توکن‌سازی از آزمایشگاه خارج می‌شود. وال استریت دارایی‌ها را به بلاک‌چین منتقل می‌کند

توکن‌سازی دارایی‌ها در طول سال‌ها یکی از آن ایده‌هایی بود که در ارائه‌های بانک‌ها عالی به نظر می‌رسید، اما در آمار واقعی بسیار بدتر بود. بازار قرار بود ارزشی معادل تریلیون‌ها دلار داشته باشد، در حالی که بیشتر پروژه‌ها همچنان در مرحله آزمایشی بدون نقدینگی، کاربران و زیرساخت مشترک تسویه‌حساب باقی ماندند.

اما در سال 2026، وضعیت شروع به تغییر می‌کند. نه به این دلیل که ناگهان میلیون‌ها سرمایه‌گذار سهام دیجیتال در املاک خریداری می‌کنند. بلکه مهم‌تر این است که امروز توکن‌سازی توسط نهادهایی انجام می‌شود که مسئولیت واقعی عملکرد بازارهای سرمایه را بر عهده دارند: بلک‌راک، جی‌پی‌مورگان، نزدک، گلدمن ساکس، ونگارد، دی‌تی‌سی‌سی و بزرگ‌ترین بانک‌های امانت‌دار.

قوی‌ترین سیگنال در 15 ژوئیه ظاهر شد. دی‌تی‌سی‌سی، یعنی نهادی که در مرکز زیرساخت‌های پس از معامله‌ای آمریکا قرار دارد، معاملات واقعی را با استفاده از اوراق بهادار توکن‌شده ذخیره‌شده در دی‌تی‌سی انجام داد. بیش از 30 شرکت در این ابتکار شرکت کردند و راه‌اندازی کامل خدمات برای ماه اکتبر برنامه‌ریزی شده است.

فهرست مطالب

• نکات کلیدی
• بازار رشد کرده، اما هنوز کوچک است
• بلک‌راک اولین کاربرد عملی را پیدا کرد
• مهم‌ترین پیشرفت خارج از بازار ارزهای دیجیتال رخ داد
• بانک‌ها منتظر انقلاب کامل نیستند
• از 36 میلیارد تا چند تریلیون دلار؟
• هر کسی از توکن‌سازی بهره‌مند نخواهد شد

نکات کلیدی

• ارزش دارایی‌های RWA توزیع‌شده در بلاک‌چین‌ها، بدون استیبل‌کوین‌ها، در حال حاضر حدود 36.7 میلیارد دلار است.
• اوراق قرضه دولتی توکن‌شده آمریکا حدود 15.9 میلیارد دلار از این بازار را تشکیل می‌دهد.
• صندوق BUIDL بلک‌راک دارایی‌هایی به ارزش نزدیک به 2 میلیارد دلار جمع‌آوری کرده است.
• دی‌تی‌سی‌سی در محیط واقعی، از جمله معاملات ریپو، خرید و فروش سهام، وام‌های اوراق بهادار و انتقال وثیقه‌ها را آزمایش کرده است.
• سیتی پیش‌بینی می‌کند که ارزش دارایی‌های مالی توکن‌شده می‌تواند تا 5.5 تریلیون دلار در سال 2030 افزایش یابد، اما اعتراف می‌کند که بازار هنوز در مرحله بسیار ابتدایی توسعه قرار دارد.

بازار رشد کرده، اما هنوز کوچک است

بر اساس داده‌های RWA.xyz، ارزش دارایی‌های توزیع‌شده در بلاک‌چین‌ها، به جز استیبل‌کوین‌ها، حدود 36.7 میلیارد دلار است. برای مقایسه، ارزش خود استیبل‌کوین‌ها به 298.5 میلیارد دلار نزدیک شده است. بنابراین، پول دیجیتال امروز بیش از هشت برابر بزرگ‌تر از سایر دارایی‌های توکن‌شده واقعی به طور مجموع است.

بزرگ‌ترین دسته، املاک، سهام یا آثار هنری نیست، بلکه بدهی عمومی آمریکا است. ارزش اوراق قرضه توکن‌شده و صندوق‌های مبتنی بر آن‌ها حدود 15.9 میلیارد دلار است که بیش از 40% از کل بازار RWA بدون استیبل‌کوین‌ها را تشکیل می‌دهد.

این تصادفی نیست. اوراق قرضه کوتاه‌مدت دولتی نقدینگی دارند، به راحتی قابل ارزیابی هستند و درآمد جاری تولید می‌کنند. همچنین می‌توان از آن‌ها به عنوان وثیقه در معاملات مالی استفاده کرد. بنابراین بلاک‌چین نیازی به ایجاد تقاضای جدید برای آن‌ها ندارد - کافی است که به سرمایه‌گذاران اجازه دهد دارایی موجود را به زیرساختی که به صورت 24 ساعته کار می‌کند، منتقل کنند.

بخش‌های دیگر همچنان بسیار کوچک باقی مانده‌اند. ارزش اعتبار توکن‌شده توزیع‌شده حدود 7 میلیارد دلار است، در حالی که ارزش سهام توکن‌شده کمتر از 900 میلیون دلار است. خود بازار املاک زنجیره‌ای تنها حدود 203 میلیون دلار است.

داده‌ها نشان می‌دهند که توکن‌سازی امروز در جایی که وعده بزرگ‌ترین دموکراتیزه‌سازی سرمایه‌گذاری داده شده بود، پیشرفت نمی‌کند، بلکه در جایی که نهادهای مالی می‌توانند به راحتی نقدینگی، مدیریت نقدینگی و استفاده از وثیقه‌ها را بهبود بخشند، پیشرفت می‌کند.

بلک‌راک اولین کاربرد عملی را پیدا کرد

محصول شناخته شده تر BUIDL، صندوق توکن شده بازار پول BlackRock است. دارایی های آن به نزدیک 2 میلیارد دلار رسیده است و هر واحد آن ارزش 1 دلار را حفظ می کند. این صندوق عمدتاً در نقدینگی، اوراق قرضه خزانه داری ایالات متحده و معاملات ریپو سرمایه گذاری می کند و به سرمایه گذاران امکان دسترسی به نرخ های بهره کوتاه مدت را از طریق زیرساخت بلاکچین فراهم می کند.

با این حال، این محصول برای هر صاحب کیف پول ارز دیجیتال مناسب نیست. BUIDL به سرمایه گذاران نهادی واجد شرایط اختصاص دارد که به خوبی جهت واقعی توسعه بازار را نشان می دهد. توکن سازی در این مرحله، مقررات، فرآیند شناسایی مشتری و الزامات سرمایه را حذف نمی کند. این عمدتاً شکل فنی مالکیت و انتقال دارایی ها را تغییر می دهد.

BlackRock در حال حاضر تقریباً 150 میلیارد دلار دارایی مرتبط با بازار دیجیتال را اعلام کرده است. این شامل حدود 80 میلیارد دلار در محصولات بورس مبتنی بر دارایی های دیجیتال، 65 میلیارد دلار ذخایر مدیریت شده استیبل کوین و بزرگترین صندوق توکن شده خزانه داری در جهان است.

تحول اصلی خارج از بازار ارزهای دیجیتال رخ داده است.

خود رشد صندوق هایی مانند BUIDL برای بازسازی بازار سرمایه کافی نیست. هنوز زیرساختی لازم است که استفاده ایمن از آنها را توسط بانک ها، کارگزاران، بورس ها و اتاق های تسویه فراهم کند.

به همین دلیل، آزمایش DTCC در ماه ژوئیه مهم تر از راه اندازی یک توکن دیگر RWA است. در یک محیط تولید واقعی، معاملاتی شامل وثیقه گذاری، وام اوراق بهادار، ریپو بر روی اوراق قرضه خزانه داری، خرید و فروش سهام و جریان های سپرده های وثیقه در اتاق تسویه انجام شده است.

در این آزمایش ها شرکت هایی از جمله BlackRock، Goldman Sachs، JPMorgan، BNP Paribas، Citadel Securities، Nasdaq، بورس نیویورک، CME Group، Vanguard، State Street، Circle و Microsoft شرکت کردند. دارایی های توکن شده در شبکه خصوصی DTCC و شبکه عمومی Canton کار کردند که هدف آن بررسی امکان همکاری بلاکچین های مختلف بود.

DTCC همچنین معاملاتی را نشان داد که در آن اوراق قرضه خزانه داری توکن شده، سهام و ETF ها با نقدینگی دیجیتال مبادله می شدند. در اینجا از تسویه نوع delivery versus payment استفاده شد که در آن انتقال دارایی و پرداخت همزمان انجام می شود و خطر اینکه تنها یک طرف معامله تعهد خود را انجام دهد، محدود می شود.

بنابراین، ارزش واقعی توکن سازی در ثبت سهام در بلاکچین نیست، بلکه امکان اتصال فوری دارایی، پول، وثیقه و تسویه در یک معامله است.

بانک ها منتظر انقلاب کامل نیستند.

JPMorgan بیش از یک دهه است که زیرساخت بلاکچین خود را توسعه می دهد. پلتفرم Kinexys از زمان آغاز به کار خود معاملاتی به ارزش کل بیش از 3 تریلیون دلار را پردازش کرده و به طور متوسط روزانه بیش از 5 میلیارد دلار را مدیریت می کند.

در مقایسه با سیستم مالی سنتی، هنوز این مقیاس بزرگی نیست. خود کسب و کار جهانی پرداخت JPMorgan تقریباً 10 تریلیون دلار را هر روز پردازش می کند. اما این تفاوت هم پتانسیل و هم فاصله ای که باید طی شود را نشان می دهد.

بزرگترین مزیت برای بانک ها می تواند امکان جابجایی نقدینگی و وثیقه در تمام ساعات روز باشد. در حال حاضر، شرکت ها اغلب ذخایر اضافی از نقدینگی یا اوراق بهادار را نگه می دارند زیرا مطمئن نیستند که آیا در زمان مناسب قادر به جابجایی دارایی ها بین حساب ها، بانک ها و اتاق های تسویه خواهند بود یا خیر. وثیقه توکن شده می تواند دقیقاً زمانی که نیاز است فعال شود و هزینه تأمین مالی و مقدار سرمایه منجمد را کاهش دهد.

از ۳۶ میلیارد تا چند تریلیون دلار؟

سیتی تخمین می‌زند که ارزش دارایی‌های مالی توکن‌شده ممکن است تا سال ۲۰۳۰ به ۵.۵ تریلیون دلار برسد. سناریوی بدبینانه ۲.۷ تریلیون دلار و سناریوی خوشبینانه ۸.۲ تریلیون دلار را پیش‌بینی می‌کند. بزرگ‌ترین بخش بازار باید شامل سهام عمومی و ابزارهای بدهی باشد، نه املاک و مستغلات یا سهام شرکت‌های خصوصی.

در سناریوی پایه سیتی، توکن‌سازی ممکن است حدود ۳ درصد از بازار سهام آمریکا را شامل شود که معادل ارزش حدود ۲.۶ تریلیون دلار است. ۸۰۰ میلیارد دلار اضافی ممکن است شامل اوراق خزانه توکن‌شده باشد و حدود ۶۰۰ میلیارد دلار نیز شامل صندوق‌های بازار پول.

با این حال، باید با احتیاط به این پیش‌بینی‌ها نگاه کرد. خود سیتی سطح کنونی پذیرش دارایی‌های توکن‌شده را تنها ۱.۵ در مقیاس ده‌نقطه‌ای ارزیابی می‌کند. این بانک همچنین تأکید می‌کند که در سال‌های آینده، سیستم‌های سنتی و بلاک‌چینی احتمالاً به‌طور همزمان عمل خواهند کرد و در ابتدا پیچیدگی و هزینه‌ها را افزایش می‌دهند، نه اینکه فوراً آنها را کاهش دهند.

نه هر کسی از توکن‌سازی سود خواهد برد

توسعه این بازار لزوماً به معنای افزایش خودکار ارزش همه ارزهای دیجیتال مرتبط با روایت RWA نیست. بزرگ‌ترین بهره‌برداران ممکن است به‌ویژه مدیران دارایی، سپرده‌گذاران، اپراتورهای زیرساخت، ناشران پول دیجیتال و شبکه‌هایی باشند که قادر به برآورده کردن الزامات مربوط به حریم خصوصی، انطباق با مقررات و پردازش تعداد زیادی از تراکنش‌ها هستند.

بسیاری از دارایی‌ها ممکن است در شبکه‌های خصوصی یا کنترل‌شده توکن‌شده شوند، بدون اینکه تقاضایی برای توکن‌های عمومی ایجاد شود. بنابراین، صرف استفاده از فناوری بلاک‌چین به این معنا نیست که تمام ارزش بازار جدید به سرمایه‌گذاران ارزهای دیجیتال منتقل خواهد شد.

توکن‌سازی به یک روند واقعی تبدیل می‌شود نه به این دلیل که وعده می‌دهد وال استریت را جایگزین کند، بلکه به این دلیل که وال استریت آن را به‌عنوان راهی برای مدرن‌سازی زیرساخت‌های خود پذیرفته است. مهم‌ترین نبرد این نخواهد بود که چه کسی بیشترین توکن‌ها را صادر می‌کند، بلکه این خواهد بود که چه کسی بر روی ریل‌های دیجیتال کنترل دارد که دارایی‌های ارزش میلیاردها دلار را منتقل می‌کند.