمان، فروشندگان میوه و هر کسی که به اینترنت دسترسی دارد، هستند. وام‌گیرندگان باید از طریق اسکن عنبیه World ID تأیید هویت شوند، که می‌تواند از ایجاد حساب دوم پس از رها کردن حساب اول جلوگیری کند. نرخ وام 20% تا 30% است. به گزارش Financial Times، نرخ عدم پرداخت اولین وام حدود 40% است.

3Jane به مسدودسازی قیمت اختصاص دارد. این شرکت از Plaid برای دریافت داده‌های بانکی وام‌گیرندگان استفاده می‌کند و از امتیاز VantageScore Credit Karma استفاده می‌کند و سپس هر دو را در یک اثبات صفر-دانش بسته‌بندی می‌کند تا اطمینان حاصل کند که تمام اطلاعات حساس در زنجیره منتقل نمی‌شود. در نهایت، آنها بر اساس نتایج اعتبار اعطا می‌کنند. Paradigm سرمایه‌گذاری اولیه آن را رهبری کرده است. 3Jane در حال حاضر حدود 62 میلیون دلار سرمایه دارد و بزرگ‌ترین مؤسسه وام‌دهی بدون وثیقه در زنجیره است.

Wildcat یک شرکت بدون هیچ نوع بیمه‌گری است. این شرکت یک الگوی اصلی وام منتشر می‌کند که پس از امضای وام‌گیرنده و وام‌دهنده، Wildcat دیگر مداخله نمی‌کند. در اسناد خود، این شرکت اعلام می‌کند که اعتبار وام‌گیرنده را ارزیابی نمی‌کند و پس از آغاز فعالیت وام، نباید در عملیات بازار مداخله کند.

Huma مسیر توسعه متفاوتی را اتخاذ کرده و به‌طور کامل وام‌دهی به افراد را متوقف کرده است. Huma Finance به‌عنوان اولین شبکه PayFi شناخته می‌شود. آنها با Qiro Finance همکاری کرده‌اند که به‌عنوان شریک استراتژیک بیمه و نظارت بر ریسک شبکه Huma PayFi عمل می‌کند.

Huma خدمات تأمین مالی برای فاکتورها و جریان‌های پرداخت بین‌المللی ارائه می‌دهد که در آن مؤسسات شناخته‌شده در تاریخ‌های شناخته‌شده مبلغ شناخته‌شده‌ای بدهکار هستند. این شرکت از این طریق 2.3 میلیارد دلار معامله انجام داده است.

هیچ‌یک از این طرح‌ها هیچ‌گونه الزامات اجرایی در زنجیره ندارند. Divine شما را از آینده حذف می‌کند، که ضعیف‌ترین تحریم در بین تمام طرح‌ها است و نرخ عدم پرداخت 40% آن نشان می‌دهد که وام‌گیرندگان از عواقب این تحریم آگاه هستند. 3Jane اسناد را به یک مؤسسه جمع‌آوری بدهی در ایالات متحده می‌سپارد، این روش مؤثر است زیرا وام‌گیرندگان آن شهروندان ایالات متحده هستند و دارای هویت قانونی و سوابق اعتباری هستند و عدم پرداخت به این سوابق آسیب می‌زند. Wildcat به‌طور مستقیم به دادگاه مراجعه می‌کند.

اگر وثیقه اضافی برای ضبط وجود نداشته باشد، تمام مکانیزم‌های قابل اجرا مجبور به بازگشت به سیستم قدیمی هستند. هنگامی که مشکلی پیش می‌آید، در اکثر موارد، وکیل‌ها هستند که باعث می‌شوند افراد هزینه‌ای بپردازند.

به موارد موفق توجه کنید که به کدام حوزه‌ها روی آورده‌اند. وب‌سایت 3Jane اکنون آن را به‌عنوان یک ارز درآمد تضمینی برای مؤسسات مالی توصیف می‌کند که اعتبار انبار بین 5 میلیون تا 200 میلیون دلار را ارائه می‌دهد. این شرکت از یک شرکت به نام Slope، 8.5 میلیون دلار از حساب‌های دریافتنی کسب‌وکار کوچک خریداری کرده است. Huma نیز برای فرآیندهای پرداخت B2B تأمین مالی ارائه می‌دهد. اگر عدم پرداختی رخ دهد، Huma به توافق‌نامه‌های فاکتور واقعی متکی است و وکیل‌ها را برای اجرای قراردادها اعزام می‌کند. هر دو توافق به وام‌های نهادی روی آورده‌اند زیرا وام‌های نهادی می‌توانند بدهی را در سیستم سنتی تثبیت کنند و توافق‌نامه‌های امضا شده و حوزه‌های قضایی مربوطه را داشته باشند.

بنابراین، تلاش بعدی بازار برای کسر از منبع است.

اگر حقوق شما به‌طور مستقیم در زنجیره باشد، وام‌دهنده می‌تواند قبل از اینکه شما پول را دریافت کنید، بازپرداخت را دریافت کند. این اولین مکانیزم در حوزه ارزهای دیجیتال است که به‌طور مستقیم با وجوه مصرف‌کننده در تماس است. این زیرساخت امسال راه‌اندازی شده است. Deel در حال پردازش 22 میلیارد دلار حقوق است و از مارس امسال از طریق MoonPay خدمات پرداخت حقوق به استیبل‌کوین را برای حدود 40 هزار شرکت در بریتانیا و اتحادیه اروپا ارائه می‌دهد. Rise سال‌هاست که به‌طور بومی از پرداخت حقوق به استیبل‌کوین پشتیبانی می‌کند. Toku با Aleo و Paxos همکاری کرده است تا نسخه خصوصی‌ای برای شرکت‌هایی بسازد که نمی‌توانند حقوق خود را به‌طور عمومی در زنجیره پرداخت کنند. از آنجا که این شرکت‌ها به‌طور رسمی از استیبل‌کوین برای پرداخت حقوق استفاده می‌کنند، زیرساخت «کسر از منبع» در نهایت به‌وجود آمده است.

اما مشکل همچنان وجود دارد. Deel وجوه را به کیف پول‌های غیرقابل نگهداری پرداخت می‌کند------کیف پول‌های کارکنان، کلید خصوصی کارکنان. هنگامی که وجوه به آنجا می‌رسد، وام‌دهنده دیگر هیچ حقی بر آن ندارد و نمی‌تواند از آن وجوه استفاده کند. قطع باید در بالادست پرونده‌های حقوق Web2 انجام شود. اما اگر خدمات‌دهندگانی مانند Deel اجازه دهند پروتکل‌های ارز دیجیتال به سیستم‌های آنها متصل شوند، آنها ناگهان به شرکت‌های جمع‌آوری بدهی یا خدمات اعتباری تبدیل خواهند شد.

همان‌طور که در بخش موانع اشاره کردیم، «قانون» بر کسر حقوق و کسر دستمزد نظارت دقیقی دارد. در حال حاضر، هیچ یک از ارائه‌دهندگان خدمات حقوق، از جمله Rise، Bitwage و Deel، هیچ‌گونه عملکرد خودکار کسر وام یا کسر حقوق برای پروتکل‌های وام Web3 ارائه نمی‌دهند.

ارزهای دیجیتال می‌توانند در عرض چند ثانیه وجوه را به هر کسی در جهان منتقل کنند. از آنجا که این سیستم تسویه غیرقابل برگشت را تضمین می‌کند، در اصل نمی‌توان آن را به‌طور اجباری بازگرداند. هر بار که کسی سعی می‌کند وجوه را بازپس بگیرد، آنها به روش‌های سنتی، مانند دادگاه‌ها، مؤسسات جمع‌آوری بدهی، مؤسسات اعتبار یا کارفرما متکی هستند.

در واقع، کسر از منبع یک فناوری جدید نیست.

کارفرمایان انگلیسی و آمریکایی در قرن نوزدهم حقوق را به‌صورت کوپن‌های شرکتی پرداخت می‌کردند که می‌توانستند در فروشگاه‌های شرکتی مبادله شوند و قیمت آنها توسط شرکت تعیین می‌شد. حقوق کارگران هرگز واقعاً پولی نبوده که کارفرما بتواند در اختیار داشته باشد. پارلمان قانون «Truck Act» را تصویب کرد تا این عمل را متوقف کند، قانونی که پرداخت حقوق را به پول ملی الزامی می‌کند. مکانیزم آن این است که کارفرما هم حقوق را کنترل می‌کند و هم مقصد حقوق را.

کسر از منبع همچنین نحوه کار برنامه‌های 401k است. ضبط وام‌های دانشجویی، نفقه فرزندان و تمام برنامه‌های پس‌انداز حقوق نیز به همین صورت است. این‌ها به هیچ وجه نمی‌توانند به‌عنوان استثمار در نظر گرفته شوند.

برزیل به مدت بیست سال است که سیستم کسر از منبع را اجرا می‌کند، به‌نام «کسر نمایندگی» (consignado)، که به‌طور مستقیم از حقوق اقساط کسر می‌شود. نرخ بهره وام‌های میانگین 28% است، در حالی که نرخ بهره وام‌های بدون وثیقه به 146% می‌رسد. اما این سیستم به‌طور کامل به چارچوب قانونی سخت‌گیرانه‌ای وابسته است، مانند قراردادهای کارفرما، حداکثر حقوق و دادگاه‌های کار. ارزهای دیجیتال نیز به چنین سیستمی نیاز دارند، اما بلاک‌چین به‌تنهایی نمی‌تواند مکانیزم‌های قانونی سنتی مورد نیاز برای اجرای این سیستم را بخواند یا اجرا کند.

کمیسیون تجارت فدرال ایالات متحده (FTC) در سال 1984 «قانون رفتار اعتبار» را تصویب کرد که یکی از شش عمل ممنوعه، انتقال حقوق است. طلبکاران دیگر نمی‌توانند در قراردادهای وام مصرفی شرطی را بگنجانند که حقوق وام‌گیرنده مستقیماً به وام‌دهنده منتقل شود. طلبکاران می‌توانند از برنامه‌های کسر حقوق استفاده کنند که به‌واسطه آن مصرف‌کننده یک سری کسرها را برای پرداخت هر قسط مجاز می‌کند. اما طلبکاران نمی‌توانند انتقال حقوقی را انجام دهند که وام‌گیرنده نتواند آن را لغو کند.

بنابراین، اجازه می‌دهد که کسر به‌عنوان روش پرداخت مجاز باشد، اما اجازه نمی‌دهد که کسر به‌عنوان روش دریافت مجاز باشد.

کمیسیون تجارت فدرال ایالات متحده (FTC) دلایل خود را به‌تفصیل توضیح داده است. FTC دریافت که کسر حقوق افراد را مجبور می‌کند تا از دلایل قانونی خود صرف‌نظر کنند، زیرا وام‌گیرندگان تمایل دارند بدهی‌های مورد مناقشه خود را پرداخت کنند تا اینکه طلبکاران در این مورد با کارفرمایان آنها تماس بگیرند. برخی از افراد نگران از دست دادن شغل خود هستند. به دلیل عدم وجود اجرای قانونی، کسر حقوق ارزهای دیجیتال به توافق داوطلبانه وام‌گیرنده وابسته است، اما این هیچ مشکلی را حل نمی‌کند، زیرا وام‌گیرندگان متخلف می‌توانند به‌راحتی آن توافق را لغو کنند.

مدل برزیل مؤثر است زیرا قانون کسرها را قفل می‌کند و از دست دادن حقوق را محدود می‌کند و به این ترتیب توانایی وام‌گیرنده برای لغو وام را سلب می‌کند.

این است که چرا این توافق‌ها به‌طور استراتژیک حوزه‌های قضایی را انتخاب می‌کنند. Divine Research در خارج از کشور فعالیت می‌کند، در حالی که 3Jane به دادگاه‌ها و مؤسسات اعتبار ایالات متحده وابسته است. آنها به‌طور خاص در حوزه‌های قضایی که می‌توانند اعتبار قانونی مورد نیاز را در دنیای واقعی ارائه دهند، فعالیت می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که وجوه قابل بازگشت هستند.

پس، ارزهای دیجیتال برای دستیابی به اعتبار مصرفی به چه شرایطی نیاز دارند؟

مؤسسات وام‌دهی باید تأیید کنند که چندین کیف پول الکترونیکی متعلق به یک فرد است، اگر همه افراد موافقت کنند که اسکن شوند، فناوری بیومتریک می‌تواند این مشکل را حل کند. همچنین به یک مؤسسه اعتبار تحت نظارت قانونی نیاز دارد تا سوابق بازپرداخت فرد را در پروتکل‌های مختلف پیگیری کند. علاوه بر این، به روشی نیاز دارد تا کاربران را مجبور کند که پس از لغو بازپرداخت، به بازپرداخت ادامه دهند. قوانین حمایت از مصرف‌کننده هرگز اجازه نمی‌دهند که نرم‌افزارهای ناشناس بر درآمد واقعی کاربران تأثیر زیادی داشته باشند.

Aave به مدت شش سال فعالیت کرده است، اما هرگز نام هیچ کاربری را ندانسته است. بلاک‌چین نمی‌تواند به قانون و دادگاه‌ها استناد کند. بنابراین، ما فقط می‌توانیم منتظر بمانیم.