مکانیسم تشویقی Perp DEX نیاز به پاسخ دوم دارد

آیا پلتفرم می‌تواند مسیری مستقیم‌تر و پایدارتر برای بازگشت ارزش ایجاد کند تا بازدهی به واقعیت‌های بازار نزدیک‌تر باشد؟

نویسنده: Foresight Ventures

رشد Perp DEX تا حد زیادی به دلیل تشویق‌های توکنی است.

راه‌اندازی سرد نیاز به تشویق دارد؛ معامله‌گران، تأمین‌کنندگان نقدینگی و کانال‌های جریان سفارش برای بازار ارزش ایجاد می‌کنند و باید پاداش بگیرند. موضوع واقعی بحث این نیست که «آیا باید تشویق وجود داشته باشد»، بلکه این است که تشویق به چه شکلی باید انجام شود و آیا بازدهی واقعاً با سهم بازار مطابقت دارد.

قبل از TGE، پلتفرم معمولاً از طریق امتیاز، ایردراپ و استخراج معاملاتی با استفاده از انتظارات توکن‌های آینده، حجم معاملات و نقدینگی فعلی را جذب می‌کند. این نوع مکانیزم می‌تواند به سرعت جذب مشتری را انجام دهد، اما هزینه‌های معاملاتی که کاربران پرداخت می‌کنند واقعی است و بازدهی به توزیع توکن‌های آینده و قیمت‌گذاری بازار بستگی دارد. پس از TGE، هزینه‌های معاملاتی برای خرید، سوزاندن و پاداش‌های استیکینگ استفاده می‌شود و ارزش به تدریج به اکوسیستم بازمی‌گردد، اما عمدتاً از طریق توکن‌های پلتفرم انجام می‌شود.

بنابراین، مشکل در خود تشویق نیست، بلکه در این است که آیا تشویق به شدت به انتظارات آینده وابسته است. معامله‌گران تقاضای معاملاتی و درآمد هزینه‌های معاملاتی را ایجاد می‌کنند؛ تأمین‌کنندگان نقدینگی عمق و اجرا را فراهم می‌کنند؛ کیف پول‌ها، ترمینال‌های معاملاتی و جامعه جریان سفارش مداوم را به ارمغان می‌آورند. اما مکانیزم‌های موجود بیشتر به توانایی کسب امتیاز و نگهداری توکن پاداش می‌دهند و نه به اینکه چه کسی واقعاً بازار را به حرکت در می‌آورد.

این همچنین موضوعی است که Foresight Ventures در فرآیند سرمایه‌گذاری و پرورش PopDEX به شدت به آن پرداخته است: آیا پلتفرم می‌تواند مسیری مستقیم‌تر و پایدارتر برای بازگشت ارزش ایجاد کند تا بازدهی به واقعیت‌های بازار نزدیک‌تر باشد؟

1. رشد اولیه و تأیید تقاضا تحت تشویق توکنی

1. چرا توکن به ابزار پیش‌فرض تبدیل شده است

راه‌اندازی سرد Perp DEX نیاز به جذب همزمان معامله‌گران، نقدینگی و کانال‌های توزیع دارد، در حالی که پلتفرم‌های اولیه معمولاً نه درآمد ثابتی دارند و نه می‌توانند به مدت طولانی یارانه‌های نقدی بالایی را تحمل کنند.

توکن یک روش هماهنگی کارآمدتر را ارائه می‌دهد: پلتفرم می‌تواند سهم‌های معامله‌گران، سازندگان بازار و شرکت‌کنندگان اولیه را به حقوق آینده تبدیل کند و با استفاده از ارزش آینده، حجم معاملات، نقدینگی و توجه بازار فعلی را جذب کند.

dYdX نماینده مدل کامل تشویق توکنی در مراحل اولیه است. در عرضه اولیه توکن آن، ۲۵٪ برای پاداش‌های معاملاتی، ۷.۵٪ به کاربران تاریخی و ۷.۵٪ برای پاداش‌های نقدینگی اختصاص یافته است. پاداش‌های معاملاتی بر اساس سهم هزینه‌های معاملاتی و حجم باز نشده محاسبه می‌شود، در حالی که پاداش‌های نقدینگی نرخ آنلاین قیمت‌گذاری، عمق دو طرفه، اختلاف قیمت خرید و فروش و تعداد بازارهای تحت پوشش را بررسی می‌کند. جذب مشتری، یارانه‌های سازندگی بازار و توزیع مالکیت اولیه، به این ترتیب در یک سیستم توکنی واحد گنجانده شده است.

پلتفرم‌های بعدی در این چارچوب تغییرات مختلفی انجام داده‌اند:

• Hyperliquid امتیاز، ارجاع و HLP را ترکیب کرده و به ترتیب برای جذب معامله‌گران، گسترش جریان سفارش و ایجاد نقدینگی پروتکل استفاده می‌کند؛
• Aster: از استخراج معاملاتی چند فصل استفاده می‌کند و از طریق دوره‌های امتیاز مداوم و توزیع مرحله‌ای توکن، مشارکت معاملاتی و فعالیت کاربران را به طور مداوم حفظ می‌کند.
• Lighter با کاهش هزینه‌های معاملاتی به صفر، مانع ورود به معاملات را کاهش می‌دهد و به طور جداگانه امتیازهای خرده‌فروشی و سازندگی بازار را تعیین می‌کند تا فعالیت معاملاتی و کیفیت نقدینگی را تفکیک کند؛

این پلتفرم‌ها تنها به توکن وابسته نیستند، اما توکن هنوز هم ابزار هماهنگی اصلی در سیستم راه‌اندازی سرد است. مزیت آن تنها در «اعطای پاداش» نیست، بلکه در این است که می‌تواند سهم‌های مختلف شرکت‌کنندگان را به حقوق آینده تبدیل کند و بیشتر هزینه‌های جذب مشتری و نقدینگی را به TGE موکول کند. مکانیزم‌های خاص متفاوت است، اما روابط مبادله‌ای اساساً یکسان است: پلتفرم ابتدا با حقوق آینده و یارانه‌های اولیه، حجم معاملات، نقدینگی و توجه بازار فعلی را جذب می‌کند.

2. امتیازهایی که جذب می‌شوند، لزوماً معامله‌گران بلندمدت نیستند

ایردراپ امتیاز نه تنها بر اینکه آیا کاربران وارد پلتفرم می‌شوند تأثیر می‌گذارد، بلکه بر اینکه چرا کاربران معامله می‌کنند نیز تأثیر می‌گذارد.

در شرایط عادی، معامله‌گران هنگام انتخاب پلتفرم، به نقدینگی، ثبات اجرا، هزینه‌های معاملاتی، پوشش دارایی و مدیریت ریسک توجه می‌کنند. با اضافه شدن ایردراپ امتیاز، این استانداردها از بین نمی‌روند، اما وزن تصمیم‌گیری کاربران تغییر می‌کند: علاوه بر تجربه معاملاتی خود، کاربران همچنین محاسبه می‌کنند که هزینه معاملاتی واحد چه مقدار امتیاز به دست می‌آورد، آیا ایردراپ‌های بالقوه می‌تواند هزینه‌های معاملاتی و سرمایه‌گذاری را پوشش دهد و پاداش‌ها چه زمانی قابل تحقق است.

این به این معنا نیست که کاربران شرکت‌کننده در امتیاز، معامله‌گران حرفه‌ای نیستند. برعکس، بسیاری از معامله‌گران حرفه‌ای نیز به طور منطقی بازده امتیاز را ارزیابی می‌کنند. مشکل این است که وقتی امتیاز به یک متغیر مهم در تصمیم‌گیری معاملاتی تبدیل می‌شود، حجم معاملاتی که پلتفرم به دست می‌آورد دیگر فقط منعکس‌کننده رقابت محصول نیست، بلکه شامل قیمت‌گذاری کاربران برای پاداش‌های آینده نیز می‌شود.

دو نوع رفتار معاملاتی می‌توانند به حجم معاملاتی کمک کنند، اما منطق نگهداری متفاوت است.

یک نوع رفتار معاملاتی ناشی از تقاضای پایدار محصول است: کاربران باقی می‌مانند زیرا نقدینگی، اجرا، هزینه و پوشش دارایی پلتفرم می‌تواند نیازهای معاملاتی را برآورده کند. نوع دیگری از رفتار معاملاتی بیشتر ناشی از انتظارات پاداش است: اینکه آیا کاربران به معامله ادامه می‌دهند بستگی به این دارد که آیا امتیاز هنوز ارزش دارد، آیا ایردراپ هنوز فضای تخیل دارد و آیا نسبت هزینه به فایده هنوز برقرار است.

در نظرسنجی قبلی Foresight Ventures در مورد خرده‌فروشی Perp DEX، ۶۹٪ از پاسخ‌دهندگان امتیاز یا ایردراپ را به عنوان یک عامل مهم در انتخاب پلتفرم معاملاتی خود ذکر کردند، که بالاتر از قابلیت اطمینان (۶۱٪)، نقدینگی و عمق (۵۸٪) و هزینه‌ها (۴۷٪) است. امتیاز و ایردراپ دیگر فقط پاداش‌های اضافی خارج از محصول نیستند، بلکه در رقابت مستقیم با قابلیت اطمینان، نقدینگی و هزینه‌های معاملاتی قرار دارند و به یک متغیر اصلی در انتخاب پلتفرم توسط کاربران تبدیل شده‌اند.

این موضوع طبیعت جریان سفارشاتی که پلتفرم به دست می‌آورد را تغییر می‌دهد. وقتی کاربران ابتدا بر اساس انتظارات پاداش وارد می‌شوند، آنچه پلتفرم ایجاد می‌کند دیگر یک رابطه معاملاتی مبتنی بر عادت‌های محصول با هزینه‌های بالای جابجایی نیست، بلکه یک رابطه معاملاتی است که نیاز به یارانه‌های مداوم دارد. پاداش‌ها می‌توانند مانع ورود کاربران به پلتفرم را کاهش دهند، اما همچنین مانع خروج کاربران از پلتفرم را نیز کاهش می‌دهند.

3. TGE اولین آزمون فشار تقاضای معاملاتی است

در دوره امتیاز، پلتفرم تنها حجم معاملاتی به دست نمی‌آورد، بلکه انتظار کاربران برای حقوق آینده را نیز به دست می‌آورد. تا زمانی که ایردراپ هنوز فضای تخیل داشته باشد، کاربران مایل به معامله، پرداخت هزینه‌های معاملاتی، اشغال سرمایه و پذیرش تجربه محصولی هستند که هنوز به طور کامل بالغ نشده است.

اما داده‌های دوره امتیاز خالص نیستند. یک معامله ممکن است ناشی از تقاضای واقعی بازار باشد یا ممکن است ناشی از انتظارات ایردراپ باشد؛ یک کاربر جدید ممکن است جریان سفارش بلندمدت ایجاد کند یا ممکن است پس از انجام وظیفه دیگر معامله نکند.

از نظر داده‌های ظاهری، همه آنها به رشد تعلق دارند.

وقتی این انگیزه‌های مختلف در یک سیستم توکنی و امتیازی واحد قرار می‌گیرند، پلتفرم به سختی می‌تواند تشخیص دهد که در نهایت چه چیزی به دست آورده است. بنابراین، داده‌های پس از TGE نباید فقط به افزایش یا کاهش نگاه کرد، بلکه مهم‌تر از آن سه چیز است:

• آیا حجم معاملاتی پس از خروج پاداش باقی مانده است یا اینکه توسط یک دور جدید از تشویق ادامه یافته است؛
• آیا سهم بازار افزایش یافته است یا فقط از نوسانات کلی بازار Perp DEX پیروی می‌کند؛
• آیا پلتفرم وارد مرحله نگهداری طبیعی شده است یا هنوز در یک دوره تشویق جدید قرار دارد.

توجه: جدول فقط شامل پلتفرم‌هایی است که می‌توانند حجم معاملاتی و سهم بازار ۳۰ روز قبل و بعد از TGE را به طور یکسان به دست آورند. Aster به دلیل عدم کامل بودن داده‌های عمومی فعلی، در این مقایسه گنجانده نشده است.

این مجموعه داده‌ها واقعاً نشان می‌دهد که کدام TGE پس از آن حجم معاملاتی بیشتری دارد، بلکه این است که کدام یک توجهی که ایردراپ به همراه دارد را به یک رابطه معاملاتی پایدار تبدیل کرده است.

اگر پس از TGE هنوز یک دور جدید از امتیاز، استخراج یا یارانه وجود داشته باشد، حجم معاملاتی هنوز شامل عناصر تشویقی است و نمی‌توان به سادگی آن را معادل با رسوب تقاضا دانست. نقطه عطف واقعی این است که وقتی جذابیت حاشیه‌ای انتظارات پاداش کاهش می‌یابد، آیا کاربران هنوز مایل به ادامه معامله بر اساس خود پلتفرم هستند.

به عبارت دیگر، قبل از TGE، تأیید می‌شود که آیا پلتفرم می‌تواند کاربران را جذب کند؛ پس از TGE، تأیید می‌شود که آیا پلتفرم می‌تواند کاربران را نگه دارد. اولی می‌تواند توسط تشویق انجام شود، دومی در نهایت به توانایی محصول و مکانیزم توزیع ارزش بستگی دارد.

1. ارزش شروع به بازگشت می‌کند، اما هنوز حول توکن پلتفرم می‌چرخد

1. از اعطای توکن به حمایت از توکن

پس از TGE، مکانیزم تشویق معمولاً از «اعطای توکن» به «حمایت از توکن» تغییر می‌کند. پلتفرم معمولاً درآمد هزینه‌های معاملاتی را برای خرید، سوزاندن، پاداش‌های استیکینگ و تخفیف‌های نگهداری توکن استفاده می‌کند. ارزش شروع به بازگشت می‌کند، اما مبنای توزیع نیز از سهم معاملاتی به نگهداری توکن تغییر می‌کند.

این به این معنی است که معامله‌گران ابتدا از طریق معاملات درآمد ایجاد می‌کنند و سپس از طریق خرید یا استیکینگ توکن پلتفرم واجد شرایط دریافت سهم درآمد می‌شوند. به این ترتیب، پلتفرم نیاز دارد که همزمان دو بازار را حفظ کند: بازار معاملات و بازار توکن پلتفرم.

این دو می‌توانند یکدیگر را تقویت کنند، اما همیشه هم‌راستا نیستند. معامله‌گران حرفه‌ای ممکن است به طور طولانی‌مدت هزینه‌های معاملاتی را تأمین کنند، اما مایل به تحمل ریسک توکن پلتفرم نباشند. بنابراین، پاداش‌های پلتفرم به تدریج فقط شامل معاملات نیست، بلکه شامل سرمایه‌گذاری کاربران در توکن پلتفرم نیز می‌شود.

این تغییر در پلتفرم‌های مختلف به شیوه‌های مختلفی انجام می‌شود. آنچه واقعاً ارزش مقایسه دارد، تنها این نیست که آیا خرید انجام می‌شود، بلکه چقدر از درآمد به سیستم توکن وارد می‌شود، پس از خرید توکن‌ها چه اتفاقی می‌افتد و در نهایت چه کسی این ارزش را به عهده می‌گیرد.

2. توکن پلتفرم مشارکت را گسترش می‌دهد، اما معادل تقاضای معاملاتی نیست

توکن پلتفرم می‌تواند مشارکت اکوسیستم را گسترش دهد، اما افزایش آدرس‌هایی که به همراه دارد، لزوماً به تقاضای معاملاتی قرارداد تبدیل نمی‌شود. برای مشاهده این تفاوت، ما آدرس‌های نگهداری HYPE، آدرس‌های کاربران مالی و آدرس‌های کاربران معاملاتی قرارداد Hyperliquid را مورد تجزیه و تحلیل متقاطع قرار دادیم.

نتایج نشان می‌دهد که در بین سه نوع کاربر، آدرس‌های نگهداری HYPE ۸۹٪، کاربران مالی ۲۷٪ و کاربران معاملاتی قرارداد تنها ۲۰٪ را تشکیل می‌دهند؛ در حالی که کاربران که همزمان در نگهداری، مالی و معاملات قرارداد شرکت می‌کنند، تنها ۵٪ از کل را تشکیل می‌دهند.

با تجزیه و تحلیل بیشتر می‌توان مشاهده کرد:

• در میان کاربران معاملاتی قرارداد، ۶۲٪ HYPE را نگهداری می‌کنند، اما بیش از ۷۰٪ در امور مالی شرکت نکرده‌اند؛
• در میان کاربران نگهداری HYPE، ۸۶٪ هرگز معاملات قرارداد انجام نداده‌اند؛
• در میان کاربران مالی، ۸۵٪ HYPE را نگهداری می‌کنند، اما نسبت شرکت در معاملات قرارداد تنها ۱۹٪ است.

این مجموعه داده‌ها نشان می‌دهد که توکن پلتفرم می‌تواند دارایی‌های بیشتری را به همراه داشته و مشارکت اکوسیستم را گسترش دهد، اما نگهداری، مالی و معاملات به یک نوع تقاضا مربوط نمی‌شود. نگهداری ممکن است ناشی از تخصیص دارایی و انتظارات قیمت باشد، مالی بیشتر به استراتژی‌های درآمد مربوط می‌شود و معاملات قرارداد به طور مستقیم تقاضای معاملاتی و جریان سفارش را منعکس می‌کند.

زمانی که آدرس‌های نگهداری، مقیاس دارایی و کاربران مالی به عنوان رشد اکوسیستم محاسبه می‌شوند، مشارکت سرمایه به راحتی می‌تواند به عنوان رشد بازار معاملاتی اشتباه تفسیر شود. اما برای Perp DEX، آنچه واقعاً کیفیت بازار را تعیین می‌کند، همچنان معاملات مداوم، نقدینگی مؤثر و درآمد واقعی هزینه‌های معاملاتی است.

توکن پلتفرم می‌تواند مشارکت اکوسیستم را گسترش دهد، اما نمی‌تواند جایگزین تقاضای معاملاتی خود شود.

3. یک پلتفرم، دو هدف رشد

زمانی که توزیع درآمد، تخفیف‌های هزینه و مجوزهای محصول همه به توکن پلتفرم متصل می‌شوند، Perp DEX در واقع نیاز به مدیریت همزمان دو بازار دارد: بازار معاملات و بازار توکن. این موضوع یک تنش اساسی را به وجود می‌آورد: اولویت اصلی پلتفرم در خدمت کدام است، خود محصول معاملاتی یا چرخه ارزش ایجاد شده حول توکن پلتفرم؟

این دو هدف همیشه همزمان نیستند. بازار معاملات به کیفیت اجرا، نقدینگی و هزینه توجه دارد و به توانایی محصول در بلندمدت وابسته است؛ بازار توکن به تقاضا، کمیابی و انتظارات قیمت توجه دارد و به ایجاد مداوم دلایل نگهداری وابسته است.

ریسک ناشی از این موضوع نه تنها پراکندگی منابع است، بلکه تغییر در استانداردهای ارزیابی است. حجم معاملات، هزینه‌های معاملاتی و رشد کاربران دیگر فقط برای ارزیابی سلامت محصول معاملاتی استفاده نمی‌شود، بلکه شروع به ایفای نقش در حمایت از روایت توکن می‌کند. آنچه پلتفرم به دنبال آن است، ممکن است دیگر فقط معاملات واقعی بیشتر نباشد، بلکه داده‌های بیشتری باشد که می‌تواند تقاضای توکن را تقویت کند.

PopDEX: پاسخ دیگری به مکانیسم تشویقی

از دیدگاه سرمایه‌گذاری Foresight Ventures، آنچه PopDEX را شایسته توجه می‌کند، نه فقط بحث در مورد وجود توکن پلتفرم، بلکه این است که تیم به انتظارات توکن به عنوان نقطه شروع رشد نگاه نکرده و هویت نگهداری توکن را به عنوان پیش‌نیاز حقوق معاملاتی قرار نداده است. به جای اینکه ارزش پلتفرم ابتدا به توکن پلتفرم جمع‌آوری شود و سپس از طریق توکن پلتفرم دوباره توزیع شود، PopDEX به طور مستقیم از سهم واقعی بازار شروع می‌کند: هر کس که ارزش ایجاد می‌کند، باید به او بازگردد.

بر اساس این دیدگاه، PopDEX یک سیستم ۱۰۰٪ بازگشت ارزش ایجاد کرده است.

اینجا ۱۰۰٪ به ارزش قابل توزیع ناشی از هزینه‌های معاملاتی اشاره دارد و نه اینکه هر هزینه معاملاتی به طور کامل به معامله‌گران بازگردانده شود. هسته این موضوع این است که: ارزش قابل توزیع ناشی از هزینه‌های معاملاتی، دیگر اولویتاً برای حمایت از توکن پلتفرم استفاده نمی‌شود، بلکه وارد یک چارچوب بازگشت طراحی شده حول سهم واقعی می‌شود.

در این چارچوب، بازگشت ارزش PopDEX شامل دو نوع شرکت‌کننده است: مشارکت‌کنندگان اکوسیستم و کاربران واقعی معاملاتی. نوع اول شامل ارجاع، همکاری، فعالیت‌های معاملاتی، کمپین‌های مشترک و سایر نقش‌های اکوسیستمی است که به طور مداوم کاربران، جریان سفارش و توجه بازار را به ارمغان می‌آورند؛ نوع دوم نیز بر اساس سهم واقعی معاملاتی، روش‌های بازگشت ارزش مستقیم، دوره‌ای، شفاف و قابل تأیید را بررسی می‌کند.

در مورد اینکه این بخش از ارزش در نهایت به چه شکلی توزیع خواهد شد، PopDEX در مراحل بعدی محصولات به تدریج افشا خواهد کرد.

برای PopDEX، این نه نفی مدل‌های موجود است، بلکه یک تلاش متفاوت برای مکانیسم تشویقی است: تشویق نه تنها برای جذب رشد، بلکه می‌تواند به عنوان روشی برای بازخورد مستمر پلتفرم به اکوسیستم باشد.

چگونه مکانیسم تشویقی باید تکامل یابد، پاسخ استانداردی ندارد و بازار در نهایت قضاوت خود را خواهد داد. اما ما معتقدیم که با بلوغ مستمر صنعت Perp DEX، مکانیسم تشویقی آن نباید تنها یک مسیر داشته باشد و همچنین ارزش دارد که پاسخ‌های بیشتری ارائه شود.