دموکراتیک کردن مشتقات آب و هوا از طریق توکن‌سازی می‌تواند مهم‌ترین مورد استفاده واقعی ارزهای دیجیتال باشد

"از دهه ۱۹۸۰، تعداد رویدادهای خسارت‌زای مرتبط با آب و هوا سه برابر شده و خسارت‌های تعدیل‌شده با تورم پنج برابر افزایش یافته است. این روندها ادامه خواهند داشت و می‌توانند دارایی‌هایی به ارزش ۲۰ درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی را تهدید کنند."

این سخنان نخست‌وزیر کانادا، مارک کارنی، در کتاب ۲۰۲۱ او با عنوان ارزش‌ها: ساختن دنیای بهتر برای همه است.

من به تازگی این کتاب ۶۰۰ صفحه‌ای را خواندم و این کتاب در بسیاری از سطوح، به‌ویژه در مورد آب و هوا، برای من روشن‌کننده بود. این حوزه را آخرین بار در شغل خود در یک میز تحقیقاتی ارزها و کالاها در بمبئی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ دنبال کرده بودم. بخشی از کار من شامل پیگیری قیمت‌های گاز طبیعی بود که از پیش‌بینی‌های آب و هوایی و گاهی مشتقات آب و هوا، به‌ویژه گزینه‌های مربوط به روزهای درجه حرارت گرمایشی (HDD) و روزهای درجه حرارت سرمایشی (CDD) تأثیر می‌پذیرد.

در آن زمان، برایم جالب بود که این گزینه‌های آب و هوایی چقدر شکسته، تکه‌تکه و ناشناخته بودند و بخش عمده‌ای از جمعیت جهان را در معرض ویرانی مالی ناشی از خطرات آب و هوا و اقلیم قرار می‌دادند (که به خطرات فیزیکی اشاره نمی‌کنم).

اکنون، پس از گذراندن یک دهه در دنیای ارزهای دیجیتال، معتقدم مهم‌ترین مورد استفاده واقعی توکن‌سازی، بلاک‌چین و قراردادهای هوشمند می‌تواند توکن‌سازی مشتقات آب و هوا باشد و نه صرفاً ایجاد یک انبار دیجیتال از دارایی‌های سنتی تولیدکننده سود مانند اوراق قرضه.

اجازه دهید توضیح دهم چرا.

مشتقات آب و هوا ابزارهای مالی هستند که در زمان عبور شرایط آب و هوایی خاص از آستانه‌های از پیش تعیین‌شده، پرداخت می‌کنند. به عنوان مثال، یک شرکت خدمات عمومی ممکن است قراردادی خریداری کند که در صورت گرم ماندن دماهای زمستانی، که تقاضای گرمایش و درآمد را کاهش می‌دهد، پرداخت کند. یک شرکت هواپیمایی ممکن است در برابر هزینه‌های لغو پرواز ناشی از طوفان‌ها محافظت کند. یک کشاورز در هند ممکن است در برابر یک مونسون ناموفق محافظت کند.

این ابزارها دقیقاً به این دلیل وجود دارند که آب و هوا یکی از بزرگ‌ترین خطرات مالی بدون پوشش در اقتصاد جهانی است. بر اساس برآوردهای سازمان جهانی هواشناسی، بلایای مرتبط با آب و هوا در دهه گذشته بیش از ۲ تریلیون دلار خسارت اقتصادی جهانی به بار آورده‌اند.

بازار سنتی مشتقات آب و هوا شکسته است

مشکل این است که بازاری که برای مدیریت این خطر ساخته شده، خود شکسته است.

مشتقات آب و هوا بسیار خاص، عمدتاً قراردادهای سفارشی مبتنی بر خطرات محلی هستند و معمولاً کوتاه‌مدت هستند که فعالیت‌های تجاری ثانویه را به شدت محدود می‌کند. ارزش اسمی کل بازار حدود ۲۵ میلیارد دلار است که در مقایسه با بازارهای مشتقات نرخ بهره یا اعتبار، خطای گرد کردن است و در مقایسه با ۲ تریلیون دلار خسارات مرتبط با آب و هوا در دهه گذشته، خطای گرد کردن به‌طور مشابه قابل توجه است --- چه برسد به مقیاس بلایای احتمالی آینده.

همچنین شایان ذکر است که خطر مالی مرتبط با آب و هوا محدود به تخریب ناشی از رویدادهای شدید نیست. کارنی این خطرات فیزیکی را می‌نامد.

خطرات انتقالی نیز به‌طور مساوی قابل توجه هستند. همان‌طور که اقتصاد جهانی به سمت اقتصادی با کربن کمتر حرکت می‌کند، کارنی استدلال می‌کند که تغییرات در سیاست‌ها و فناوری‌ها می‌تواند میلیاردها دلار خسارت ناشی از دارایی‌های معلق را به بار آورد --- دارایی‌هایی که دیگر با چارچوب‌های جدید نظارتی یا فناوری‌های نوظهور مطابقت ندارند و بنابراین دیگر ارزشی که قبلاً داشتند را ندارند.

بازار فعلی مشتقات آب و هوا به سادگی برای مدیریت هیچ‌یک از این خطرات به‌طور مناسب تجهیز نشده است. بازاری که امروز وجود دارد، بازاری تکه‌تکه و سفارشی است که با استانداردسازی محدود قرارداد، شفافیت قیمت ضعیف و خطرات طرف مقابل قابل توجهی پر شده است. این بازار تحت سلطه نهادهای بزرگ مانند شرکت‌های خدمات انرژی است که حدود ۴۰ درصد از تمام قراردادها را تشکیل می‌دهند و پس از آن کشاورزی با ۲۵ درصد قرار دارد. افرادی که بیشتر در معرض خطرات آب و هوا هستند، مانند کشاورزان کوچک، اپراتورهای لجستیک کوچک و کسب‌وکارهای خرد در بازارهای نوظهور آسیب‌پذیر از تغییرات اقلیمی، به این ابزارها دسترسی ندارند. این بازار برای هر کسی که بدون ترمینال بلومبرگ و ترازنامه نهادی باشد، بسیار کوچک، غیرمؤثر و غیرشفاف است.

به عبارت دیگر، خیابان اصلی که با بزرگترین ریسک مالی مرتبط با تغییرات اقلیمی مواجه است، عملاً بدون راهی برای پوشش ریسک‌ها رها شده است. بازاری که به طور خاص برای کمک به جهان در مدیریت ریسک‌های اقلیمی طراحی شده است، در انجام این کار ناکام مانده و این ناکامی ساختاری و نه فنی است.

دموکراتیزه کردن مشتقات آب و هوا با توکن سازی

این جایی است که توکن سازی وارد می‌شود و جایی که من فکر می‌کنم صنعت کریپتو نقش مهمی در دموکراتیزه کردن پوشش ریسک آب و هوا دارد. این یک ابتکار است که من فکر می‌کنم به طور قابل توجهی مهم‌تر از صرفاً ارائه دارایی‌های سنتی تولیدکننده بازده مانند اوراق قرضه بر روی زنجیره است.

مزایای اصلی قرار دادن مشتقات آب و هوا بر روی بلاک‌چین نظری نیستند. قراردادهای هوشمند می‌توانند به طور خودکار پرداخت‌ها را زمانی که داده‌های آب و هوایی تأیید شده از یک آستانه تعیین شده عبور می‌کنند، فعال کنند و در عین حال از پردازش دستی، اختلافات، تأخیرها و ریسک طرف مقابل عبور کنند. با مشتقات آب و هوایی توکن شده، یک کشاورز در یک اقتصاد وابسته به باران دیگر نیازی به رابطه با گلدمن ساکس برای پوشش ریسک یک موسون ناموفق ندارد. یک محصول بیمه پارامتریک که بر اساس یک قرارداد هوشمند ساخته شده و داده‌های بارش تأیید شده را می‌خواند و به طور خودکار پرداخت می‌کند، در اصل دقیقاً نوع بازاری است که ریسک اقلیمی را به درستی قیمت‌گذاری و توزیع می‌کند.

در Value(s)، کارنی به خوبی بیان می‌کند: "ما به بازارهای مالی نیاز داریم که در کنار سیاست‌های اقلیمی کار کنند تا تأثیر آن‌ها را حداکثر کنند. با بنیادهای مناسب، سیستم مالی می‌تواند یک دایره فضیلت از درک بهتر ریسک‌های فردا، قیمت‌گذاری بهتر برای سرمایه‌گذاران، تصمیم‌گیری بهتر توسط سیاست‌گذاران و انتقال نرم‌تر به یک اقتصاد با کربن کمتر بسازد."

توکن سازی همچنین به مشکلات نقدینگی و دسترسی که بازار سنتی را مختل کرده است، می‌پردازد. مالکیت جزئی اجازه می‌دهد تا ریسک آب و هوا به واحدهای کوچکتر تقسیم شود و ترکیب حاصل، ادغام مشتقات آب و هوا با پروتکل‌های وام‌دهی، محصولات بیمه و ابزارهای تولیدکننده بازده را تسهیل می‌کند. شفافیت در هر معامله، هر موقعیت، هر تسویه‌حساب که بر روی یک بلاک‌چین عمومی ثبت شده است، به عدم شفافیتی که به طور تاریخی کشف قیمت را ضعیف و مشارکت را محدود کرده است، می‌پردازد.

مشتقات آب و هوایی توکن شده تنها در صورتی کار خواهند کرد که داده‌های ورودی آن‌ها قابل اعتماد باشد. این ما را به مشکل اوراکل می‌رساند - یعنی، دریافت داده‌های آب و هوایی غیرقابل تغییر و زمان واقعی بر روی یک بلاک‌چین به شکلی که قراردادهای هوشمند بتوانند به آن اعتماد کنند. و برخی از شرکت‌ها در حال حاضر به این موضوع پرداخته‌اند.

Kweather، یک پلتفرم داده‌های بزرگ آب و هوایی پیشرو در کره جنوبی، و Flare، یک شبکه بلاک‌چین متمرکز بر داده، به تازگی یک نامه نیت برای آوردن مجموعه‌های داده‌های هواشناسی، از جمله دما، بارش و سایر متغیرهای اقلیمی به زنجیره امضا کرده‌اند. آن‌ها هدف دارند تا محصولات مالی آب و هوایی برای DeFi، بیمه پارامتریک و بازارهای ریسک اقلیمی را فعال کنند. این ابتکار هنوز بسیار در مراحل اولیه است؛ این یک آزمایش است و یک نامه نیت محصول کاری نیست.

توکن سازی تغییرات اقلیمی را اصلاح نخواهد کرد. اما ممکن است بازاری را که قرار بود به ما در مدیریت آن کمک کند، اصلاح کند. در دنیایی که ریسک آب و هوا تنها در حال افزایش است، این موضوع کوچک نیست.

سلب مسئولیت: این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی عمومی و برندینگ ارائه شده و به‌ منزله مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری، حقوقی یا مالیاتی تلقی نمی‌گردد. هیچ‌یک از رویدادها، جوایز، رویدادهای آنلاین یا اطلاعات مرتبط ذکرشده در اینجا نباید به‌عنوان توصیه، درخواست یا دعوت برای خرید، فروش، معامله یا هرگونه اقدام دیگر در رابطه با دارایی‌های رمزارزی یا استفاده از خدمات تلقی شوند. دارایی‌های رمزارزی با نوسانات بالایی همراه بوده و ممکن است منجر به زیان شوند. خدمات WEEX و رویدادهای آنلاین ممکن است در تمام مناطق در دسترس نبوده و مشمول قوانین، مقررات و شرایط احراز صلاحیت مربوطه هستند. شما مسئول رعایت قوانین محلی در استفاده از خدمات WEEX هستید و باید پیش از انجام هرگونه فعالیت مرتبط با ارزهای دیجیتال، ریسک‌های آن را به‌دقت بررسی کنید.