چهار سال پس از FTX، صرافی‌های ارزهای دیجیتال هنوز دارایی‌ها را بدون اثبات توانایی پرداخت نشان می‌دهند

یک مشتری یک حساب صرافی باز می‌کند، یک رشته عدد را کپی می‌کند و از مسیری در یک درخت مرکل پیروی می‌کند. صفحه درخواست را پردازش کرده و نتیجه‌ای دلگرم‌کننده برمی‌گرداند: موجودی مشتری در اثبات ذخایر صرافی گنجانده شده است.

این تأیید به احتمال زیاد از نظر فنی صحیح است و نشان می‌دهد که حساب در یک مجموعه داده ظاهر شده و صرافی کیف‌پول‌هایی را کنترل می‌کند که حاوی مقدار کافی از یک دارایی خاص برای پوشش موجودی‌های نمایان شده در آنجا است.

با این حال، این می‌تواند به راحتی از اینکه آیا هر مشتری در آن مجموعه داده ظاهر شده، چقدر صرافی به وام‌دهندگان بدهکار است، آیا سکه‌های نمایش داده شده به عنوان وثیقه گذاشته شده‌اند و آیا شرکتی که واقعاً کیف‌پول را کنترل می‌کند همان شرکتی است که به طور قانونی ملزم به بازپرداخت مشتری است، غافل بماند.

رابط کاربری در اکثر صرافی‌ها این فرآیند تأیید ذخایر را بسیار جامع و نهایی احساس می‌کند زیرا مردم تمایل دارند به شواهد رمزنگاری‌شده بیشتر از وعده‌های شرکتی اعتماد کنند.

اما آنچه بسیاری از آن غافل هستند این است که نتیجه تنها نشان می‌دهد که یک صرافی کنترل دارایی‌های مشخصی را در یک لحظه مشخص نشان داده است. از سوی دیگر، تعیین توانایی پرداخت نیاز به دیدی عمیق‌تر و وسیع‌تر از تعهدات، ساختار مالکیت و دسترسی به وجوه شرکت دارد.

آنچه اثبات ذخایر واقعاً برای صرافی‌ها اثبات می‌کند

اثبات ذخایر پس از سقوط FTX در نوامبر 2022 به یک اولویت صنعتی تبدیل شد، زمانی که بنیان‌گذار بایننس، چانگ‌پنگ ژائو، از صرافی‌ها خواست تا شواهد کیف‌پول را منتشر کنند و پلتفرم‌های بزرگ شروع به انتشار داشبوردها، ابزارهای درخت مرکل و نسبت‌های ذخیره کردند.

CryptoSlate این rush اولیه را مستند کرد زیرا صرافی‌ها سعی کردند بحران اعتماد را کنترل کنند و سپس تلاش صنعت برای توسعه اشکال پیشرفته‌تر تأیید رمزنگاری را دنبال کرد.

یک صرافی می‌تواند آدرس‌های کیف‌پول را منتشر کرده و پیامی را با استفاده از کلیدهای خصوصی متصل به آن کیف‌پول‌ها امضا کند و کنترل را بدون جابجایی دارایی‌ها نشان دهد، در حالی که یک درخت مرکل هر موجودی مشتری را به یک هش رمزنگاری تبدیل کرده و آن هش‌ها را به یک ریشه واحد ترکیب می‌کند.

یک مشتری می‌تواند از آن ساختار برای تأیید اینکه موجودی او به ریشه کمک کرده است استفاده کند بدون اینکه به حساب دیگران دسترسی پیدا کند. سیستم‌های جدیدتر اثبات‌های صفر-دانش را اضافه می‌کنند که می‌توانند تأیید کنند که محاسبات طبق مجموعه‌ای از قوانین بیان شده انجام شده است در حالی که موجودی‌های فردی را خصوصی نگه می‌دارند؛ به عنوان مثال، بایننس تأیید zk-SNARK را به سیستم ذخیره‌سازی خود پس از اولین افشاگری‌های پس از FTX اضافه کرد.

پلتفرم‌های بزرگ اکنون نسخه‌های مختلفی از این فرآیند را منتشر می‌کنند. بایننس یک داشبورد ذخیره و تأیید مشتری ارائه می‌دهد، OKX اطلاعات کیف‌پول و فایل‌های اثبات قابل دانلود را منتشر می‌کند، کراکن تأیید در سطح حساب برای موجودی‌های پوشش داده شده را ارائه می‌دهد و Crypto.com یک رابط تأیید مبتنی بر مرکل فراهم می‌کند.

این سیستم‌ها به مدلی که نیاز به اعتماد کاربران به ادعاها داشت، بهبود می‌بخشند. آن‌ها می‌توانند ادعاهای نادرست درباره دارایی‌ها را افشا کنند، برداشت‌های بزرگ را بیشتر قابل مشاهده کنند و به مشتریان اجازه دهند تأیید کنند که موجودی‌های آن‌ها در مجموعه داده منتشر شده ظاهر شده است.

اما این سیستم‌ها محدودیت‌هایی دارند و بیشتر آن‌ها از خود مجموعه داده ناشی می‌شوند. یک درخت مرکل می‌تواند سوابق قرار داده شده درون آن را تأیید کند، اما نمی‌تواند حساب‌های حذف شده قبل از ساخت درخت را شناسایی کند. همچنین نمی‌تواند یک وام بانکی، صورت‌حساب مالیاتی، حکم قانونی یا تضمینی که به یک شرکت وابسته داده شده است را شناسایی کند و یک فرآیند ریاضی دقیق را به یک مرز مالی که توسط صرافی انتخاب شده است، مرتبط می‌کند.

بیشتر گزارش‌های ذخیره همچنین دارایی‌ها را در یک زمان خاص اندازه‌گیری می‌کنند و ممکن است پس از اینکه یک حسابدار، شرکت امنیتی یا تیم داخلی کار خود را به پایان رسانده باشد، منتشر شوند. یک تصویر فوری می‌تواند فقط یک لحظه را به‌طور دقیق نشان دهد بدون اینکه موقعیت عادی شرکت را منعکس کند، زیرا دارایی‌ها قبل یا بعد از اندازه‌گیری جابجا می‌شوند. مجموع حاصل شده سپس اطلاعات کمی درباره منبع وجوه یا در دسترس بودن آن‌ها در طول افزایش برداشت بعدی نشان می‌دهد.

گزارشگری تاریخی، عکس‌های فوری مکرر و آرشیوهای دائمی کیف پول به افراد خارج از این حوزه کمک می‌کند تا هر اندازه‌گیری را در زمینه‌ای قرار دهند. این موارد مقدار شواهد موجود در طول زمان را افزایش می‌دهند، اما رکورد حاصل بیشتر بر روی دارایی‌ها متمرکز است تا وضعیت مالی کامل شرکتی که مسئول بازگرداندن آن‌هاست.

فراتر از کیف پول‌ها، یک هزارتوی بدهی‌ها

صرافی‌های ارزهای دیجیتال نسبت به بانک‌ها و کارگزاری‌ها مزیت غیرمعمولی دارند زیرا بخش زیادی از آنچه که نگهداری می‌کنند، می‌تواند در بلاک‌چین‌های عمومی مشاهده شود. با این حال، بدهی‌ها در پایگاه‌های داده داخلی، حساب‌های بانکی، قراردادها و دفاتر شرکتی ثبت می‌شوند، بنابراین تحلیل بلاک‌چین عمومی دید کمی را فراهم می‌کند.

ادعاهای مشتریان در پایگاه داده یک صرافی ثبت می‌شود، موجودی‌های فیات به بانک‌ها و شرکت‌های پرداخت وابسته است و مشتقات سود و زیان‌هایی تولید می‌کنند که به سرعت تغییر می‌کنند. محصولات وام‌دهی، وام‌های نهادی، صورتحساب‌های فروشندگان، مالیات‌ها و ادعاهای قانونی نیز می‌توانند به راحتی به چندین شرکت که در حوزه‌های قضایی مختلف فعالیت می‌کنند، تعلق داشته باشند.

یک داشبورد که ۱۰ میلیارد دلار ارز دیجیتال را نشان می‌دهد، هیچ حساب جامع‌تری از اینکه آیا صرافی ۸ میلیارد دلار، ۱۰ میلیارد دلار یا ۱۵ میلیارد دلار بدهکار است، ارائه نمی‌دهد، اینکه آیا طلبکار دیگری ادعایی بر روی همان دارایی‌ها دارد یا اینکه چگونه این دارایی‌ها می‌توانند به سرعت موجی از برداشت‌ها را برآورده کنند.

هیئت نظارت بر حسابرسی شرکت‌های عمومی به سرمایه‌گذاران هشدار داده است که گزارش‌های اثبات ذخیره به شدت متغیر هستند زیرا خارج از نظارت حسابرسی آن قرار دارند و ممکن است پایه‌ای ناکافی برای تصمیم‌گیری درباره اینکه آیا یک شرکت دارایی کافی برای برآورده کردن تعهداتش دارد، فراهم کنند.

هشدار حسابدار ارشد SEC به یک منبع سردرگمی مرتبط می‌پردازد: بررسی‌ها، تأییدها و مشاغل توافق‌شده معمولاً بدنه شواهد باریک‌تری را نسبت به حسابرسی صورت‌های مالی بررسی می‌کنند، حتی زمانی که یک شرکت حسابداری کار را انجام می‌دهد.

یک صرافی ممکن است از مشارکت یک شرکت حسابداری یا امنیتی خارجی تبلیغ کند، اگرچه آن شرکت ممکن است تنها برای مقایسه موجودی‌های کیف پول انتخاب‌شده با بدهی‌های مشتریان انتخاب‌شده استخدام شده باشد. چنین مشاغلی می‌تواند بدهی‌های شرکتی، کنترل‌های داخلی، طرف‌های مرتبط، دعاوی و توانایی شرکت برای ادامه فعالیت را مستثنی کند، بنابراین ارزش آن بستگی به درک خوانندگان از اینکه دقیقاً چه چیزی توسط شرکت بررسی شده دارد.

همچنین مشکل ساختار شرکتی صرافی‌ها وجود دارد. یک برند صرافی جهانی می‌تواند از طریق چندین شرکت فعالیت کند، با یکی که به مشتریان خرده‌فروشی اروپایی خدمات می‌دهد، دیگری که با نهادها قرارداد می‌بندد، دیگری که کلیدهای کیف پول را کنترل می‌کند و دیگری که کارکنان را استخدام می‌کند. خدمات وام‌دهی، مشتقات و نگهداری می‌توانند هر کدام تحت شرایط جداگانه‌ای فعالیت کنند.

یک صفحه ذخیره ممکن است به دارایی‌های نگهداری‌شده در یک گروه جهانی اشاره کند بدون اینکه مشخص کند کدام شرکت مالک هر کیف پول است، در حالی که توافق‌نامه مشتری ممکن است مسئولیت بازپرداخت را به یک زیرمجموعه خاص واگذار کند. در زمان ورشکستگی، این تمایزها به تعیین اینکه کدام قانون اعمال می‌شود و چگونه طلبکاران اولویت‌بندی می‌شوند، کمک می‌کند.

مفیدترین افشاگری‌ها نهادهای قانونی، محصولات و حوزه‌های قضایی شامل در بررسی را شناسایی می‌کنند. آن‌ها همچنین توضیح می‌دهند که دقیقاً چه چیزی پوشش داده شده است (فیات، مشتقات، حساب‌های نهادی، موجودی‌های مارجین، نگهدارندگان شخص ثالث و غیره) و افشا می‌کنند که وابستگان می‌توانند با دارایی‌های مشتری چه کنند.

در حال حاضر هیچ راه یکپارچه‌ای برای ارائه این نتایج وجود ندارد، بنابراین آن‌ها در صرافی‌ها متفاوت هستند و سوابق عمومی را تولید می‌کنند که از بررسی‌های رمزنگاری در سطح حساب تا بیانیه‌های گسترده‌تر درباره دارایی‌های جهانی متغیر است.

به عنوان یک شرکت فهرست‌شده، Coinbase صورت‌های مالی تجمیع‌شده حسابرسی‌شده را منتشر می‌کند. پرونده سالانه آن شامل بدهی، وثیقه، مشتقات، تعهدات، زیرمجموعه‌ها و معاملات با طرف‌های مرتبط در کنار دارایی‌های ارز دیجیتال است. Deloitte به صورت‌های مالی و کنترل داخلی بر گزارشگری مالی در گزارش‌های حسابرسی خود می‌پردازد.

هیچ‌یک از این موارد، البته، نمی‌تواند تضمین کند که Coinbase از افزایش برداشت‌ها، شکست‌های مدیریتی یا شکست‌های فنی جلوگیری کند. با این حال، این نشان می‌دهد که شواهد موجود زمانی که بازبینی‌کنندگان شرکت را به‌عنوان یک کل اقتصادی بررسی می‌کنند، چقدر گسترده‌تر می‌شود تا اینکه فقط مجموعه‌ای از کیف پول‌ها را ارزیابی کنند.

رویکردهای عمومی که در زیر خلاصه شده‌اند، از صفحات ذخیره‌سازی صرافی‌ها و پرونده‌های حسابرسی‌شده Coinbase ناشی می‌شوند و باید به‌عنوان مدل‌های افشای مختلف خوانده شوند نه به‌عنوان رتبه‌بندی قدرت مالی.

افشای قوی نمی‌تواند بقای یک پلتفرم را تضمین کند، در حالی که افشای عمومی محدود، ورشکستگی را تأسیس نمی‌کند. مقایسه نشان می‌دهد که یک فرد خارجی می‌تواند از شواهد منتشرشده هر پلتفرم چه چیزی را تأسیس کند و چقدر تفسیر باقی می‌ماند زمانی که خواننده از موجودی کیف پول‌ها فراتر می‌رود.

صنعت اغلب اثبات ذخایر را به‌عنوان ابزاری در دسترس برای هر مشتری ارائه می‌دهد. با این حال، این فرآیند می‌تواند نیاز به پیدا کردن یک کد حساب، دانلود یک فایل، اجرای نرم‌افزار و درک چگونگی ارتباط یک هش با یک ریشه Merkle داشته باشد. حتی پس از تأیید موفقیت‌آمیز، مشتری باید درک کند که نتیجه فقط شامل گنجاندن یک حساب است نه کامل بودن سوابق حسابداری صرافی.

یک کاربر می‌تواند تأیید کند که موجودی خود ظاهر شده است، اما نمی‌تواند هر حساب مشتری دیگر را بازرسی کند، مجموع بدهی‌ها را با دفتر کل عمومی شرکت تطبیق دهد یا یک وام شرکتی غیرمستند از یک شعبه رمزنگاری شناسایی کند. برای بسیاری از کاربران، نشان تأیید به نقطه پایانی عملی تبدیل می‌شود، با عباراتی مانند "تأیید شده"، "به‌طور کامل پشتیبانی شده" یا نسبت ذخیره‌ای بالای 100% که معنای مالی وسیع‌تری نسبت به کار منتشرشده دارد.

تحلیل CryptoSlate از حرکات ذخایر Binance نشان داد که چگونه این داشبوردها می‌توانند اطلاعات ارزشمندی در دوره‌های برداشت‌های سنگین ارائه دهند و همچنین نشان می‌دهند که چگونه مجموع ذخایر به دلار می‌تواند حرکت کند. داده‌های ذخیره می‌توانند به ارزیابی یک صرافی کمک کنند، اگرچه ارزیابی تنها زمانی معتبر می‌شود که رکورد دارایی به اطلاعات مربوط به بدهی‌ها و مسئولیت‌های شرکتی پیوسته شود.

چه چیزی برای مسئولیت مالی کامل لازم است

یک چارچوب اعتبارسنجی مالی قابل اعتماد، تأیید بلاک‌چین و گزارش‌دهی مالی سنتی را به یک سیستم پیوسته تبدیل می‌کند و از صرافی‌ها می‌خواهد که کنترل بر دارایی‌های زنجیره‌ای را اثبات کنند، هر موجودی مشتری را با دفتر کل عمومی تطبیق دهند، نهادهای قانونی مسئول بازپرداخت را شناسایی کنند، دارایی‌های وثیقه شده به دیگر طلبکاران را افشا کنند و توضیح دهند که چگونه ارزهای فیات، مشتقات، محصولات وام‌دهی و حساب‌های نهادی مدیریت می‌شوند.

گزارش‌های تاریخی همچنان به‌صورت عمومی در دسترس خواهند بود، در حالی که شرکت‌های خارجی دامنه، روش‌شناسی و محدودیت‌های دقیق کار خود را بیان خواهند کرد. پلتفرم‌های بزرگ نگهداری نیز صورت‌های مالی تجمیع شده حسابرسی شده یا افشای مقررات معادل را منتشر خواهند کرد که شامل بدهی، نقدینگی، وثیقه، مواجهه با طرف‌های مرتبط و تفکیک دارایی‌های مشتری است.

در این چارچوب، شواهد رمزنگاری شده به‌عنوان شواهد واضح و دقیقی درباره دارایی‌ها و موجودی‌های مشتری عمل خواهند کرد، در حالی که حسابرسی‌های مالی و افشای قانونی مشخص می‌کنند که این دارایی‌ها چگونه به تعهدات شرکت بزرگتر مربوط می‌شوند. هر لایه به بخش متفاوتی از همان تصویر مالی می‌پردازد و به مشتریان، حسابرسان و نهادهای نظارتی اجازه می‌دهد تا نگهداری، کامل بودن حسابداری و مسئولیت شرکتی را به‌طور مشترک ارزیابی کنند.

FTX انتظار ذخایر قابل مشاهده را به‌عنوان یک انتظار اساسی برای هر صرافی که وجوه مشتری را نگه می‌دارد، قرار داد. استاندارد بعدی باید این دارایی‌های قابل مشاهده را به هر بدهی و نهاد قانونی مرتبط متصل کند و به مشتریان شواهدی ارائه دهد که از آدرس کیف پول تا شرکتی که مسئول بازگرداندن پول آن‌ها است، گسترش یابد.

این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی عمومی ارائه شده است و به‌منزله مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری، حقوقی یا مالیاتی تلقی نمی‌شود. هرگونه رویداد، جایزه، کمپین آنلاین یا اطلاعات مرتبط که در اینجا ذکر شده است، نباید به‌عنوان توصیه، ترغیب یا دعوت به خرید، فروش، معامله یا هرگونه دادوستد دیگر دارایی‌های رمزارزی تلقی شود. دارایی‌های رمزارزی از نوسان بالایی برخوردار هستند و ممکن است منجر به زیان شوند. دسترسی به خدمات، محصولات و رویدادهای مرتبط با WEEX ممکن است بسته به منطقه جغرافیایی متفاوت باشد. اطمینان از اینکه استفاده شما از این خدمات با قوانین و مقررات محلی مطابقت دارد، بر عهده خود شماست.