چگونه دلارهای تقلبی را شناسایی کنیم: جزئیات کلیدی امنیتی برای بررسی اسکناس‌ها

در حالی که میلیون‌ها اسکناس دلار هر روز در بازارهای مختلف دست به دست می‌شود، احتمال دریافت یک نسخه تقلبی نیز افزایش می‌یابد. در آرژانتین، جایی که ارز آمریکایی نقش مرکزی در عملیات پس‌انداز و خرید و فروش دارد، آگاهی از تدابیر امنیتی می‌تواند از خسارات اقتصادی جلوگیری کند.

تکنیک‌های تقلب با گذشت زمان تکامل یافته‌اند و برخی نسخه‌ها به راحتی از نظر ظاهری قانع‌کننده به نظر می‌رسند. با این حال، اسکناس‌های واقعی ویژگی‌های فیزیکی و بصری دارند که بازتولید دقیق آن‌ها همچنان دشوار است.

به همین دلیل، فدرال رزرو ایالات متحده یک بررسی ساده به نام روش TIM را توصیه می‌کند، که شامل سه اقدام است که به بررسی عناصر اصلی امنیتی بدون نیاز به تجهیزات خاص کمک می‌کند.

مرحله به مرحله: روش TIM چیست

این نام از حروف اول لمس، کج کردن و نگاه کردن گرفته شده است. ایده این است که اسکناس را به ترتیب بررسی کنیم تا ناهماهنگی‌های ممکن را شناسایی کنیم. اگرچه هیچ بررسی منفردی ۱۰۰٪ اصالت را تضمین نمی‌کند، ترکیب این کنترل‌ها ارزیابی بسیار قابل اعتماد‌تری را ارائه می‌دهد.

لمس

اولین مرحله توجه به بافت کاغذ است. دلارهای واقعی از مخلوطی از پنبه و کتان ساخته شده‌اند که احساس کمی زبر در لمس ایجاد می‌کند و بسیار متفاوت از کاغذ معمولی است.

در اسکناس‌های ۱۰۰ دلاری با طراحی جدیدتر، همچنین می‌توان چاپ برجسته را احساس کرد، به ویژه بر روی شانه پرتره بنجامین فرانکلین و در برخی نوشته‌ها. اگر کاغذ خیلی صاف، لغزنده، بیش از حد سفت یا خیلی نازک باشد، بهتر است احتیاط کنید و قبل از پذیرش اسکناس، بررسی‌های دیگری انجام دهید.

کج کردن

دومین مرحله به مشاهده واکنش برخی عناصر هنگام حرکت اسکناس زیر نور مربوط می‌شود. در نسخه‌های مدرن، شماره ۱۰۰ در گوشه پایین سمت راست بین رنگ‌های مسی و سبز تغییر رنگ می‌دهد، به لطف جوهر متغیر نوری.

علاوه بر این، باند آبی سه‌بعدی، که درون کاغذ بافته شده و بر روی سطح چسبانده نشده است، زنگ‌ها و شماره‌های "۱۰۰" را نشان می‌دهد که به نظر می‌رسد هنگام کج کردن اسکناس جابجا می‌شوند. یکی دیگر از جزئیات مشخص، زنگ درون دوات است که همچنین بسته به زاویه‌ای که از آن مشاهده می‌شود، ظاهرش تغییر می‌کند. این اثرات بسیار دشوار است که با چاپ‌های معمولی تقلید شوند.

نگاه کردن

آخرین بررسی شامل قرار دادن اسکناس در برابر نور است. با انجام این کار باید یک علامت آب با پرتره بنجامین فرانکلین ظاهر شود که از هر دو طرف اسکناس قابل مشاهده است. همچنین باید نخ امنیتی که به صورت عمودی درون کاغذ قرار دارد، که به طور مکرر عبارت "USA" را به همراه شماره "۱۰۰" شامل می‌شود، مشاهده شود.

در یک بررسی دقیق‌تر، همچنین می‌توان میکروچاپ‌ها را در مناطق مختلف طراحی پیدا کرد. اگرچه تشخیص آن‌ها بدون بزرگنمایی دشوار است، اما نمایانگر یک مانع دیگر در برابر تقلب‌ها هستند.

چگونه دلارهای تقلبی با صورت کوچک یا قدیمی را شناسایی کنیم

به اصطلاح دلارهای صورت کوچک، که قبل از طراحی مجدد ۱۹۹۶ منتشر شده‌اند، و سایر سری‌های قدیمی همچنان قانونی در ایالات متحده هستند. با این حال، آن‌ها فاقد برخی تدابیر امنیتی هستند که در نسخه‌های مدرن‌تر گنجانده شده‌اند، بنابراین نیاز به بررسی متفاوتی دارند.

در این اسکناس‌ها باند آبی سه‌بعدی یا زنگ درون دوات وجود ندارد، بنابراین باید اصالت آن‌ها با توجه ویژه به کیفیت چاپ، علامت آب، نخ امنیتی، بافت کاغذ و وضوح جزئیات گرافیکی بررسی شود.

همچنین بهتر است نسخه را با نسخه‌ای که اصالت آن شناخته شده است مقایسه کنید. تفاوت‌های رنگ، وضوح پرتره، حاشیه‌ها، ضخامت کاغذ یا هم‌راستایی عناصر معمولاً نشانه‌های هشداردهنده‌ای هستند.

این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی عمومی ارائه شده است و به‌منزله مشاوره مالی، سرمایه‌گذاری، حقوقی یا مالیاتی تلقی نمی‌شود. هرگونه رویداد، جایزه، کمپین آنلاین یا اطلاعات مرتبط که در اینجا ذکر شده است، نباید به‌عنوان توصیه، ترغیب یا دعوت به خرید، فروش، معامله یا هرگونه دادوستد دیگر دارایی‌های رمزارزی تلقی شود. دارایی‌های رمزارزی از نوسان بالایی برخوردار هستند و ممکن است منجر به زیان شوند. دسترسی به خدمات، محصولات و رویدادهای مرتبط با WEEX ممکن است بسته به منطقه جغرافیایی متفاوت باشد. اطمینان از اینکه استفاده شما از این خدمات با قوانین و مقررات محلی مطابقت دارد، بر عهده خود شماست.