حفره قانونی ترامپ در برابر دیوان عالی کشور، تورم را زنده نگه می‌دارد و بیت‌کوین را در تیررس فدرال قرار می‌دهد

دیوان عالی کشور در فوریه به دونالد ترامپ پاسخ نسبتاً مستقیمی داد: قانونی اضطراری که او برای مالیات بر واردات از تقریباً همه جا استفاده کرده بود، به او اجازه نمی‌داد تعرفه‌ها را اعمال کند.

با این حال، واشنگتن این را به عنوان درب قفل شده نمی‌دید و بیشتر آن را به عنوان نتیجه ناامیدکننده‌ای از یک دستگاه کلیدسازی تلقی کرد. دولت به کتاب قوانین فدرال بازگشت، چندین قدرت تجاری قدیمی که دیوان عالی به آنها دست نزده بود را پیدا کرد و پنج ماه بعدی را صرف بازسازی سیستم تعرفه‌ای بر اساس یک بنیاد کاملاً متفاوت کرد.

تا ۲۴ ژوئیه، کالاها از ۶۰ شریک تجاری دوباره از طریق یک مانع تعرفه‌ای آمریکایی عبور می‌کردند. بیشتر آنها یک عوارض اضافی ۱۰٪ یا ۱۲.۵٪ دریافت کردند، اگرچه معافیت‌ها و توافق‌های تجاری موجود، صورت‌حساب واقعی را بسیار کمتر از نرخ‌های سرخط نشان می‌دهد.

کاخ سفید دکمه بزرگ تعرفه اضطراری خود را از دست داده بود، بنابراین آن را با تحقیقات، جلسات، پرونده‌های کشوری، برنامه‌های محصول، یافته‌های قانونی و صدها صفحه دستورالعمل گمرکی جایگزین کرد. سیستم حاصل به نظر می‌رسد که بیشتر خسته‌کننده از پیشینیان خود باشد و ممکن است بسیار، بسیار سخت‌تر از آنچه که قبلاً بود، حذف شود.

این همچنین یک مشکل آشنا برای سرمایه‌گذاران بیت‌کوین ایجاد می‌کند. سیاست وارداتی که به نظر می‌رسد چندین درجه از کریپتو دور است، می‌تواند به تورم، بازده خزانه‌داری، دلار و محدودیت‌های ریسک نهادی که از جمله نیروهای فعلی هدایت‌کننده BTC هستند، دامن بزند.

دیوان عالی کشور کلید تعرفه را رد کرد، نه دیوار

تعرفه‌های اصلی ترامپ به قانون قدرت‌های اقتصادی اضطراری بین‌المللی، که به اختصار IEEPA نامیده می‌شود، وابسته بودند. روسای‌جمهور به طور سنتی از این قانون برای مسدود کردن دارایی‌ها، جلوگیری از معاملات و اعمال تحریم‌ها در زمان‌های اضطراری ملی استفاده کرده‌اند، اما ترامپ استدلال کرد که قدرت آن برای تنظیم واردات نیز به او اجازه می‌دهد تعرفه‌های گسترده‌ای را اعمال کند.

دیوان عالی کشور این تفسیر را در ۲۰ فوریه رد کرد. حکم آن محدود اما ویرانگر برای تنظیم اولیه دولت بود: IEEPA به رئیس‌جمهور اجازه نمی‌دهد تعرفه‌ها را اعمال کند.

قاضی‌ها تعرفه‌ها را غیرقانونی نکردند، قدرت‌های تجاری ریاست‌جمهوری را لغو نکردند یا هر عوارض وارداتی را غیرقانونی اعلام نکردند. آنها حکم دادند که این قانون خاص نمی‌تواند از این استفاده خاص حمایت کند و بقیه ابزارهای تعرفه‌ای ریاست‌جمهوری عمدتاً دست نخورده باقی ماند.

این تمایز به دولت فضای مانور داد. کنگره در طول سال‌ها چندین قدرت تعرفه‌ای محدودتر را به روسای‌جمهور واگذار کرده است که هر کدام برای یک دسته خاص از مشکلات اقتصادی طراحی شده‌اند.

از دست دادن IEEPA به این معنا بود که ترامپ دیگر نمی‌توانست از یک اعلامیه اضطراری به عنوان یک ماشین مالیات بر واردات تقریباً جهانی استفاده کند. اما همچنین سایر ماشین‌هایی که قبلاً در واشنگتن ذخیره شده بودند را از بین نبرد.

اولین جایگزین تقریباً بلافاصله وارد عمل شد. ترامپ از بند ۱۲۲ قانون تجارت برای اعمال یک عوارض موقت ۱۰٪ بر واردات از ۲۴ فوریه استفاده کرد و استدلال کرد که ایالات متحده با یک مشکل جدی در تراز پرداخت‌ها مواجه است.

با این حال، بند ۱۲۲ با یک محدودیت همراه بود: بدون اقدام کنگره، این عوارض نمی‌توانست بیش از ۱۵۰ روز ادامه یابد. این فقط یک پل بود، نه یک بازسازی دائمی از قانون، و انقضای آن در ماه ژوئیه یک مهلت برای دولت ایجاد کرد تا چیزی پایدارتر پیدا کند.

جایگزین دوم زمان بیشتری برد زیرا بند ۳۰۱ به کار بیشتری نیاز دارد. دولت باید یک عمل خارجی را شناسایی کند که آن را غیرمنصفانه یا تبعیض‌آمیز می‌داند، توضیح دهد که چگونه آن عمل تجارت ایالات متحده را تحت فشار قرار می‌دهد، آن را بررسی کند، با دولت‌های تحت تأثیر مشورت کند، نظرات عمومی را دریافت کند و سپس یک پاسخ انتخاب کند.

این یک فرآیند بوروکراتیک طولانی و دردناک است، اما بوروکراسی به عنوان زره قانونی عمل می‌کند، با هر جلسه، پاورقی و یافته مکتوب که یک مورد دیگر به وکلای دولتی اضافه می‌کند که می‌توانند بعداً در برابر یک قاضی قرار دهند.

CryptoSlate قبلاً به هرج و مرج مالی فوری ایجاد شده توسط تصمیم دادگاه پرداخته است، از جمله بیش از 175 میلیارد دلار در جمع‌آوری تعرفه‌های احتمالی قابل استرداد. رژیم تعرفه جدید مرحله بعدی همان رویارویی است: دادگاه یک مسیر را حذف کرد، در حالی که کاخ سفید به دنبال مسیر دیگری بود.

کار اجباری به ورودی قانونی جدید تبدیل شد

دولت در تاریخ 12 مارس 60 تحقیق جداگانه تحت بخش 301 را آغاز کرد. هر یک بر این تمرکز داشت که آیا یک شریک تجاری از ممنوعیت واردات کالاهای تولید شده با کار اجباری جلوگیری کرده است یا از اجرای ممنوعیت موجود ناتوان بوده است.

دفتر نماینده تجاری ایالات متحده در ژوئن نتیجه‌گیری کرد که سیاست‌های اقتصادهای هدف غیرمنصفانه بوده و تجارت آمریکایی را تحت فشار قرار داده است. استدلال این آژانس به این صورت است: کالاهای تولید شده با کار اجباری می‌توانند به کشورهایی که آنها را مسدود نمی‌کنند وارد شوند، که هزینه‌ها را در زنجیره‌های تأمین جهانی کاهش می‌دهد و شرکت‌های آمریکایی را در موقعیت نامناسبی قرار می‌دهد.

بخش 301 به ایالات متحده اجازه می‌دهد تا به شیوه‌های خارجی که تجارت داخلی را تحت فشار قرار می‌دهد، پاسخ دهد و به ترامپ یک مسیر قانونی برای تعرفه‌های جدید می‌دهد. گزارش کامل تحقیق دولت توضیح می‌دهد که دلیل قانونی و اقتصادی پشت این مسیر چیست.

کار اجباری یک نقض واقعی حقوق بشر است و متوقف کردن محصولات ناشی از آن یک هدف سیاسی مشروع است. سوال سخت‌تر این است که آیا تعرفه‌های گسترده بر تقریباً هر محصول از ده‌ها اقتصاد بسیار متفاوت یک درمان هدفمند برای آن نقض است یا یک راه راحت برای بازسازی تعرفه‌هایی است که کاخ سفید قبلاً می‌خواست.

کانادا، مکزیک، اتحادیه اروپا، پاکستان، اکوادور و اندونزی از جمله اقتصادهایی بودند که USTR گفت دارای ممنوعیت‌هایی بودند اما به طور مؤثری آنها را اجرا نمی‌کردند. چندین کشور دیگر از طریق توافق‌های تجاری یا سیستم‌های جزئی تعهداتی را انجام داده بودند.

این گروه‌ها معمولاً نرخ 10 درصدی دریافت کردند، در حالی که بیشتر اهداف باقی‌مانده نرخ 12.5 درصدی دریافت کردند، طبق اقدام نهایی کاخ سفید.

یکسانی نرخ‌های تحمیل شده برخی از دیدگاه‌های عجیب و غریب را تولید می‌کند. یک کشور با سیستم گمرکی در حال توسعه، یک اقتصاد پیشرفته با ممنوعیت کار اجباری تثبیت شده و یک دولت متهم به نقض‌های شدید کار می‌توانند همه در یک چارچوب تعرفه‌ای پایه مشابه قرار بگیرند.

تمایزات واقعی هستند، اما عمدتاً از طریق دسته‌های نرخ، معافیت‌ها و درمان خاص محصولات ظاهر می‌شوند، نه یک درمان به شدت متفاوت برای هر دولت.

USTR جلسات استماع برگزار کرد، با بیش از 45 دولت مشورت کرد و هزاران نظر را در مراحل تحقیق و درمان پردازش کرد. این فرآیند به دولت بیش از یک شعار برای دفاع در دادگاه می‌دهد، اما همچنین به چالش‌گران یک رکورد بزرگ برای بررسی ناهماهنگی‌ها، شواهد ضعیف و نشانه‌هایی می‌دهد که کاخ سفید قبل از شروع USTR به ترسیم نقشه، مقصد خود را انتخاب کرده است.

نرخ‌ها ساده هستند تا زمانی که کسی چیزی وارد کند

تعرفه یک مالیات وارداتی است. شرکتی که محصولی را به ایالات متحده وارد می‌کند، آن را به دولت ایالات متحده در مرز پرداخت می‌کند، معمولاً از طریق فرآیند گمرکی.

چین صورتحسابی از واشنگتن دریافت نمی‌کند و فرانسه انتقال وجهی به خزانه‌داری ارسال نمی‌کند زیرا یک آمریکایی یک کیف دستی فرانسوی خرید. پول از واردکننده جمع‌آوری می‌شود، حتی زمانی که سیاستمداران تعرفه را به عنوان صورتحسابی که توسط یک کشور خارجی پرداخت می‌شود توصیف می‌کنند.

هزینه اقتصادی هنوز می‌تواند فراتر از واردکننده گسترش یابد. یک تولیدکننده خارجی ممکن است قیمت خود را کاهش دهد تا فروش را حفظ کند، یک توزیع‌کننده آمریکایی ممکن است حاشیه کمتری را بپذیرد، یک خرده‌فروش ممکن است از مشتری بیشتر بگیرد، یا همه افراد درگیر ممکن است بخشی را جذب کنند.

تصور کنید یک خرده‌فروش آمریکایی یک دستگاه 100 دلاری را وارد می‌کند که 10 درصد تعرفه اضافی دریافت می‌کند. خرده‌فروش در ابتدا 10 دلار دیگر در مرز بدهکار است، سپس تصمیم می‌گیرد که آیا قیمت قفسه را افزایش دهد، از تولیدکننده تخفیف بخواهد، سود خود را کاهش دهد، از اجزای ارزان‌تر استفاده کند، تأمین‌کنندگان را تغییر دهد، یا چند گزینه از این‌ها را ترکیب کند.

تمامی این گزینه‌ها هزینه‌بر هستند. جابجایی تولید هزینه دارد، کاهش کیفیت مشتریان را ناراحت می‌کند، حاشیه‌های کمتر سهامداران را ناراحت می‌کند و قیمت‌های بالاتر همه کسانی را که به تازگی به فروشگاه مواد غذایی، فروشگاه مبلمان یا راهرو الکترونیک رفته‌اند، ناراحت می‌کند.

برچسب‌های ۱۰٪ و ۱۲.۵٪ همچنین هر محموله‌ای را توصیف نمی‌کنند. دولت دسته‌هایی را معاف کرده است که شامل مواد فاقد تأمین داخلی کافی، محصولاتی که تعرفه‌های آن‌ها می‌تواند باعث اختلال اقتصادی وسیع‌تری شود و کالاهایی که ایالات متحده نمی‌تواند در مقادیر کافی با قیمت‌های معقول تولید کند، می‌شود.

نفت، گاز، کود، برخی غذاها و مواد معدنی حیاتی از جمله استثنائاتی بودند که هنگام اجرای تعرفه‌ها گزارش شده‌اند. اطلاعیه نهایی تعرفه شامل درمان دقیق محصولاتی است که واردکنندگان واقعاً باید از آن پیروی کنند.

اتحادیه اروپا، تایوان، ژاپن، کره جنوبی و سوئیس درمان ویژه‌ای دریافت کردند که به نرخ‌های موجود ملت‌های مورد علاقه آن‌ها مربوط می‌شود. سهمیه‌های نساجی و سقف‌های تعرفه‌ای مذاکره شده لایه‌های بیشتری برای چندین کشور صادرکننده اضافه می‌کند.

بنابراین یک واردکننده نمی‌تواند به نقشه نگاه کند، نرخ تعیین شده یک کشور را شناسایی کند و محاسبه را تمام کند. او باید طبقه‌بندی گمرکی محصول، مبدا، عوارض عادی، درمان بخش ۳۰۱، واجد شرایط بودن برای معافیت و تعامل با هر تعرفه دیگری که قبلاً به آن متصل شده است را تعیین کند.

دیوار تعرفه بیشتر شبیه به یک حصار مرزی بزرگ نیست و بیشتر شبیه به سیاست بارگیری فرودگاه است که توسط ۶۰ کمیته مختلف طراحی شده است. قاعده کلی روی یک تابلو جا می‌شود، در حالی که هزینه بعد از اندازه‌گیری چرخ‌ها ظاهر می‌شود.

دولت می‌گوید اثر اقتصادی محدود خواهد بود

نماینده تجاری ایالات متحده، جیمی‌سون گریر، گفت که عوارض جدید نباید تأثیر اقتصادی قابل توجهی داشته باشد. او استدلال کرد که شرکت‌ها و بازارها قبلاً به تعرفه‌های بالا عادت کرده‌اند و گفت که این اقدام نباید تصمیمات فدرال رزرو را تغییر دهد.

این ادعا به اندازه‌ای که در ابتدا به نظر می‌رسد، مضحک نیست. بسیاری از واردات قبلاً تحت عوارض بالا قرار داشتند، برخی محصولات معاف هستند، چندین کشور نرخ‌هایی دریافت کردند که به تعرفه‌های موجود مربوط می‌شود و شرکت‌ها بیش از یک سال را صرف تغییر تأمین‌کنندگان و قیمت‌ها کرده‌اند.

اقدام اخیر همچنین یک عوارض ۱۰٪ منقضی شده را جایگزین کرد و به یک اقتصاد بدون تعرفه نرسید. جایگزینی یک مالیات منقضی شده با یک مالیات مشابه هنوز مصرف‌کنندگان را وادار به پرداخت بیشتر از آنچه که اگر عوارض اضافی ناپدید شده بود، می‌کند.

آزمایشگاه بودجه در ییل تخمین می‌زند که تعرفه‌های فعلی ایالات متحده سالانه حدود ۱۱۰۰ دلار به هر خانوار هزینه خواهد داشت و تقریباً ۱.۹ تریلیون دلار در طول ده سال پس از حساب کردن اثر آن‌ها بر رشد اقتصادی جمع‌آوری خواهد کرد. این تخمین‌ها شامل رژیم تعرفه وسیع‌تری است، نه فقط اقدام کار اجباری، اما نشان می‌دهد که چرا بحث درباره اینکه چه کسی پرداخت می‌کند، صرفاً زبانی نیست.

درآمد بخشی از بازسازی است که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. تعرفه‌های اضطراری باطل شده یک مشکل بزرگ در بازپرداخت ایجاد کردند و اجازه دادن به انقضای عوارض موقت بدون جایگزینی، یک جریان عمده درآمد فدرال را حذف می‌کرد.

گزارش CryptoSlate درباره ۱۰۰ روز اول ترامپ نشان داد که چگونه تعرفه‌ها از ابتدا با برنامه اقتصادی و رمزنگاری وسیع‌تر دولت در هم تنیده شدند.

اکنون تعرفه‌ها باید چندین کار را به طور همزمان انجام دهند. آن‌ها قرار است به مجازات شیوه‌های خارجی، ترغیب کشورها به تغییر قوانین خود، تشویق تولید داخلی و فراهم کردن اهرم در مذاکرات بپردازند، در حالی که درآمدزایی نیز می‌کنند.

این اهداف همیشه با هم همکاری نمی‌کنند. تعرفه‌ای که واردات را حذف می‌کند، هیچ درآمد گمرکی مداومی تولید نمی‌کند، در حالی که تعرفه‌ای که منبع قابل اعتمادی از درآمد دولت می‌شود، بهترین کار را زمانی انجام می‌دهد که آمریکایی‌ها همچنان کالاهای مشمول مالیات را وارد کنند.

واشنگتن می‌خواهد کارخانه به خانه منتقل شود در حالی که پرداخت‌ها همچنان در مرز می‌رسد. این یک آرزوی چشمگیر حتی به استانداردهای دولتی است.

بیت‌کوین صورت‌حساب را از طریق فدرال دریافت می‌کند

بیت‌کوین به برنامه‌های تعرفه‌ای واکنش نشان نمی‌دهد زیرا معامله‌گران به طبقه‌بندی گمرکی علاقه‌مند هستند. این ارز دیجیتال تحت تأثیر قرار می‌گیرد زیرا تعرفه‌ها می‌توانند مسیر مورد انتظار تورم، نرخ بهره و دلار را تغییر دهند و سپس مجبور کنند که پرتفوی‌های بزرگ تغییر دهند که چه مقدار ریسک می‌توانند تحمل کنند.

مسیر اول با قیمت‌های مصرف‌کننده آغاز می‌شود. وقتی واردکنندگان هزینه‌های بالاتر را به مشتریان منتقل می‌کنند، تورم می‌تواند برای مدت طولانی‌تری بالا بماند.

گزارش سیاست پولی جولای فدرال رزرو گفت که افزایش‌های قبلی تعرفه‌ها قبلاً قیمت‌های داخلی برخی کالاهای وارداتی را افزایش داده است. تحقیقات جداگانه فدرال رزرو تخمین زده است که تعرفه‌های اعمال شده تا نوامبر 2025، تورم کالاهای اصلی را به طور قابل توجهی افزایش داده‌اند.

تورم بالاتر به طور خودکار افزایش نرخ بهره را به همراه ندارد، به ویژه زمانی که سیاست‌گذاران فکر می‌کنند اثر قیمت کاهش خواهد یافت. با این حال، این امر توجیه کاهش نرخ‌ها را سخت‌تر می‌کند و به مقامات تندرو دلیل بیشتری برای حفظ شرایط مالی محدود می‌دهد.

بیت‌کوین بخش زیادی از سال 2026 را به این محاسبه پاسخ داده است. داده‌های اقتصادی قوی، تورم پایدار یا هر شوکی که احتمال سیاست آسان‌تر را کاهش دهد می‌تواند بازده‌ها را افزایش دهد، از دلار حمایت کند و تقاضا برای دارایی‌های سفته‌بازانه را کاهش دهد.

تحلیل CryptoSlate از بازار کار نشان داد که چرا یک اقتصاد مقاوم می‌تواند بارها و بارها به سیگنال فروش بیت‌کوین تبدیل شود. بیت‌کوین اغلب به آنچه که یک انتشار داده برای فدرال رزرو به همراه دارد پاسخ می‌دهد تا اینکه آیا انتشار در مکالمات عادی مثبت به نظر می‌رسد یا خیر.

مسیر دوم از طریق اوراق قرضه می‌گذرد. سرمایه‌گذاران خرید بدهی‌های خزانه‌داری بلندمدت می‌خواهند جبران خسارت برای تورم، ریسک مالی و عدم قطعیت در مورد نرخ‌های بهره آینده.

افزایش بازده‌ها رقابت برای بیت‌کوین ایجاد می‌کند. اوراق قرضه دولتی شروع به ارائه بازده‌های بهتر می‌کنند، تأمین مالی شرکتی هزینه‌برتر می‌شود و صندوق‌های سرمایه‌گذاری در معرض دارایی‌هایی که جریان نقدی تولید نمی‌کنند، کاهش می‌یابند.

فشار به استخراج‌کنندگان عمومی، شرکت‌هایی که بیت‌کوین را در ترازنامه‌های خود نگه می‌دارند و صادرکنندگان ETF‌های بیت‌کوین نیز می‌رسد. در یک ترس قبلی از تعرفه‌ها، صندوق‌های ایالات متحده تقریباً 235 میلیون دلار خروج خالص از ETF‌های بیت‌کوین را ثبت کردند، با محصولاتی از Fidelity، Grayscale، Bitwise و ARK Invest که تحت تأثیر قرار گرفتند.

تعرفه‌ها همچنین می‌توانند از طریق سخت‌افزار به ارزهای دیجیتال برسند. Bitmain، Canaan و MicroBT شروع به انتقال بخشی از تولید تجهیزات استخراج خود به ایالات متحده کردند زیرا تنش‌های تجاری افزایش یافت، نشان‌دهنده این است که چگونه سیاست‌های گمرکی می‌توانند زنجیره تأمین فیزیکی پشت یک صنعت به ظاهر دیجیتال را تغییر دهند.

مسیر سوم از طریق دلار می‌گذرد، هرچند که این مسیر به اندازه مسیرهای دیگر ثابت نیست. تعرفه‌ها می‌توانند دلار را تقویت کنند زمانی که سرمایه‌گذاران جهانی به دنبال ایمنی هستند یا انتظار دارند نرخ‌های ایالات متحده بالا بماند، سپس آن را تضعیف می‌کنند زمانی که سرمایه‌گذاران بر روی بی‌نظمی‌های سیاست، رشد کندتر یا کاهش اعتماد به دارایی‌های آمریکایی تمرکز می‌کنند.

بیت‌کوین به طور خودکار زمانی که دلار کاهش می‌یابد افزایش نمی‌یابد. بررسی CryptoSlate از تجارت "Bye America" نشان داد که ارتباط از طریق بازده‌های واقعی، هزینه‌های پوشش ارزی و محدودیت‌های ریسک نهادی می‌گذرد نه از طریق تقارن ساده نمودار.

مسیر چهارم سرعت است. بیت‌کوین هر ساعت از هر روز، از جمله آخر هفته‌ها که بازارهای اوراق قرضه بسته هستند، معامله می‌شود و بسیاری از دفتری‌های نهادی به آرامی کار می‌کنند.

بنابراین، اعلام تعرفه می‌تواند واکنش ارز دیجیتال را قبل از اینکه بازارهای سنتی به طور کامل دوباره باز شوند، تولید کند. تشدید قبلی تعرفه‌های ترامپ به 2 میلیارد دلار تصفیه ارزهای دیجیتال منجر شد، در حالی که یک تقابل تجاری دیگر بین ایالات متحده و اروپا بیت‌کوین را پایین آورد در حالی که طلا افزایش یافت.

بیت‌کوین می‌تواند در مرحله ابتدایی یک شوک کلان به طور غیرمعمول آسیب‌پذیر به نظر برسد زیرا یکی از معدود دارایی‌های بزرگ است که می‌توان به سرعت فروخت. همین ویژگی بعداً به آن اجازه می‌دهد قبل از اینکه بقیه سیستم مالی به روز شود، قیمت‌گذاری مجدد کند.

چشم‌انداز نزولی برای بیت‌کوین معمولاً اول می‌آید. تعرفه‌ها هزینه‌ها را افزایش می‌دهند، تورم سرسخت باقی می‌ماند، بازده‌ها بالا می‌روند، فدرال رزرو سیاست را محدود نگه می‌دارد و موقعیت‌های اهرمی ارزهای دیجیتال باز می‌شوند.

بیت کوین در زمان تقاضای نقدینگی مانند یک دارایی کلان با نوسان بالا رفتار می‌کند، زیرا بسیاری از نهادها آن را به همین شکل مالکیت و معامله می‌کنند. عرضه ثابت مانع از فروش دارایی توسط سرمایه‌گذاران نمی‌شود، زمانی که هزینه‌های تأمین مالی آنها افزایش می‌یابد یا پرتفوی‌هایشان از حد ریسک داخلی فراتر می‌رود.

تعرفه‌ها همچنین می‌توانند تأثیر مثبتی بر بیت کوین داشته باشند، اما تحقق آن بسیار طولانی‌تر است. تکه‌تکه شدن تجارت رشد را تضعیف می‌کند، دولت‌ها با یارانه‌ها یا حمایت‌های مالی پاسخ می‌دهند، بدهی افزایش می‌یابد و فشار برای سیاست پولی آسان‌تر افزایش می‌یابد.

سپس سرمایه‌گذاران ممکن است به دارایی با برنامه صدور ثابت و بدون سیاست تجاری ملی وابسته به آن علاقه‌مندتر شوند. بیت کوین می‌تواند در زمان شوک اولیه تورم سقوط کند و زمانی که پاسخ سیاست به سمت پول آسان‌تر حرکت می‌کند، بهبود یابد.

همچنین ممکن است نتواند بهبود یابد اگر تورم به اندازه کافی بالا بماند تا آن پاسخ را مسدود کند. پنج شاخص نشان می‌دهند که کدام نسخه در حال توسعه است: انتظارات تورمی، بازدهی خزانه‌داری دو ساله و ده ساله، دلار، قیمت‌گذاری نرخ فدرال و سطوح اهرم خود بیت کوین.

یک اعلام تعرفه به تنهایی به معامله‌گران اطلاعات چندانی نمی‌دهد بدون اینکه نشان دهد آن متغیرها چگونه واکنش نشان می‌دهند.

این نسخه تعرفه ممکن است بیشتر از نسخه اول دوام بیاورد

بخش 301 مجوز تعرفه‌ای صریح‌تر از IEEPA ارائه می‌دهد و دولت تحقیقات، یافته‌ها، جلسات و معافیت‌های محصولی را برای حمایت از استفاده از آن ایجاد کرده است. هیچ‌کدام از اینها پیروزی در دادگاه را تضمین نمی‌کند، اما رقابت قانونی را از یک سوال کلی درباره قدرت اضطراری به یک مبارزه دقیق درباره شواهد، رویه و اینکه آیا درمان با عمل خارجی ادعایی مطابقت دارد، تغییر می‌دهد.

چالش‌گران می‌توانند استدلال کنند که تعرفه‌ها که تقریباً هر محصولی را پوشش می‌دهند، بسیار گسترده هستند، که USTR اقتصادهای بسیار متفاوت را مشابه در نظر گرفته است، یا اینکه کار اجباری به عنوان بهانه‌ای برای جایگزینی تعرفه‌های باطل شده عمل کرده است. دولت می‌تواند پاسخ دهد که بخش 301 به صراحت پاسخ به اعمال خارجی که تجارت ایالات متحده را تحت فشار قرار می‌دهد، مجاز می‌داند و سوابق آن شامل مشاوره، نظرات، نرخ‌های متفاوت و معافیت‌ها است.

وکلای تجاری به رویترز گفتند که موج جدید تعرفه‌ها احتمالاً پایدارتر خواهد بود زیرا به قوانین تجاری سنتی متکی است و نه یک ادعای اضطراری گسترده. تحقیقات بیشتر بخش 301 می‌تواند موانع بیشتری را اضافه کند، از جمله اقداماتی که به ظرفیت اضافی صنعتی مرتبط است.

قاضی‌ها ممکن است در نهایت تصمیم بگیرند که آیا سوابق موجود کافی است یا خیر. واردکنندگان باید تحت چارچوب فعلی پرداخت کنند در حالی که استدلال‌های قانونی توسعه می‌یابند و شرکت‌ها باید زنجیره‌های تأمین را بدون دانستن اینکه آیا دیوار دست نخورده باقی می‌ماند، پایه دیگری از دست می‌دهد یا تحت یک قانون دیگر بازمی‌گردد، برنامه‌ریزی کنند.

این عدم قطعیت ممکن است پایدارترین ویژگی سیاست تجاری ترامپ باشد. هنگامی که تعرفه‌ها درآمد فدرال تولید می‌کنند، صنایع مورد علاقه را محافظت می‌کنند و به ابزارهای چانه‌زنی در مذاکرات خارجی تبدیل می‌شوند، حذف آنها یک ائتلاف جدید از بازندگان ایجاد می‌کند.

رئیس‌جمهورهای آینده ممکن است از روش‌های ترامپ خوششان نیاید در حالی که از اهرمی که او به جا گذاشته است، لذت ببرند. دیوان عالی نشان داد که قدرت تعرفه‌ای رئیس‌جمهور محدودیت‌هایی دارد، اما نمی‌تواند تقاضای سیاسی برای تعرفه‌ها را از بین ببرد.

ترامپ با جایگزینی یک ادعای اضطراری گسترده با یک سیستم کندتر که از تحقیقات و تفویض‌های قدیمی کنگره تشکیل شده است، پاسخ داد. دیوار جدید دارای درهای بیشتری، معافیت‌ها و دستورالعمل‌های فنی بیشتری نسبت به دیوار قدیمی است، اما یک خانواده آمریکایی هنوز می‌تواند از طریق قیمت کالاهای عادی با آن مواجه شود.

بیت کوین چند مرحله بعد با آن مواجه می‌شود، پس از اینکه مالیات واردات به تورم، اوراق قرضه، دلار و فدرال می‌رسد. وکلای تجاری درباره اینکه کدام قانون از دیوار حمایت می‌کند، بحث خواهند کرد، در حالی که معامله‌گران کریپتو فقط باید بدانند که آیا این دیوار پول را گران نگه می‌دارد یا خیر.