چرا Pump.fun برای جذب جریان معاملات به شدت هزینه می‌کند؟

با وجود زیرساخت‌های ارزهای Meme، هنوز هم نمی‌تواند بر «اعتماد» غلبه کند.

نویسنده: دیوید کریستوفر

ترجمه: سیرشا، اخبار آینده‌نگر

جنگ ارزهای Meme به شدت در حال پیشرفت است و Pump.fun و Fomo در حال رقابت برای تسلط بر صنعت هستند.

در چند هفته گذشته، صنعت ارزهای دیجیتال شاهد یک رقابت بزرگ بین دو غول بوده است: Pump در برابر Fomo. میدان رقابت آن‌ها، محصولاتی است که در بازار ارزهای دیجیتال بسیار رایج هستند ------ معاملات سفته‌بازی.

Fomo به خوبی نشان داده است که تجربه مصرف‌کننده با کیفیت چگونه می‌تواند محصول معاملاتی ایجاد کند. این پلتفرم معاملات را اجتماعی، عمومی و قابل پیگیری کرده است: کاربران می‌توانند معامله‌گران را دنبال کنند، موقعیت‌های خود را مشاهده کنند، معاملات را کپی کنند یا برعکس، و کل فرآیند معامله را به صورت زنده مشاهده کنند.

این طراحی محصول باعث رشد سریع پلتفرم شده است. با بهبود احساسات سفته‌بازی در بازار، Fomo به مرکز اصلی شرکت در موج ارزهای Meme در زنجیره Robinhood تبدیل شده است و هزینه‌های معاملاتی هفتگی و تعداد معامله‌گران به شدت افزایش یافته است.

این نمودار Dune حجم معاملات هفتگی پلتفرم Fomo را نشان می‌دهد: از اوایل سال 2025 به آرامی در حال رشد بوده و پس از ماه مه 2026 شاهد افزایش انفجاری بوده است. زنجیره Robinhood به عنوان نیروی محرکه اصلی رشد حجم معاملات عمل کرده و در عین حال هزینه‌های کل پلتفرم به بالاترین سطح تاریخی خود رسیده است.

اما Solana هنوز هم پایگاه اصلی معاملات سفته‌بازی در بازار ارزهای دیجیتال است و Pump.fun در مرکز این میدان قرار دارد و نمی‌خواهد سهم بازار را با کسی تقسیم کند.

Fomo به زیرساخت‌های پایه Pump.fun تکیه کرده و با استفاده از رابط کاربری بهتر، به سرعت در حال رشد است و عملاً به عنوان واسطه‌ای بین زیرساخت‌های سفته‌بازی Solana و کاربران عادی عمل می‌کند. اشاره به «واسطه» در اینجا هیچ بار منفی ندارد. Fomo محصولاتی را ایجاد کرده است که نیازهای کاربران را برآورده می‌کند و پلتفرم به طور مداوم هزینه‌های معاملاتی را تولید می‌کند که نشان می‌دهد کاربران حاضرند برای این تجربه استفاده هزینه پرداخت کنند.

اما در نهایت، اکثر ویژگی‌هایی که Fomo ایجاد کرده، به طور نظری Pump.fun نیز می‌تواند آن‌ها را تکرار کند. در حال حاضر ما شاهد این صحنه هستیم: Pump.fun به طور مداوم ویژگی‌های اجتماعی جدیدی به برنامه خود اضافه می‌کند تا به عنوان «درگاه ورودی» معاملات سفته‌بازی تبدیل شود.

این وضعیت دو پلتفرم را به یک وضعیت ظریف سوق می‌دهد: در سطح زیرساخت‌های پایه، آن‌ها شریک هستند، اما در بازار جلویی که به کاربران ارائه می‌شود، رقبای مستقیم هستند. Fomo دارای جریان کاربران است، در حالی که زیرساخت‌های پشتیبانی از اجرای معاملات عمدتاً متعلق به Pump.fun است.

اکنون، Pump.fun می‌خواهد همزمان بازار زیرساخت و کاربران را تصاحب کند.

برای دستیابی به این هدف، Pump.fun به شدت به میدان آمده است. گفته می‌شود که پلتفرم شرایطی را ارائه کرده است که با قراردادهایی به ارزش چندین هزار دلار در ماه، معامله‌گران برتر Fomo را جذب کرده و آن‌ها را به انتقال فعالیت‌های معاملاتی به Pump.fun ترغیب کند. این عمل غیرقانونی نیست و حتی نمی‌توان آن را یک رسوایی صنعتی دانست. در واقع، این یک پلتفرم با منابع مالی قوی است که برای جذب کاربران اصلی که خود دارای جریان هستند، هزینه می‌کند.

علاوه بر این، Pump.fun همچنین سیاست عدم هزینه برای کاربران را معرفی کرده است. این پلتفرم می‌تواند این یارانه را تحمل کند زیرا از طریق مکانیزم منحنی اوراق قرضه و PumpSwap قبلاً به سود رسیده است؛ این مدل یارانه جلویی، چیزی است که Fomo نمی‌تواند تکرار کند.

بسیاری از شرکت‌کنندگان بازار به همین دلیل به Fomo به خاطر دریافت هزینه انتقاد کرده‌اند، اما این دیدگاه به مسئله اصلی توجه نمی‌کند: کاربران در واقع چه چیزی را خریداری می‌کنند.

کاربران با پرداخت هزینه، مجموعه‌ای از تجربه‌های معاملاتی را خریداری می‌کنند: پیدا کردن معامله‌گران قابل توجه، مشاهده دارایی‌های آن‌ها، پیگیری سود معاملات، دریافت هشدارهای بازار و انجام تمام عملیات با استفاده از یک رابط که به طور قابل توجهی موانع ورود به ارزهای دیجیتال را کاهش می‌دهد.

هزینه‌های معاملاتی منبع اصلی درآمد Fomo است و کل تجربه کاربری کسب و کار اصلی آن است. در حالی که Pump.fun می‌تواند ویژگی‌های مشابه را به صورت رایگان ارائه دهد، زیرا کسب و کار پایه‌اش قبلاً برای آن درآمد ثابتی فراهم کرده است.

به نظر من، این موضوع دو نکته کلیدی برای تفکر عمیق دارد.

نخست، این یک نمونه کلاسیک دیگر است: پروژه‌های زیرساختی بالغ ارزهای دیجیتال، شروع به ادغام عمودی به سمت بالا می‌کنند تا جریان کاربران نهایی را تصاحب کنند. Uniswap در زنجیره Robinhood در حال نمایش داستان مشابهی است. پس از تبدیل شدن به زیرساخت اصلی معاملاتی در زنجیره، Uniswap شروع به ترویج پلتفرم‌های راه‌اندازی خود کرده و دیگر صرفاً به عنوان یک ابزار پایه برای ارائه خدمات به سایر پلتفرم‌ها عمل نمی‌کند. Pump.fun در زنجیره Solana از همان استراتژی استفاده کرده است: آن‌ها اکنون کنترل زیرساخت‌های پایه معاملات سفته‌بازی را در دست دارند و اکنون می‌خواهند کنترل مصرف‌کننده نهایی را نیز در دست بگیرند.

دوم، من معتقدم که کلید پیروزی Pump.fun و Fomo در نهایت به اعتماد مربوط می‌شود.

به دلیل قرار گرفتن در مرکز میدان سفته‌بازی Meme، Pump.fun در جامعه ارزهای دیجیتال دارای شهرت متناقضی است. شایعاتی در مورد جذب معامله‌گران با هزینه‌های بالا، بیشتر به تصویر خود آسیب زده است.

در مقابل، Fomo زمان کمتری در بازار بوده و بار منفی تاریخی کمتری دارد و طراحی محصول آن به گونه‌ای است که رفتارهای معاملاتی را شفاف‌تر و قابل پیگیری‌تر کند و بر معاملات اجتماعی تمرکز دارد.

اما ارزش معاملات اجتماعی به طور کامل به اعتبار سیگنال‌هایی که معامله‌گران منتشر می‌کنند بستگی دارد. معامله‌گران می‌توانند با یک کیف پول به صورت عمومی خرید کنند و سپس با یک کیف پول دیگر به آرامی بفروشند؛ قبل از اعلام عمومی، موقعیت‌های خود را ایجاد کنند و در نهایت با فروش دارایی‌ها، پیروان خود را جمع‌آوری کنند. اگرچه بلاک‌چین داده‌های زنجیره‌ای را شفاف می‌کند، اما نمی‌تواند تضمین کند که خود معامله‌گران قابل اعتماد هستند.

در نهایت، انتخاب کاربران برای انجام معاملات به این بستگی دارد که کدام پلتفرم می‌تواند حداکثر اطمینان را در مورد صحت اطلاعات ارائه شده تضمین کند. به محض اینکه معامله‌گران با هم کار کنند، از چندین کیف پول پنهان برای پنهان کردن رفتارهای معاملاتی استفاده کنند و پیروان خود را جمع‌آوری کنند، کاربران دیگر به سیگنال‌های معاملاتی اعتماد نخواهند کرد. پس از فروپاشی اعتماد، ارزش لایه معاملات اجتماعی که دو پلتفرم به شدت برای آن رقابت می‌کنند نیز از بین خواهد رفت.

نحوه حفظ اعتماد کاربران توسط این دو پلتفرم در آینده، قابل توجه خواهد بود.