چرا در این دور از بازگشت سهام فناوری در بازار آمریکا، NeoCloud بیشترین افزایش را داشت؟

این دور از بازگشت سهام فناوری در بازار آمریکا، یکی از قوی‌ترین جهت‌ها از NeoCloud ناشی می‌شود: CoreWeave، Nebius و برخی از شرکت‌های زیرساخت AI که منابع برق و مراکز داده دارند.

از نظر منطقی، سرمایه‌ها در حال قیمت‌گذاری یک گواهی حقوقی زیرساخت AI با چندین اهرم هستند: قدرت محاسباتی که با قرارداد قفل شده و می‌تواند به سرعت تحویل داده شود.

به محض اینکه تقاضای AI افزایش یابد، پیش‌بینی درآمد، توانایی تأمین مالی و ارزش حقوق صاحبان سهام NeoCloud ممکن است همزمان افزایش یابد. این امر به آن در مرحله بازگشت سهام فناوری انعطاف‌پذیری بالایی در افزایش قیمت می‌دهد؛ برق، مراکز داده، تأمین مالی و انعطاف‌پذیری ارزیابی، به‌طور مشترک این اهرم را تشکیل می‌دهند.

گلوگاه‌های AI در حال تغییر هستند. در اوایل، کمبود شدید GPU بود، سپس HBM و شبکه‌های پرسرعت؛ اکنون، آنچه مشتریان واقعاً نیاز دارند، یک مجموعه کامل از قابلیت‌های قابل راه‌اندازی است: دسترسی به GPU، داشتن برق کافی، تکمیل ساخت مرکز داده، اتصال شبکه و توانایی تحویل خوشه‌های مقیاس‌پذیر در چند ماه.

NeoCloud در این شکاف قرار دارد.

سرمایه‌ها آنچه را که می‌خرند "کارخانه‌های محاسباتی فعال" هستند

محصولات ارائه شده توسط NeoCloud معمولاً شامل خوشه‌های GPU، شبکه، خنک‌سازی مایع، مراکز داده، دسترسی به برق و خدمات نگهداری است. مشتریان، ظرفیت محاسباتی بزرگ‌مقیاس را که می‌توانند به‌طور مستقیم برای آموزش و استنتاج AI استفاده کنند، خریداری می‌کنند.

این نکته بسیار مهم است. GPU قابل خریداری است، اما ظرفیت برق، زمین، ایستگاه‌های برق، مجوزهای مراکز داده و دسترسی به شبکه نمی‌توانند به‌سرعت در کوتاه‌مدت کپی شوند. ارائه‌دهندگان بزرگ ابری دارای سرمایه و مشتری هستند، اما همچنین تحت محدودیت‌های دوره ساخت قرار دارند؛ برخی از شرکت‌های AI می‌خواهند انعطاف‌پذیری بیشتری داشته باشند و نمی‌خواهند تمام نیازهای خود را به یک hyperscaler واحد فشار دهند.

بنابراین، NeoCloud که دارای برق آماده و توانایی استقرار سریع است، به "شتاب‌دهنده" سرمایه‌گذاری در زیرساخت AI تبدیل شده است.

بازار مایل است به آن‌ها ارزش بالاتری بدهد، زیرا این نوع منابع دارای دو ویژگی هستند:

· کمیاب: برق قابل استفاده و ظرفیت مراکز داده قابل تحویل محدود است؛

· قابل قرارداد: مشتریان مایل به امضای قراردادهای ظرفیت چند ساله با حداقل تعهد هستند.

زمانی که منابع کمیاب می‌توانند با قراردادهای بلندمدت قفل شوند، بازار آن را از درآمد خدمات IT معمولی دوباره به عنوان یک دارایی نقدی با ویژگی‌های زیرساختی درک می‌کند.

گزارش‌های مالی دیدگاه بازار را نسبت به مدل تجاری تغییر داد

سوال اصلی بازار درباره NeoCloud بسیار مستقیم بود: خرید GPU و ساخت مراکز داده نیاز به هزینه‌های سرمایه‌ای کلان دارد، آیا شرکت در چرخه "تأمین مالی مداوم و سوزاندن پول" گرفتار خواهد شد؟

گزارش‌های مالی اخیر پاسخ مثبتی به این سوال داده‌اند.

درآمد CoreWeave در سه‌ماهه دوم به ۲.۵۷۵ میلیارد دلار رسید و backlog (درآمد پیش‌بینی شده که امضا شده اما هنوز تأیید نشده) حدود ۱۰۴ میلیارد دلار را افشا کرد؛ ARR (درآمد سالانه مکرر) Cloud AI Nebius به ۳ میلیارد دلار رسید و چندین قرارداد بزرگ بلندمدت را افشا کرد. بازار به درآمد فصلی توجه دارد، اما بیشتر به چرخه تجاری کامل که در پس این اعداد وجود دارد، توجه می‌کند:

مشتریان AI قراردادهای ظرفیت بلندمدت امضا می‌کنند
→ برخی از مشتریان پیش‌پرداخت یا تعهد حداقل پرداخت را ارائه می‌دهند
→ شرکت به راحتی می‌تواند تأمین مالی بدهی و تجهیزات را به دست آورد
→ GPU جدید، مراکز داده و ظرفیت برق به‌صورت آنلاین می‌آید
→ درآمد و EBITDA (سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک و کاهش ارزش) افزایش می‌یابد
→ توانایی تأمین مالی و ظرفیت گسترش همچنان افزایش می‌یابد

این امر روایت NeoCloud را از "اجاره‌دهنده GPU با هزینه‌های سرمایه‌ای بالا" به تدریج به "عمل‌کننده زیرساخت AI که توسط سفارشات پشتیبانی می‌شود" تغییر می‌دهد.

تا زمانی که سفارشات، تأمین مالی و تحویل به‌طور مداوم به هم متصل شوند، رشد دارای ویژگی‌های واضحی از چرخ‌دنده خواهد بود.

چرا سرمایه‌ها اولویت را به ذخیره‌سازی و سه ابر بزرگ نمی‌دهند؟

انتخاب سرمایه‌ها، منعکس‌کننده اختلاف انتظارات در مراحل مختلف است.

شرکت‌های ذخیره‌سازی بزرگ از تقاضای AI بهره‌مند می‌شوند و وضعیت محصولات HBM، DRAM و غیره همچنان بسیار بالا است. اما بازار شروع به نگرانی درباره افزایش عرضه، قیمت‌های بالا، حداکثر سود و اینکه آیا انتظارات خوشبینانه قبلی به‌طور کامل در قیمت سهام منعکس شده است، کرده است. اگر گزارش مالی قوی باشد و راهنمایی‌های دورنما به‌روز نشود، قیمت سهام به راحتی تحت فشار قرار می‌گیرد.

چالش‌های شرکت‌های ذخیره‌سازی در خصوص ویژگی‌های دوره‌ای آن‌هاست. بازار قیمت‌ها، حجم‌های تحویل و مسیرهای حاشیه ناخالص را برای چند فصل آینده معامله می‌کند؛ وقتی عرضه ممکن است به تقاضا برسد و قیمت متوسط ممکن است کاهش یابد، عملکرد قوی در حال حاضر به سختی می‌تواند به گسترش ارزیابی ادامه دهد. HBM/DRAM، NAND/SSD، HDD نیز به زیر دوره‌های مختلف تعلق دارند و نمی‌توان تمام عملکرد قیمت سهام شرکت‌های ذخیره‌سازی را به یک دلیل نسبت داد.

سه ابر بزرگ - Microsoft Azure، Amazon AWS و Google Cloud - دارای جریان نقدی، مشتری و توانایی‌های فنی پایدارتر هستند و همچنین از سرمایه‌گذاری AI بهره‌مند می‌شوند. کسب‌وکار AI آن‌ها تحت تأثیر درآمدهای بزرگ از تبلیغات، نرم‌افزارهای شرکتی، تجارت الکترونیک و کسب‌وکارهای مصرفی قرار دارد؛ سرمایه‌گذاری‌های جدید AI هنوز به زمان بیشتری نیاز دارد تا به بهبود حاشیه سود کل گروه تبدیل شود. برای سرمایه‌هایی که به دنبال انعطاف‌پذیری هستند، یک قرارداد بزرگ NeoCloud تأثیر حاشیه‌ای بر درآمد و ارزیابی دارد که معمولاً بیشتر از تأثیر یک سفارش هم‌مقیاس بر ارزیابی کلی سه ابر بزرگ است.

NeoCloud در واقع در بین این دو قرار دارد: پایه درآمدی نسبتاً پایین، مواجهه خالص AI بسیار خالص، رشد سریع سفارشات و هر قرارداد جدید بلندمدت ممکن است به‌طور مستقیم از تأمین مالی و گسترش بعدی پشتیبانی کند. سرمایه‌ها به راحتی می‌توانند آن را به عنوان یک هدف زیرساخت AI با انعطاف‌پذیری بالا در نظر بگیرند.

منطق فعلی بازار را می‌توان به‌طور خلاصه بیان کرد:

NeoCloud، در واقع، نوعی اهرم زیرساخت AI است

درک اینکه چرا NeoCloud در صدر قرار دارد، کلید درک اثر اهرمی آن است. خرید سهام این نوع شرکت‌ها در واقع به معنای نگهداری یک دارایی حقوقی است که به شدت به تقاضای محاسبات AI، قیمت ظرفیت قابل تحویل و محیط تأمین مالی حساس است. این اهرم شامل سه لایه معنی است.

اولین لایه، اهرم عملیاتی است. سرمایه‌گذاری اولیه در GPU، مراکز داده، دسترسی به برق، شبکه و نگهداری بسیار بالا است و بسیاری از هزینه‌ها پس از راه‌اندازی ظرفیت نسبتاً ثابت می‌مانند. وقتی نرخ استفاده خوشه‌های فعال افزایش می‌یابد و قیمت هر واحد ظرفیت بهبود می‌یابد، درآمد جدید می‌تواند با سرعت بیشتری به سود تبدیل شود و بهبود حاشیه سود به‌وضوح مشهود خواهد بود.

دومین لایه، اهرم تأمین مالی است. قراردادهای بلندمدت، تعهدات بدون مذاکره و پیش‌پرداخت‌های مشتری می‌توانند جذابیت پروژه‌ها را برای مؤسسات و تأمین‌کنندگان مالی افزایش دهند. به این ترتیب، شرکت می‌تواند با استفاده از بخشی از سرمایه سهام، سرمایه‌گذاری‌های بزرگ‌تری در GPU، مراکز داده و برق انجام دهد؛ پس از اینکه ظرفیت جدید شروع به محاسبه کرد، درآمد نیز می‌تواند از تأمین مالی بعدی پشتیبانی کند.

سومین لایه، اهرم حقوق صاحبان سهام است. معمولاً درآمد NeoCloud و ارزش بازار آن کمتر از سه ابر بزرگ است، اما نسبت دارایی‌های ثابت و بدهی‌ها در ترازنامه آن‌ها بالاتر است. اگر یک قرارداد بزرگ همزمان پیش‌بینی درآمد، نرخ استفاده و قابلیت تأمین مالی را افزایش دهد، ارزیابی بازار از ارزش حقوق صاحبان سهام به شدت تغییر خواهد کرد. افزایش سریع قیمت سهام پس از گزارش‌های مالی معمولاً ناشی از تجمیع بهبود پیش‌بینی سود و افزایش مضرب ارزیابی است.

این سه لایه اهرم، بازخورد مثبت در مراحل صعودی را تشکیل می‌دهند:

قراردادهای بلندمدت بزرگ‌تر
→ به راحتی تأمین مالی و گسترش ظرفیت را به دست می‌آورند
→ نرخ استفاده و سود عملیاتی بالاتر
→ افزایش ارزش حقوق صاحبان سهام و توانایی تأمین مالی
→ به دست آوردن قراردادهای بیشتر و فرصت‌های گسترش بعدی

همین مکانیزم همچنین ریسک‌های نزولی را بزرگ‌تر می‌کند. اگر مشتریان تأخیر کنند، نرخ استفاده کاهش یابد، تحویل GPU یا برق به تأخیر بیفتد یا هزینه‌های بدهی افزایش یابد، هزینه‌های ثابت و تعهدات تأمین مالی می‌تواند بازده سهامداران را تحت فشار قرار دهد. بنابراین، قیمت‌گذاری بالای NeoCloud در بازار منعکس‌کننده نیازهای بالای آن برای اجرا است.

قابلیت دید سفارشات، هسته این دور از ارزیابی است

بخش جذاب NeoCloud، قابلیت دید درآمد آن است.

اگر مشتریان قراردادهای بدون مذاکره و پرداخت را امضا کنند، حتی اگر میزان استفاده واقعی در کوتاه‌مدت نوسان کند، مشتریان هنوز باید تعهد حداقل پرداختی را بر عهده بگیرند. برای اپراتورها، این نوع درآمد پیش‌بینی‌پذیرتر است؛ برای طلبکاران، این قراردادها همچنین امکان تأمین مالی دارایی‌ها را افزایش می‌دهند.

بنابراین، بازار به‌طور مداوم چندین شاخص را پیگیری می‌کند:

· مدت، الزام و اعتبار مشتری قراردادهای امضا شده؛
· فاصله بین MW (مگاوات) فعال و MW امضا شده؛
· درآمد هر واحد MW و هزینه سرمایه هر واحد MW؛
· نسبت پیش‌پرداخت مشتریان و ریتم پرداخت؛
· نرخ استفاده، نرخ تمدید و تمرکز مشتری؛
· نرخ بهره بدهی، مدت بدهی و قابلیت تأمین مالی بعدی.

در میان این‌ها، "ظرفیت فعال" به‌ویژه کلیدی است. MW امضا شده نمایانگر تقاضا است، در حالی که MW فعال، برق‌دار، نصب شده و شروع به محاسبه شده، به درآمد و جریان نقدی وارد می‌شود.

این همچنین یک بازنگری در دارایی‌های برق است

بینش‌های ارزشمند درباره NeoCloud در جامعه، تمرکز را از تعداد GPU به ظرفیت برق منتقل می‌کند.

عرضه GPU با خرید NVIDIA، AMD و ارائه‌دهندگان ابری گسترش خواهد یافت؛ اما شکل‌گیری ظرفیت برق با کیفیت بالا کندتر است. این شامل شبکه‌های برق، ایستگاه‌های برق، زمین، مجوزها، ساخت مراکز داده و شرایط شبکه منطقه‌ای است.

هر کس که بتواند زودتر به برق کافی دست یابد، می‌تواند زودتر GPU را به قدرت محاسباتی قابل فروش تبدیل کند.

این همچنین دلیل این است که برخی از شرکت‌هایی که از مزارع بیت‌کوین به این خط اصلی منتقل شده‌اند، می‌توانند وارد این حوزه شوند: آن‌ها قبلاً برخی از منابع برق، زمین و زیرساخت‌ها را دارند و فقط باید بارهای خود را از استخراج به AI منتقل کنند. البته، پایه منابع به معنای موفقیت تجاری نیست و در نهایت به مشتریان، تأمین مالی و توانایی تحویل بستگی دارد.

NeoCloud در بازگشت سهام فناوری پیشتاز است و در پس آن، بازار یک بار دیگر زنجیره ارزش زیرساخت AI را مرتب کرده است.

دارایی‌هایی که در حال حاضر برای سرمایه‌ها مهم‌ترین هستند، ظرفیت محاسباتی است که می‌تواند GPU، برق، مراکز داده و قراردادهای مشتری بلندمدت را ترکیب کرده و به سرعت تحویل دهد. این نه تنها شامل هزینه‌های سرمایه‌ای AI است، بلکه ویژگی‌های قراردادی قوی‌تری نسبت به چیپ‌ها و قطعات ساده دارد؛ هم دارای رشد بالای انعطاف‌پذیری است و هم دارای حقایق کمیابی زیرساختی است.

در ادامه، آیا NeoCloud می‌تواند به پیشتازی خود ادامه دهد، به یک سوال بسیار ساده بستگی دارد: آیا این قراردادهای کلان می‌توانند به خوشه‌های برق‌دار، درآمد تأیید شده و جریان نقدی که هزینه‌های سرمایه را پوشش می‌دهد، تبدیل شوند؟