انرژی هسته‌ای: دلایل پشت رونق جدید و شرکت‌هایی که می‌توانند از رشد قوی آن بهره‌برداری کنند

انرژی هسته‌ای در سال‌های اخیر به یکی از محورهای انقلاب فناوری جدید تبدیل شده است. تولید جهانی در سال 2025 به 2.635 TWh رسید، که بالاترین سطح از سال 2006 است، در حالی که در حال حاضر 77 رآکتور در 17 کشور در حال ساخت است.

با این حال، این تولید هنوز کمتر از 10% از برق مصرفی در سطح جهانی را تشکیل می‌دهد، بنابراین علاقه جدید شرکت‌ها و دولت‌ها نیز به نیاز به گسترش قابل توجه ظرفیت موجود در سال‌های آینده پاسخ می‌دهد.

در این زمینه، صنعت به عنوان یکی از گزینه‌ها برای پاسخ به تقاضای برق که با سرعت فزاینده‌ای در حال رشد است ظاهر می‌شود. در این راستا، آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) پیش‌بینی می‌کند که مصرف جهانی به طور متوسط 3.6% در سال بین 2026 و 2030 افزایش خواهد یافت، از حدود 28.200 TWh در سال 2025 تا 33.600 TWh در پایان دهه.

این به معنای اضافه شدن حدود 5.400 TWh در تنها پنج سال است، که معادل بیش از دو برابر تمام تولید هسته‌ای فعلی می‌باشد. در پس این افزایش، الکتریفیکاسیون اقتصاد، فعالیت صنعتی و به طور فزاینده‌ای مراکز داده قرار دارند.

از سوی دیگر، نوسانات ژئوپولیتیکی و اهداف کاهش کربن نیاز به گنجاندن منابعی را تقویت می‌کنند که علاوه بر کاهش انتشار گازها، بتوانند تأمین پایدار را تضمین کنند.

با توجه به این سناریو، سرجیو گونزالس، رئیس مدیریت دارایی‌های کوهن، معتقد است که "انرژی هسته‌ای در حال تجربه یک رنسانس است". او توضیح می‌دهد که فعالیتی که به نظر می‌رسید در حال افول است به دلیل تأثیر حوادث و هزینه‌های بالای آن دوباره به عنوان منبعی پایدار از برق با انتشار کم در حین عملیات و توانایی تقویت ثبات سیستم‌های برقی اهمیت پیدا کرده است.

با این حال، انگیزه فعلی تنها به دستور کار اقلیمی مربوط نمی‌شود. در این راستا، ماکسیمیلیانو سوریز لوواتو، از کریتریا، هشدار داد که "این بار موتور سیاست اقلیمی نیست، بلکه هوش مصنوعی است"، زیرا مراکز داده به منابع قابل اعتماد انرژی پایدار در طول 24 ساعت روز نیاز دارند، حتی قراردادها بین شرکت‌های تأمین‌کننده و هایپر اسکیلرها را به دهه‌ها گسترش می‌دهند.

به این ترتیب، تقاضای فناوری به کاهش کربن و امنیت انرژی به عنوان یک بازیگر با توانایی حمایت از رشد این بخش و آرزوهای آن برای رشد در بلندمدت اضافه شده است.

وضعیت کنونی انرژی هسته‌ای

علاقه جدید به انرژی هسته‌ای ناشی از محدودیت‌های مشخصی در انتقال است. اگرچه تولید انرژی خورشیدی و بادی همچنان در حال رشد است، هر دو به شرایط جوی متغیر، جغرافیای خاص وابسته هستند و به پشتیبانی منابعی نیاز دارند که بتوانند به طور مداوم برق تولید کنند.

در این چارچوب، انرژی هسته‌ای جذابیت خود را در میان بزرگترین شرکت‌های جهان بازیافته است، که میلیاردها دلار را در توسعه آن سرمایه‌گذاری می‌کنند، زیرا تولید پایه (مداوم و پایدار)، چگالی انرژی بالا و انتشار کم در حین عملیات را ترکیب می‌کند.

به همین دلیل، بیش از 20 کشور برنامه‌های هسته‌ای خود را گسترش یا احیا می‌کنند، در حالی که ظرفیت نصب شده ممکن است تا سال 2050 دو برابر شود و نزدیک به 10% از برق جهانی را تأمین کند.

مدل‌های مختلف کسب‌وکار در صنعت

با این حال، در پس این روند، مدل‌های کسب‌وکار بسیار متفاوتی وجود دارد و بنابراین، می‌توانند به استراتژی‌های سرمایه‌گذاری مختلفی بسته به رویکرد، سازگار شوند. از یک طرف، شرکت‌هایی هستند که قبلاً نیروگاه‌هایی را اداره می‌کنند و با دارایی‌های موجود درآمدزایی می‌کنند.
در این گروه، شرکت Constellation Energy به عنوان یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان برق در ایالات متحده و اپراتور اصلی‌ترین ناوگان هسته‌ای کشور با ارزش بازار حدود ۹۲ میلیارد دلار، برجسته است. علاوه بر این، این شرکت شروع به جذب مستقیم تقاضای جدید مرتبط با مراکز داده کرده است، زیرا قراردادهایی برای فعال‌سازی نیروگاه‌ها و تأمین انرژی با شرکت‌هایی مانند Microsoft، Meta، Google و دولت ایالات متحده منعقد کرده است.
در طرف مقابل، توسعه‌دهندگان راکتورهای جدید قرار دارند که ارزش آنها عمدتاً به پروژه‌هایی بستگی دارد که هنوز باید به واقعیت بپیوندند. تحت این مفهوم، Oklo، یک شرکت آمریکایی متمرکز بر راکتورهای هسته‌ای پیشرفته کوچک، هنوز درآمدی تولید نمی‌کند و زیان‌های سالانه‌ای نزدیک به ۱۰۶ میلیون دلار را ثبت کرده است.
با این حال، قراردادهایی با Meta و اپراتورهای مراکز داده Switch و Equinix برای تأمین برق جمع‌آوری کرده است، در حالی که همچنین مجوز وزارت انرژی را برای پیشرفت در ساخت یک راکتور هسته‌ای جدید دریافت کرده است.
با این حال، راکتور تجاری اول آن تا پایان دهه به بهره‌برداری نخواهد رسید، بنابراین هرگونه تأخیر فنی یا نظارتی می‌تواند بر ارزیابی مبتنی بر درآمدهایی که هنوز وجود ندارند، تأثیر بگذارد.
در مورد چنین مواردی که در بخشی از صنعت گسترش یافته‌اند، Svriz Levato تأکید می‌کند که "بازار به یک روایت قیمت‌گذاری می‌کند، نه به یک جریان نقدی"، که تفاوت مهمی در زمان تحلیل فرصت‌هایی است که این بخش ارائه می‌دهد.

تقاضای انرژی مراکز داده فرصت‌های جدیدی برای شرکت‌های هسته‌ای ایجاد کرده است.
رشد ناشی از انتقال انرژی

فراتر از تفاوت‌ها بین شرکت‌های تثبیت‌شده و توسعه‌دهندگان که هنوز به پروژه‌های آینده امید دارند، بخش عمده‌ای از رشد مورد انتظار برای صنعت بر اساس نیاز به افزایش عرضه برق بدون کنار گذاشتن اهداف کاهش کربن است.
در این سناریو، انرژی هسته‌ای به عنوان مکملی برای انرژی‌های تجدیدپذیر ظاهر می‌شود، زیرا می‌تواند به طور مداوم و با انتشار کم، برق تولید کند، حتی زمانی که تولید انرژی خورشیدی یا بادی کاهش می‌یابد.
با این حال، گسترش سهم آن در ماتریس انرژی هنوز چالشی مهم است. ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای بزرگ نیاز به سرمایه‌گذاری‌های بالا و زمان‌هایی دارد که ممکن است سال‌ها به طول بینجامد، بنابراین بخشی از نوآوری در این بخش به دنبال کاهش این موانع است.

در این زمینه، راکتورهای مدولار کوچک، معروف به SMR، به وجود آمدند که هدف آن‌ها استفاده از طراحی‌های استاندارد و واحدهای مقیاس کوچک برای ساده‌سازی ساخت و تسهیل نصب آن‌ها در نزدیکی مراکز بزرگ مصرف است. سواریز لوواتو این شرکت‌ها را به عنوان "گزینه‌هایی برای آینده‌ای که ممکن است سال‌ها طول بکشد" تعریف می‌کند، زیرا هرگونه تأخیر در مقررات یا فناوری می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر ارزیابی‌ها داشته باشد که هنوز درآمد کافی برای پشتیبانی از آن‌ها ندارند.

با این حال، رشد انرژی هسته‌ای همچنین فرصت‌هایی را برای شرکت‌های دیگری که به طور انحصاری به موفقیت نسل جدید راکتورها وابسته نیستند، باز می‌کند. در اینجا GE Vernova، شرکت آمریکایی متخصص در تجهیزات و فناوری‌های تولید و شبکه‌های برق، ظاهر می‌شود که در راه‌حل‌هایی برای انرژی هسته‌ای، گاز و هیدروالکتریسیته تنوع ایجاد می‌کند.

به این ترتیب، کسب‌وکار آن می‌تواند هم ساخت ظرفیت جدید تولید را جذب کند و هم سرمایه‌گذاری‌های لازم برای مدرن‌سازی شبکه‌هایی که باید تقاضای برق روزافزون را جذب کنند.

علاوه بر این، این قرار گرفتن در معرض توسط یک کسب‌وکار از قبل تثبیت شده پشتیبانی می‌شود. به گفته کوهن، GE Vernova درآمدی معادل ۳۷ میلیارد دلار ثبت کرده و یک پرتفوی قراردادی از ۷۰ گیگاوات تولید قابل تحویل دارد که بیش از دو برابر رکورد تقاضای برق ثبت شده در کل سیستم آرژانتین در سال ۲۰۲۵ است.

اگرچه، این استحکام بیشتر همچنین نیاز به نگاه به ارزیابی را ایجاب می‌کند، زیرا سهام این شرکت تقریباً ۴۰٪ بالاتر از ارزش منصفانه تخمینی ۴۲۰ دلار خود معامله می‌شود.

تأثیر ژئوپولیتیک

انتقال انرژی در سال‌های اخیر با وزن قابل توجهی از ابعاد ژئوپولیتیک همراه شده است. تهاجم روسیه به اوکراین و نوسانات گاز طبیعی، همچنین انفجار جنگ در خاورمیانه و بستن تنگه هرمز، هزینه وابستگی به چند تأمین‌کننده را نشان داد و نیاز به تنوع در تأمین را تقویت کرد.

در این چارچوب، انرژی هسته‌ای دوباره به عنوان نه تنها یک منبع کم‌انتشار، بلکه به عنوان ابزاری برای کاهش قرار گرفتن در معرض بحران‌های خارجی در نظر گرفته شد.

این منطق به نفع شرکت‌هایی مانند Brookfield Renewable Partners است، یک شرکت جهانی که به تولید انرژی تجدیدپذیر و زیرساخت انرژی اختصاص دارد. اگرچه پرتفوی آن بر دارایی‌های هیدروالکتریکی، بادی و خورشیدی متمرکز است، اما همچنین از طریق Westinghouse Electric، تولیدکننده راکتورها و تأمین‌کننده فناوری برای نیروگاه‌ها، در کسب‌وکار هسته‌ای شرکت می‌کند.

به گفته کوهن، دولت ایالات متحده ۸۰ میلیارد دلار برای توسعه راکتورهای جدید AP1000 از Westinghouse متعهد شده است. به نوبه خود، Brookfield تخمین می‌زند که سهم آن در این شرکت حدود ۷٪ از درآمد ناخالص آن را تشکیل می‌دهد.

بنابراین، اقدام او ترکیبی از معرض متنوع به انتقال انرژی با سرمایه‌گذاری خاص در بازگشت انرژی هسته‌ای است، هرچند پیشرفت آن همچنان به حمایت دولتی و اجرای پروژه‌های بلندمدت وابسته خواهد بود.

تنش‌های ژئوپولیتیکی و بسته شدن هرمز جستجوی امنیت انرژی بیشتری را تقویت کرد.

نوسانات مؤلفه اساسی: اورانیوم

با افزایش تعداد راکتورهای در حال کار یا پیش‌بینی‌شده، نیاز به تأمین سوختی که امکان کارکرد آن‌ها را فراهم کند نیز افزایش می‌یابد. به همین دلیل، اورانیوم به یکی از بزرگ‌ترین بهره‌برداران از بازگشت انرژی هسته‌ای تبدیل شده است، هرچند رفتار آن در سال 2026 نیز خطرات سرمایه‌گذاری در این بخش از زنجیره را نشان داد.

پس از یک دهه قیمت‌های پایین، U3O8، ترکیبی که اورانیوم تحت آن معامله می‌شود، سال 2026 را با شتاب قوی آغاز کرد. به این ترتیب، قیمت‌های آتی به 101.55 دلار به ازای هر پوند در پایان ژانویه رسید، که بالاترین سطح در دو سال گذشته بود، اما سپس تقریباً 18 درصد کاهش یافت و به حداقل 83.50 دلار در مارس رسید.

از آن زمان، بخشی از زمین را بازیابی کرده و در حدود 85 دلار تثبیت شده‌اند در ماه‌های اخیر. جهش ژانویه تحت تأثیر خریدهای مالی قوی بود، در حالی که اصلاح بعدی با تقویت دلار و کاهش عمومی سایر کالاها، به ویژه به دلیل بسته شدن هرمز، همراه بود.

با این حال، کاهش قیمت‌های آتی با کاهش معادل در چشم‌اندازهای بلندمدت همراه نبود. در حالی که قیمت‌های کوتاه‌مدت پس از اوج ژانویه کاهش یافت، ارزش قراردادهای تأمین بلندمدت از 89 دلار به ازای هر پوند در ژانویه به 95.50 دلار در ژوئن افزایش یافت.

این واگرایی مهم است زیرا شرکت‌های برق بخش عمده‌ای از سوخت را از طریق توافق‌های چندساله تأمین می‌کنند، بنابراین تحولات این قراردادها به وضوح انتظارات در مورد نیازهای آینده اورانیوم را منعکس می‌کند.

در این بخش از زنجیره تولید صنعت، Cameco به عنوان یکی از گزینه‌های معتبر برای قرار گرفتن در این سناریو ظاهر می‌شود. این شرکت کانادایی، یکی از تولیدکنندگان اصلی اورانیوم در غرب، دارای دارایی‌هایی در کانادا و قزاقستان است و در مراحل مختلف چرخه سوخت هسته‌ای شرکت می‌کند.

اورانیوم در سال 2026 نوسانات شدیدی را نشان داد.

علاوه بر این، بر خلاف معادن که هنوز به پروژه‌های توسعه‌نیافته وابسته‌اند، حدود 2.5 میلیارد دلار درآمد و حدود 430 میلیون دلار سود خالص ثبت کرده است، طبق Criteria.

علاوه بر این، پرتفوی قراردادهای بلندمدت او به او اجازه می‌دهد تا بالاترین تقاضای سوخت را بدون وابستگی کامل به نوسانات روزانه بازار جذب کند.

بنابراین، قرار گرفتن مستقیم در معرض رشد ساختاری صنعت هسته‌ای، هرچند که کاهش شدید قیمت‌های آتی پس از اوج ژانویه نشان می‌دهد که این فرصت نیز به چرخه و نوسانات اورانیوم وابسته است.

فرصت رشد باز می‌شود

در نهایت، نظریه سرمایه‌گذاری هسته‌ای بر سه نیروی متقابل تکیه دارد. انتقال انرژی نیاز به منابع با انتشار کم را افزایش می‌دهد، هوش مصنوعی تقاضا برای برق پایدار را بالا می‌برد و تجزیه جغرافیایی کشورهای مختلف را به تقویت خودکفایی تشویق می‌کند.

با این حال، این چشم‌اندازها همه شرکت‌های این بخش را به سرمایه‌گذاری‌های معادل تبدیل نمی‌کند، زیرا هر گزینه با خطرات متفاوتی مواجه است. در حالی که شرکت‌های معدنی به قیمت اورانیوم وابسته‌اند، تأمین‌کنندگان زیرساخت به اجرای پروژه‌های بزرگ وابسته‌اند و توسعه‌دهندگان راکتورهای جدید هنوز باید موانع فنی، نظارتی و مالی را پشت سر بگذارند.

به همین دلیل، این فرصت تنها به این بستگی ندارد که انرژی هسته‌ای سهم بیشتری در ماتریس جهانی به دست آورد، بلکه همچنین به میزان رشد آن که در قیمت هر دارایی منعکس شده است، بستگی دارد.